Lamentations 5
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Remember, O Lord, what is come upon us: consider and behold our reproach.
1Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2Our inheritance is turned to aliens: our houses to strangers.
2Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3We are become orphans without a father: our mothers are as widows.
3Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4We have drunk our water for money: we have bought our wood.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5We were dragged by the necks, we were weary and no rest was given us.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6We have given our hand to Egypt, and to the Assyrians, that we might be satisfied with bread.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
7Our fathers have sinned, and are not: and we have borne their iniquities.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8Servants have ruled over us: there was none to redeem us out of their hand.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9We fetched our bread at the peril of our lives, because of the sword in the desert.
9Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10Our skin was burnt as an oven, by reason of the violence of the famine.
10Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
11They oppressed the women in Sion, and the virgins in the cities of Juda.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12The princes were hanged up by their hand: they did not respect the persons of the ancient.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13They abused the young men indecently: and the children fell under the wood.
13La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
14The ancients have ceased from the gates: the young men from the choir of the singers.
14La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15The joy of our heart is ceased, our dancing is turned into mourning.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
16The crown is fallen from our head woe to us, because we have sinned.
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17Therefore is our heart sorrowful, therefore are our eyes become dim,
17Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
18For mount Sion, because it is destroyed, foxes have walked upon it.
18Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
19But thou, O Lord, shalt remain for ever, thy throne from generation to generation.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20Why wilt thou forget us for ever? why wilt thou forsake us for a long time?
20Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21Convert us, O Lord, to thee, and we shall be converted: renew our days, as from the beginning.
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
22But thou hast utterly rejected us, thou art exceedingly angry against us.
22Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.