哀歌 5
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Clementine Vulgate, 1598
1主よ、私たちに起こったことを思い起こしてください。 目を留め、私たちのそしりをご覧ください。
1[Recordare, Domine, quid acciderit nobis; intuere et respice opprobrium nostrum.
2私たちの相続地は見知らぬ者たちに、 家々は外国人に渡された。
2Hæreditas nostra versa est ad alienos, domus nostræ ad extraneos.
3私たちは父のないみなしごとなった。 母親たちはやもめのようになった。
3Pupilli facti sumus absque patre, matres nostræ quasi viduæ.
4私たちは飲み水にも代金を払い、 薪も買わなければならない。
4Aquam nostram pecunia bibimus; ligna nostra pretio comparavimus.
5追っ手は私たちの首に迫る。 私たちは疲れ果てても、休むことができない。
5Cervicibus nostris minabamur, lassis non dabatur requies.
6パンに満ち足りるため、 私たちはエジプトとアッシリアに助けを求めた。
6Ægypto dedimus manum et Assyriis, ut saturaremur pane.
7父祖たちは罪を犯し、もはやいない。 私たちがその咎を負っている。
7Patres nostri peccaverunt, et non sunt: et nos iniquitates eorum portavimus.
8奴隷たちが私たちを支配し、 彼らの手から救い出す者はいない。
8Servi dominati sunt nostri: non fuit qui redimeret de manu eorum.
9荒野の剣のために、 私たちは命を危険にさらしてパンを得る。
9In animabus nostris afferebamus panem nobis, a facie gladii in deserto.
10飢饉の焼けつく熱のために、 私たちの皮膚は炉のように黒くなった。
10Pellis nostra quasi clibanus exusta est, a facie tempestatum famis.
11彼らはシオンの女たちを犯し、 ユダの町々のおとめたちを辱めた。
11Mulieres in Sion humiliaverunt, et virgines in civitatibus Juda.
12高官たちは両手を縛られて吊るされ、 長老たちは敬われなかった。
12Principes manu suspensi sunt; facies senum non erubuerunt.
13若者たちはひき臼を担がされ、 子どもたちは薪の重荷によろめいた。
13Adolescentibus impudice abusi sunt, et pueri in ligno corruerunt.
14長老たちは門から姿を消し、 若者たちは音楽を奏でなくなった。
14Senes defecerunt de portis, juvenes de choro psallentium.
15私たちの心の喜びは絶え、 踊りは嘆きに変わった。
15Defecit gaudium cordis nostri; versus est in luctum chorus noster.
16冠は私たちの頭から落ちた。 ああ、私たちは災いだ。私たちは罪を犯した。
16Cecidit corona capitis nostri: væ nobis, quia peccavimus !
17このため、私たちの心は弱り、 これらのことのため、目はかすむ。
17Propterea mœstum factum est cor nostrum; ideo contenebrati sunt oculi nostri,
18シオンの山が荒れ果て、 きつねがそこを歩き回っている。
18propter montem Sion quia disperiit; vulpes ambulaverunt in eo.
19主よ、あなたは永遠におられる。 あなたの御座は代々に続く。
19Tu autem, Domine, in æternum permanebis, solium tuum in generationem et generationem.
20なぜ、いつまでも私たちを忘れ、 これほど長く見捨てるのか。
20Quare in perpetuum oblivisceris nostri, derelinques nos in longitudine dierum?
21主よ、私たちをあなたのもとに立ち返らせてください。 そうすれば、私たちは立ち返る。 私たちの日々を昔のように新しくしてください。
21Converte nos, Domine, ad te, et convertemur; innova dies nostros, sicut a principio.
22しかし、あなたは私たちを全く退け、 私たちに対して激しく怒っておられる。
22Sed projiciens repulisti nos: iratus es contra nos vehementer.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.