Klagelieder 3
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ich bin ein elender Mann, der die Rute seines Grimmes sehen muß.
1ข้าพเจ้าเป็นชายที่ได้ประสบความทุกข์ยาก ด้วยไม้เรียวแห่งความโกรธของพระองค์
2Er hat mich geführt und lassen gehen in die Finsternis und nicht in Licht.
2พระองค์นำข้าพเจ้าให้เดินในความมืด ไม่ได้พาเข้าสู่แสงสว่าง
3Er hat seine Hand gewendet wider mich und handelt gar anders mit mir für und für.
3พระองค์ลงมือเล่นงานข้าพเจ้าจริง ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่าตลอดวัน
4Er hat mir Fleisch und Haut alt gemacht und mein Gebein zerschlagen.
4พระองค์ทำให้เนื้อและผิวของข้าพเจ้าแก่ลง ทำให้กระดูกของข้าพเจ้าหัก
5Er hat mich verbaut und mich mit Galle und Mühe umgeben.
5พระองค์ก่อแนวล้อมข้าพเจ้า ล้อมไว้ด้วยความขมขื่นและความยากลำบาก
6Er hat mich in Finsternis gelegt wie die, so längst tot sind.
6พระองค์ให้ข้าพเจ้าอยู่ในที่มืด เหมือนคนที่ตายไปนานแล้ว
7Er hat mich vermauert, daß ich nicht heraus kann, und mich in harte Fesseln gelegt.
7พระองค์ก่อกำแพงล้อมข้าพเจ้าจนออกไปไม่ได้ ทำให้โซ่ของข้าพเจ้าหนัก
8Und wenn ich gleich schreie und rufe, so stopft er die Ohren zu vor meinem Gebet.
8แม้ข้าพเจ้าร้องเรียกขอความช่วยเหลือ พระองค์ก็ปิดกั้นคำอธิษฐานของข้าพเจ้า
9Er hat meinen Weg vermauert mit Werkstücken und meinen Steig umgekehrt.
9พระองค์เอาหินสกัดก่อปิดทางของข้าพเจ้า ทำให้เส้นทางของข้าพเจ้าคดเคี้ยว
10Er hat auf mich gelauert wie ein Bär, wie ein Löwe im Verborgenen.
10พระองค์เหมือนหมีที่ดักรอข้าพเจ้า เหมือนสิงโตที่ซ่อนอยู่
11Er läßt mich des Weges fehlen. Er hat mich zerstückt und zunichte gemacht.
11พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าหันออกนอกทาง ฉีกข้าพเจ้าเป็นชิ้น ๆ ทำให้ข้าพเจ้าอ้างว้าง
12Er hat seinen Bogen gespannt und mich dem Pfeil zum Ziel gesteckt.
12พระองค์น้าวธนู ตั้งข้าพเจ้าเป็นเป้าลูกธนู
13Er hat aus dem Köcher in meine Nieren schießen lassen.
13พระองค์ให้ลูกธนูจากกระบอกธนูของพระองค์แทงลึกถึงไส้ในข้าพเจ้า
14Ich bin ein Spott allem meinem Volk und täglich ihr Liedlein.
14ชนชาติของข้าพเจ้าทุกคนเยาะเย้ยข้าพเจ้า ร้องเพลงล้อเลียนข้าพเจ้าตลอดวัน
15Er hat mich mit Bitterkeit gesättigt und mit Wermut getränkt.
15พระองค์ให้ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความขมขื่น ป้อนพืชขมจัดให้ข้าพเจ้าจนอิ่ม
16Er hat meine Zähne zu kleinen Stücken zerschlagen. Er wälzt mich in der Asche.
16พระองค์ยังทำให้ฟันของข้าพเจ้าแตกด้วยกรวด คลุมข้าพเจ้าด้วยเถ้าถ่าน
17Meine Seele ist aus dem Frieden vertrieben; ich muß des Guten vergessen.
17พระองค์พรากข้าพเจ้าไปไกลจากความสงบสุข ข้าพเจ้าลืมความรุ่งเรือง
18Ich sprach: Mein Vermögen ist dahin und meine Hoffnung auf den HERRN.
18ข้าพเจ้าพูดว่า “กำลังของข้าพเจ้าสูญสิ้นแล้ว ความหวังที่วางไว้ในพระยาห์เวห์ก็สูญไปด้วย”
19Gedenke doch, wie ich so elend und verlassen, mit Wermut und Galle getränkt bin!
19โปรดระลึกถึงความทุกข์ยากและความลำเค็ญของข้าพเจ้า ถึงพืชขมจัดและความขมขื่น
20Du wirst ja daran gedenken; denn meine Seele sagt mir es.
20ข้าพเจ้ายังจดจำสิ่งเหล่านั้น ใจจึงจมอยู่กับความหดหู่
21Das nehme ich zu Herzen, darum hoffe ich noch.
