Lamentations 3
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1I am the man that hath seen affliction by the rod of His wrath.
1ข้าพเจ้าเป็นชายที่ได้ประสบความทุกข์ยาก ด้วยไม้เรียวแห่งความโกรธของพระองค์
2He hath led me and caused me to walk in darkness and not in light.
2พระองค์นำข้าพเจ้าให้เดินในความมืด ไม่ได้พาเข้าสู่แสงสว่าง
3Surely against me He turneth His hand again and again all the day.
3พระองค์ลงมือเล่นงานข้าพเจ้าจริง ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่าตลอดวัน
4My flesh and my skin hath He worn out; He hath broken my bones.
4พระองค์ทำให้เนื้อและผิวของข้าพเจ้าแก่ลง ทำให้กระดูกของข้าพเจ้าหัก
5He hath builded against me, and compassed me with gall and travail.
5พระองค์ก่อแนวล้อมข้าพเจ้า ล้อมไว้ด้วยความขมขื่นและความยากลำบาก
6He hath made me to dwell in dark places, as those that have been long dead.
6พระองค์ให้ข้าพเจ้าอยู่ในที่มืด เหมือนคนที่ตายไปนานแล้ว
7He hath hedged me about, that I cannot go forth; He hath made my chain heavy.
7พระองค์ก่อกำแพงล้อมข้าพเจ้าจนออกไปไม่ได้ ทำให้โซ่ของข้าพเจ้าหนัก
8Yea, when I cry and call for help, He shutteth out my prayer.
8แม้ข้าพเจ้าร้องเรียกขอความช่วยเหลือ พระองค์ก็ปิดกั้นคำอธิษฐานของข้าพเจ้า
9He hath enclosed my ways with hewn stone, He hath made my paths crooked.
9พระองค์เอาหินสกัดก่อปิดทางของข้าพเจ้า ทำให้เส้นทางของข้าพเจ้าคดเคี้ยว
10He is unto me as a bear lying in wait, as a lion in secret places.
10พระองค์เหมือนหมีที่ดักรอข้าพเจ้า เหมือนสิงโตที่ซ่อนอยู่
11He hath turned aside my ways, and pulled me in pieces; He hath made me desolate.
11พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าหันออกนอกทาง ฉีกข้าพเจ้าเป็นชิ้น ๆ ทำให้ข้าพเจ้าอ้างว้าง
12He hath bent His bow, and set me as a mark for the arrow.
12พระองค์น้าวธนู ตั้งข้าพเจ้าเป็นเป้าลูกธนู
13He hath caused the arrows of His quiver to enter into my reins.
13พระองค์ให้ลูกธนูจากกระบอกธนูของพระองค์แทงลึกถึงไส้ในข้าพเจ้า
14I am become a derision to all my people, and their song all the day.
14ชนชาติของข้าพเจ้าทุกคนเยาะเย้ยข้าพเจ้า ร้องเพลงล้อเลียนข้าพเจ้าตลอดวัน
15He hath filled me with bitterness, He hath sated me with wormwood.
15พระองค์ให้ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความขมขื่น ป้อนพืชขมจัดให้ข้าพเจ้าจนอิ่ม
16He hath also broken my teeth with gravel stones, He hath made me to wallow in ashes.
16พระองค์ยังทำให้ฟันของข้าพเจ้าแตกด้วยกรวด คลุมข้าพเจ้าด้วยเถ้าถ่าน
17And my soul is removed far off from peace, I forgot prosperity.
17พระองค์พรากข้าพเจ้าไปไกลจากความสงบสุข ข้าพเจ้าลืมความรุ่งเรือง
18And I said: 'My strength is perished, and mine expectation from the LORD.'
18ข้าพเจ้าพูดว่า “กำลังของข้าพเจ้าสูญสิ้นแล้ว ความหวังที่วางไว้ในพระยาห์เวห์ก็สูญไปด้วย”
19Remember mine affliction and mine anguish, the wormwood and the gall.
19โปรดระลึกถึงความทุกข์ยากและความลำเค็ญของข้าพเจ้า ถึงพืชขมจัดและความขมขื่น
20My soul hath them still in remembrance, and is bowed down within me.
20ข้าพเจ้ายังจดจำสิ่งเหล่านั้น ใจจึงจมอยู่กับความหดหู่
21This I recall to my mind, therefore have I hope.
21ข้าพเจ้านึกถึงเรื่องนี้ จึงมีความหวัง
22Surely the LORD'S mercies are not consumed, surely His compassions fail not.
22เพราะความรักมั่นคงของพระยาห์เวห์ พวกเราจึงไม่ถูกทำลาย เพราะความเมตตาของพระองค์ไม่หมดไป
23They are new every morning; great is Thy faithfulness.
23ความเมตตานั้นใหม่ทุกเช้า ความซื่อสัตย์ของพระองค์ยิ่งใหญ่นัก!
24'The LORD is my portion', saith my soul; 'Therefore will I hope in Him.'
24ข้าพเจ้าบอกตนเองว่า “พระยาห์เวห์เป็นมรดกของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงจะหวังในพระองค์”
25The LORD is good unto them that wait for Him, to the soul that seeketh Him.
25พระยาห์เวห์ดีต่อคนที่รอพระองค์ ต่อคนที่แสวงหาพระองค์
26It is good that a man should quietly wait for the salvation of the LORD.
26เป็นการดีที่จะมีความหวัง และรออย่างเงียบสงบให้พระยาห์เวห์ช่วยกู้
27It is good for a man that he bear the yoke in his youth.
