Lamentazioni 5
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Clementine Vulgate, 1598
1RICORDATI, Signore, di quello che ci è avvenuto; Riguarda, e vedi li nostro vituperio.
1[Recordare, Domine, quid acciderit nobis; intuere et respice opprobrium nostrum.
2La nostra eredità è stata trasportata agli stranieri, E le nostre case a' forestieri.
2Hæreditas nostra versa est ad alienos, domus nostræ ad extraneos.
3Noi siam divenuti orfani, senza padre; E le nostre madri come donne vedove.
3Pupilli facti sumus absque patre, matres nostræ quasi viduæ.
4Noi abbiam bevuta la nostra acqua per danari, Le nostre legne ci sono state vendute a prezzo.
4Aquam nostram pecunia bibimus; ligna nostra pretio comparavimus.
5Noi abbiam sofferta persecuzione sopra il nostro collo; Noi ci siamo affannati, e non abbiamo avuto alcun riposo.
5Cervicibus nostris minabamur, lassis non dabatur requies.
6Noi abbiam porta la mano agli Egizi, Ed agli Assiri, per saziarci di pane.
6Ægypto dedimus manum et Assyriis, ut saturaremur pane.
7I nostri padri hanno peccato, e non sono più ; Noi abbiam portate le loro iniquità.
7Patres nostri peccaverunt, et non sunt: et nos iniquitates eorum portavimus.
8De' servi ci hanno signoreggiati; Non vi è stato alcuno che ci abbia riscossi di man loro.
8Servi dominati sunt nostri: non fuit qui redimeret de manu eorum.
9Noi abbiamo addotta la nostra vittuaglia A rischio della nostra vita, per la spada del deserto.
9In animabus nostris afferebamus panem nobis, a facie gladii in deserto.
10La nostra pelle è divenuta bruna come un forno, Per l'arsure della fame.
10Pellis nostra quasi clibanus exusta est, a facie tempestatum famis.
11Le donne sono state sforzate in Sion, E le vergini nelle città di Giuda.
11Mulieres in Sion humiliaverunt, et virgines in civitatibus Juda.
12I principi sono stati impiccati per man di coloro; Non si è avuta riverenza alle facce de' vecchi.
12Principes manu suspensi sunt; facies senum non erubuerunt.
13I giovani hanno portata la macinatura, E i fanciulli son caduti per le legne.
13Adolescentibus impudice abusi sunt, et pueri in ligno corruerunt.
14I vecchi hanno abbandonato le porte, E i giovani i loro suoni.
14Senes defecerunt de portis, juvenes de choro psallentium.
15La gioia del nostro cuore è cessata, I nostri balli sono stati cangiati in duolo.
15Defecit gaudium cordis nostri; versus est in luctum chorus noster.
16La corona del nostro capo è caduta; Guai ora a noi! perciocchè abbiam peccato.
16Cecidit corona capitis nostri: væ nobis, quia peccavimus !
17Per questo il cuor nostro è languido; Per queste cose gli occhi nostri sono scurati.
17Propterea mœstum factum est cor nostrum; ideo contenebrati sunt oculi nostri,
18Egli è perchè il monte di Sion è deserto, Sì che le volpi vi passeggiano.
18propter montem Sion quia disperiit; vulpes ambulaverunt in eo.
19Tu, Signore, dimori in eterno; Il tuo trono è stabile per ogni età.
19Tu autem, Domine, in æternum permanebis, solium tuum in generationem et generationem.
20Perchè ci dimenticheresti in perpetuo? Perchè ci abbandoneresti per lungo tempo?
20Quare in perpetuum oblivisceris nostri, derelinques nos in longitudine dierum?
21O Signore, convertici a te, e noi sarem convertiti: Rinnova i nostri giorni, come erano anticamente.
21Converte nos, Domine, ad te, et convertemur; innova dies nostros, sicut a principio.
22Perciocchè, ci hai tu del tutto riprovati? Sei tu adirato contro a noi fino all'estremo?
22Sed projiciens repulisti nos: iratus es contra nos vehementer.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.