Lamentazioni 5
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1RICORDATI, Signore, di quello che ci è avvenuto; Riguarda, e vedi li nostro vituperio.
1Аду-Ць аминте, Доамне, де че ни с-а ынтымплат! Уйтэ-Те ши вези-не окара!
2La nostra eredità è stata trasportata agli stranieri, E le nostre case a' forestieri.
2Моштениря ноастрэ а трекут ла ниште стрэинь, каселе ноастре, ла чей дин алте цэрь!
3Noi siam divenuti orfani, senza padre; E le nostre madri come donne vedove.
3Ам рэмас орфань, фэрэ татэ; мамеле ноастре сунт ка ниште вэдуве.
4Noi abbiam bevuta la nostra acqua per danari, Le nostre legne ci sono state vendute a prezzo.
4Апа ноастрэ о бем пе бань, ши лемнеле ноастре требуе сэ ле плэтим.
5Noi abbiam sofferta persecuzione sopra il nostro collo; Noi ci siamo affannati, e non abbiamo avuto alcun riposo.
5Пригониторий не урмэреск ку ындыржире ши, кынд обосим, ну не дау одихнэ.
6Noi abbiam porta la mano agli Egizi, Ed agli Assiri, per saziarci di pane.
6Ам ынтинс мына спре Еӂипт, спре Асирия, ка сэ не сэтурэм де пыне.
7I nostri padri hanno peccato, e non sono più ; Noi abbiam portate le loro iniquità.
7Пэринций ноштри, каре ау пэкэтуит, ну май сунт, яр ной ле пуртэм пэкателе.
8De' servi ci hanno signoreggiati; Non vi è stato alcuno che ci abbia riscossi di man loro.
8Робий не стэпынеск, ши нимень ну не избэвеште дин мыниле лор.
9Noi abbiamo addotta la nostra vittuaglia A rischio della nostra vita, per la spada del deserto.
9Не кэутэм пыня ку примеждия веций ноастре, кэч не аменинцэ сабия ын пустиу.
10La nostra pelle è divenuta bruna come un forno, Per l'arsure della fame.
10Не арде пеля ка ун куптор де фригуриле фоамей.
11Le donne sono state sforzate in Sion, E le vergini nelle città di Giuda.
11Ау нечинстит пе фемей ын Сион, пе фечоаре ын четэциле луй Иуда.
12I principi sono stati impiccati per man di coloro; Non si è avuta riverenza alle facce de' vecchi.
12Май-марий ноштри ау фост спынзураць де мыниле лор. Бэтрынилор ну ле-ау дат ничо чинсте.
13I giovani hanno portata la macinatura, E i fanciulli son caduti per le legne.
13Тинерий ау фост пушь сэ рышняскэ ши копиий кэдяу суб повериле де лемн.
14I vecchi hanno abbandonato le porte, E i giovani i loro suoni.
14Бэтрыний ну се май дук ла поартэ ши тинерий ау ынчетат сэ май кынте.
15La gioia del nostro cuore è cessata, I nostri balli sono stati cangiati in duolo.
15С-а дус букурия дин инимиле ноастре ши жаля а луат локул жокурилор ноастре.
16La corona del nostro capo è caduta; Guai ora a noi! perciocchè abbiam peccato.
16А кэзут кунуна де пе капул ностру! Вай де ной, кэч ам пэкэтуит!
17Per questo il cuor nostro è languido; Per queste cose gli occhi nostri sono scurati.
17Дакэ не доаре инима, дакэ ни с-ау ынтунекат окий,
18Egli è perchè il monte di Sion è deserto, Sì che le volpi vi passeggiano.
18есте дин причинэ кэ мунтеле Сионулуй есте пустиит, дин причинэ кэ се плимбэ шакалий прин ел.
19Tu, Signore, dimori in eterno; Il tuo trono è stabile per ogni età.
19Дар Ту, Доамне, ымпэрэцешть пе вечие; скаунул Тэу де домние дэйнуеште дин ням ын ням!
20Perchè ci dimenticheresti in perpetuo? Perchè ci abbandoneresti per lungo tempo?
20Пентру че сэ не уйць пе вечие ши сэ не пэрэсешть пентру мултэ време?
21O Signore, convertici a te, e noi sarem convertiti: Rinnova i nostri giorni, come erano anticamente.
21Ынтоарче-не ла Тине, Доамне, ши не вом ынтоарче! Дэ-не ярэшь зиле ка челе де одиниоарэ!
22Perciocchè, ci hai tu del tutto riprovati? Sei tu adirato contro a noi fino all'estremo?
22Сэ не фи лепэдат Ту де тот оаре ши сэ Те фи мыният Ту пе ной песте мэсурэ де мулт?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.