耶利米哀歌 5
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1耶和華啊，求你記念我們所遭遇的事， 觀看我們所受的凌辱。
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2我們的產業歸與外邦人； 我們的房屋歸與外路人。
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3我們是無父的孤兒； 我們的母親好像寡婦。
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4我們出錢才得水喝； 我們的柴是人賣給我們的。
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5追趕我們的，到了我們的頸項上； 我們疲乏不得歇息。
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6我們投降 埃及 人和 亞述 人， 為要得糧吃飽。
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
7我們列祖犯罪，而今不在了； 我們擔當他們的罪孽。
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8奴僕轄制我們， 無人救我們脫離他們的手。
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9因為曠野的刀劍， 我們冒着險才得糧食。
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10因飢餓燥熱， 我們的皮膚就黑如爐。
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
11敵人在 錫安 玷污婦人， 在 猶大 的城邑玷污處女。
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12他們吊起首領的手， 也不尊敬老人的面。
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13少年人扛磨石， 孩童背木柴，都絆跌了。
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
14老年人在城門口斷絕； 少年人不再作樂。
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15我們心中的快樂止息， 跳舞變為悲哀。
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
16冠冕從我們的頭上落下； 我們犯罪了，我們有禍了！
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17這些事我們心裏發昏， 我們的眼睛昏花。
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
18錫安山 荒涼， 野狗行在其上。
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
19耶和華啊，你存到永遠； 你的寶座存到萬代。
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20你為何永遠忘記我們？ 為何許久離棄我們？
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21耶和華啊，求你使我們向你回轉， 我們便得回轉。 求你復新我們的日子，像古時一樣。
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
22你竟全然棄絕我們， 向我們大發烈怒？
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.