21ข้าพเจ้านึกถึงเรื่องนี้ จึงมีความหวัง
22Die Güte des HERRN ist's, daß wir nicht gar aus sind; seine Barmherzigkeit hat noch kein Ende,
22เพราะความรักมั่นคงของพระยาห์เวห์ พวกเราจึงไม่ถูกทำลาย เพราะความเมตตาของพระองค์ไม่หมดไป
23sondern sie ist alle Morgen neu, und deine Treue ist groß.
23ความเมตตานั้นใหม่ทุกเช้า ความซื่อสัตย์ของพระองค์ยิ่งใหญ่นัก!
24Der HERR ist mein Teil, spricht meine Seele; darum will ich auf ihn hoffen.
24ข้าพเจ้าบอกตนเองว่า “พระยาห์เวห์เป็นมรดกของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงจะหวังในพระองค์”
25Denn der HERR ist freundlich dem, der auf sie harrt, und der Seele, die nach ihm fragt.
25พระยาห์เวห์ดีต่อคนที่รอพระองค์ ต่อคนที่แสวงหาพระองค์
26Es ist ein köstlich Ding, geduldig sein und auf die Hilfe des HERRN hoffen.
26เป็นการดีที่จะมีความหวัง และรออย่างเงียบสงบให้พระยาห์เวห์ช่วยกู้
27Es ist ein köstlich Ding einem Mann, daß er das Joch in seiner Jugend trage;
27เป็นการดีที่คนจะหัดแบกรับภาระตั้งแต่วัยเยาว์
28daß ein Verlassener geduldig sei, wenn ihn etwas überfällt,
28ให้เขานั่งตามลำพังและนิ่งเงียบ เพราะพระองค์ให้เขาแบกรับภาระนั้น
29und seinen Mund in den Staub stecke und der Hoffnung warte
29ให้เขาก้มหน้าจนปากแนบฝุ่นดิน เผื่อจะยังมีความหวัง
30und lasse sich auf die Backen schlagen und viel Schmach anlegen.
30ให้เขายื่นแก้มแก่คนที่ตีเขา ให้เขาทนรับคำดูหมิ่นจนเต็มที่
31Denn der Herr verstößt nicht ewiglich;
31เพราะพระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทอดทิ้งไปตลอดกาล
32sondern er betrübt wohl, und erbarmt sich wieder nach seiner Güte.
32แม้พระองค์ทำให้เศร้าโศก ก็จะเมตตาสงสารตามความรักมั่นคงอันมากมายของพระองค์
33Denn er nicht von Herzen die Menschen plagt und betrübt,
33เพราะพระองค์ไม่ได้เต็มใจให้ทุกข์ยาก หรือให้มนุษย์เศร้าโศก
34als wollte er die Gefangenen auf Erden gar unter seine Füße zertreten
34ไม่ว่าจะเหยียบย่ำผู้ถูกคุมขังทุกคนบนแผ่นดิน
35und eines Mannes Recht vor dem Allerhöchsten beugen lassen
35บิดเบือนสิทธิของคนต่อหน้าองค์ผู้สูงสุด
36und eines Menschen Sache verkehren lassen, gleich als sähe es der Herr nicht.
36หรือพลิกคดีให้คนเสียหาย พระผู้เป็นเจ้าไม่เห็นชอบทั้งนั้น
37Wer darf denn sagen, daß solches geschehe ohne des Herrn Befehl
37ใครพูดแล้วเกิดขึ้นจริงได้ เมื่อพระผู้เป็นเจ้าไม่ได้สั่ง?
38und daß nicht Böses und Gutes komme aus dem Munde des Allerhöchsten?
38ทั้งสิ่งร้ายและสิ่งดี ล้วนมาจากคำขององค์ผู้สูงสุดมิใช่หรือ?
39Wie murren denn die Leute im Leben also? Ein jeglicher murre wider seine Sünde!
39ทำไมคนที่ยังมีชีวิตจึงบ่น บ่นเพราะการลงโทษบาปของตน?
40Und laßt uns erforschen und prüfen unser Wesen und uns zum HERRN bekehren!
40ให้พวกเราค้นดูและตรวจสอบวิถีชีวิตของตน แล้วหันกลับไปหาพระยาห์เวห์
41Laßt uns unser Herz samt den Händen aufheben zu Gott im Himmel!
41ให้พวกเรายกใจพร้อมกับมือขึ้นหาพระเจ้า ในสวรรค์
42Wir, wir haben gesündigt und sind ungehorsam gewesen; darum hast du billig nicht verschont;
42“พวกเราฝ่าฝืนและกบฏ พระองค์ไม่ได้ให้อภัย
43sondern du hast uns mit Zorn überschüttet und verfolgt und ohne Barmherzigkeit erwürgt.
43พระองค์คลุมพวกเราด้วยความโกรธและไล่ตามพวกเรา พระองค์ฆ่า ไม่สงสาร
44Du hast dich mit einer Wolke verdeckt, daß kein Gebet hindurch konnte.
44พระองค์คลุมพระองค์เองด้วยเมฆ จนคำอธิษฐานผ่านไปไม่ได้
45Du hast uns zu Kot und Unflat gemacht unter den Völkern.
