Lamentations 5
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Remember, O LORD, what is come upon us; behold, and see our reproach.
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2Our inheritance is turned unto strangers, our houses unto aliens.
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3We are become orphans and fatherless, our mothers are as widows.
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4We have drunk our water for money; our wood cometh to us for price.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5To our very necks we are pursued; we labour, and have no rest.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6We have given the hand to Egypt, and to Assyria, to have bread enough;
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
7Our fathers have sinned, and are not; and we have borne their iniquities.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8Servants rule over us; there is none to deliver us out of their hand.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9We get our bread with the peril of our lives because of the sword of the wilderness.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10Our skin is hot like an oven because of the burning heat of famine.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
11They have ravished the women in Zion, the maidens in the cities of Judah.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12Princes are hanged up by their hand; the faces of elders are not honoured.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13The young men have borne the mill, and the children have stumbled under the wood.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
14The elders have ceased from the gate, the young men from their music.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15The joy of our heart is ceased; our dance is turned into mourning.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
16The crown is fallen from our head; woe unto us! for we have sinned.
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17For this our heart is faint, for these things our eyes are dim;
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
18For the mountain of Zion, which is desolate, the foxes walk upon it.
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
19Thou, O LORD, art enthroned for ever, Thy throne is from generation to generation.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20Wherefore dost Thou forget us for ever, and forsake us so long time?
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21Turn Thou us unto Thee, O LORD, and we shall be turned; renew our days as of old.
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
22Thou canst not have utterly rejected us, and be exceeding wroth against us!
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.