45พระองค์ทำให้พวกเราเป็นเศษขยะและของที่ถูกทิ้ง ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย
46Alle unsre Feinde sperren ihr Maul auf wider uns.
46ศัตรูทั้งปวงของพวกเราอ้าปากตะโกนใส่พวกเรา
47Wir werden gedrückt und geplagt mit Schrecken und Angst.
47ความหวาดกลัวและหลุมมาถึงพวกเรา ความย่อยยับและความพินาศ”
48Meine Augen rinnen mit Wasserbächen über den Jammer der Tochter meines Volks.
48ข้าพเจ้าหลั่งน้ำตาเป็นสาย เพราะชนชาติของข้าพเจ้าพินาศ
49Meine Augen fließen und können nicht ablassen; denn es ist kein Aufhören da,
49น้ำตาข้าพเจ้าไหลไม่ขาดสาย ไม่หยุด ไม่เว้นแม้สักครู่
50bis der HERR vom Himmel herabschaue uns sehe darein.
50จนกว่าพระยาห์เวห์มองลงมา และเห็นจากสวรรค์
51Mein Auge frißt mir das Leben weg um die Töchter meiner Stadt.
51ภาพที่ข้าพเจ้าเห็นบีบคั้นหัวใจ เพราะหญิงสาวทั้งหลายในเมืองของข้าพเจ้า
52Meine Feinde haben mich gehetzt wie einen Vogel ohne Ursache;
52พวกเขาไล่ล่าข้าพเจ้าไม่หยุดเหมือนคนล่านก เป็นศัตรูของข้าพเจ้าโดยไม่มีเหตุ
53sie haben mein Leben in einer Grube fast umgebracht und Steine auf mich geworfen;
53พวกเขาตัดชีวิตของข้าพเจ้าในคุกใต้ดิน และโยนหินลงบนข้าพเจ้า
54sie haben mein Haupt mit Wasser überschüttet; da sprach ich: Nun bin ich gar dahin.
54น้ำไหลท่วมศีรษะข้าพเจ้า ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าถูกตัดขาดแล้ว”
55Ich rief aber deinen Namen an, HERR, unten aus der Grube,
55พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องเรียกนามของพระองค์ จากคุกใต้ดินที่ลึกที่สุด
56und du erhörtest meine Stimme: Verbirg deine Ohren nicht vor meinem Seufzen und Schreien!
56พระองค์ได้ยินเสียงข้าพเจ้า “โปรดอย่าปิดหูไม่ฟังเสียงถอนใจ และเสียงร้องของข้าพเจ้า”
57Du nahest dich zu mir, wenn ich dich anrufe, und sprichst: Fürchte dich nicht!
57พระองค์เข้ามาใกล้ในวันที่ข้าพเจ้าร้องเรียกพระองค์ พระองค์กล่าวว่า “อย่ากลัว”
58Du führest, Herr, die Sache meiner Seele und erlösest mein Leben.
58พระผู้เป็นเจ้า พระองค์สู้คดีให้ข้าพเจ้า ไถ่ชีวิตของข้าพเจ้า
59Du siehest, HERR, wie mir so Unrecht geschieht; hilf mir zu meinem Recht!
59พระยาห์เวห์ พระองค์เห็นความอยุติธรรมที่ข้าพเจ้าได้รับ ขอพิพากษาคดีของข้าพเจ้า
60Du siehst alle ihre Rache und alle ihre Gedanken wider mich.
60พระองค์เห็นการแก้แค้นทั้งปวงของพวกเขา และทุกแผนที่พวกเขาวางไว้เล่นงานข้าพเจ้า
61HERR, du hörest ihr Schmähen und alle ihre Gedanken über mich,
61พระยาห์เวห์ พระองค์ได้ยินคำดูหมิ่นของพวกเขา และทุกแผนที่พวกเขาวางไว้เล่นงานข้าพเจ้า
62die Lippen meiner Widersacher und ihr dichten wider mich täglich.
62พระองค์ได้ยินถ้อยคำของผู้ที่ลุกขึ้นต่อต้านข้าพเจ้า และอุบายที่พวกเขาคิดเล่นงานข้าพเจ้าตลอดวัน
63Schaue doch, sie sitzen oder stehen auf, so singen sie von mir ein Liedlein.
63พระองค์เห็นทุกครั้งที่พวกเขานั่งลงและลุกขึ้น ข้าพเจ้าเป็นเรื่องที่พวกเขาร้องเพลงล้อเลียน
64Vergilt ihnen, HERR, wie sie verdient haben!
64พระยาห์เวห์ พระองค์จะตอบแทนพวกเขา ตามสิ่งที่มือพวกเขาทำ
65Laß ihnen das Herz erschrecken, laß sie deinen Fluch fühlen!
65พระองค์จะทำให้ใจพวกเขาแข็งกระด้าง และสาปแช่งพวกเขา
66Verfolge sie mit deinem Grimm und vertilge sie unter dem Himmel des HERRN.
66พระองค์จะไล่ตามพวกเขาด้วยความโกรธ และทำลายพวกเขาให้หมดไปจากใต้สวรรค์ของพระยาห์เวห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.