27เป็นการดีที่คนจะหัดแบกรับภาระตั้งแต่วัยเยาว์
28Let him sit alone and keep silence, because He hath laid it upon him.
28ให้เขานั่งตามลำพังและนิ่งเงียบ เพราะพระองค์ให้เขาแบกรับภาระนั้น
29Let him put his mouth in the dust, if so be there may be hope.
29ให้เขาก้มหน้าจนปากแนบฝุ่นดิน เผื่อจะยังมีความหวัง
30Let him give his cheek to him that smiteth him, let him be filled full with reproach.
30ให้เขายื่นแก้มแก่คนที่ตีเขา ให้เขาทนรับคำดูหมิ่นจนเต็มที่
31For the Lord will not cast off for ever.
31เพราะพระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทอดทิ้งไปตลอดกาล
32For though He cause grief, yet will He have compassion according to the multitude of His mercies.
32แม้พระองค์ทำให้เศร้าโศก ก็จะเมตตาสงสารตามความรักมั่นคงอันมากมายของพระองค์
33For He doth not afflict willingly, nor grieve the children of men.
33เพราะพระองค์ไม่ได้เต็มใจให้ทุกข์ยาก หรือให้มนุษย์เศร้าโศก
34To crush under foot all the prisoners of the earth,
34ไม่ว่าจะเหยียบย่ำผู้ถูกคุมขังทุกคนบนแผ่นดิน
35To turn aside the right of a man before the face of the Most High,
35บิดเบือนสิทธิของคนต่อหน้าองค์ผู้สูงสุด
36To subvert a man in his cause, the Lord approveth not.
36หรือพลิกคดีให้คนเสียหาย พระผู้เป็นเจ้าไม่เห็นชอบทั้งนั้น
37Who is he that saith, and it cometh to pass, when the Lord commandeth it not?
37ใครพูดแล้วเกิดขึ้นจริงได้ เมื่อพระผู้เป็นเจ้าไม่ได้สั่ง?
38Out of the mouth of the Most High proceedeth not evil and good?
38ทั้งสิ่งร้ายและสิ่งดี ล้วนมาจากคำขององค์ผู้สูงสุดมิใช่หรือ?
39Wherefore doth a living man complain, a strong man because of his sins?
39ทำไมคนที่ยังมีชีวิตจึงบ่น บ่นเพราะการลงโทษบาปของตน?
40Let us search and try our ways, and return to the LORD.
40ให้พวกเราค้นดูและตรวจสอบวิถีชีวิตของตน แล้วหันกลับไปหาพระยาห์เวห์
41Let us lift up our heart with our hands unto God in the heavens.
41ให้พวกเรายกใจพร้อมกับมือขึ้นหาพระเจ้า ในสวรรค์
42We have transgressed and have rebelled; Thou hast not pardoned.
42“พวกเราฝ่าฝืนและกบฏ พระองค์ไม่ได้ให้อภัย
43Thou hast covered with anger and pursued us; Thou hast slain unsparingly.
43พระองค์คลุมพวกเราด้วยความโกรธและไล่ตามพวกเรา พระองค์ฆ่า ไม่สงสาร
44Thou hast covered Thyself with a cloud, so that no prayer can pass through.
44พระองค์คลุมพระองค์เองด้วยเมฆ จนคำอธิษฐานผ่านไปไม่ได้
45Thou hast made us as the offscouring and refuse in the midst of the peoples.
45พระองค์ทำให้พวกเราเป็นเศษขยะและของที่ถูกทิ้ง ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย
46All our enemies have opened their mouth wide against us.
46ศัตรูทั้งปวงของพวกเราอ้าปากตะโกนใส่พวกเรา
47Terror and the pit are come upon us, desolation and destruction.
47ความหวาดกลัวและหลุมมาถึงพวกเรา ความย่อยยับและความพินาศ”
48Mine eye runneth down with rivers of water, for the breach of the daughter of my people.
48ข้าพเจ้าหลั่งน้ำตาเป็นสาย เพราะชนชาติของข้าพเจ้าพินาศ
49Mine eye is poured out, and ceaseth not, without any intermission,
49น้ำตาข้าพเจ้าไหลไม่ขาดสาย ไม่หยุด ไม่เว้นแม้สักครู่
50Till the LORD look forth, and behold from heaven.
50จนกว่าพระยาห์เวห์มองลงมา และเห็นจากสวรรค์
51Mine eye affected my soul, because of all the daughters of my city.
51ภาพที่ข้าพเจ้าเห็นบีบคั้นหัวใจ เพราะหญิงสาวทั้งหลายในเมืองของข้าพเจ้า
52They have chased me sore like a bird, that are mine enemies without cause.
52พวกเขาไล่ล่าข้าพเจ้าไม่หยุดเหมือนคนล่านก เป็นศัตรูของข้าพเจ้าโดยไม่มีเหตุ
53They have cut off my life in the dungeon, and have cast stones upon me.
53พวกเขาตัดชีวิตของข้าพเจ้าในคุกใต้ดิน และโยนหินลงบนข้าพเจ้า
54Waters flowed over my head; I said: 'I am cut off.'
54น้ำไหลท่วมศีรษะข้าพเจ้า ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าถูกตัดขาดแล้ว”
55I called upon Thy name, O LORD, Out of the lowest dungeon.
55พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องเรียกนามของพระองค์ จากคุกใต้ดินที่ลึกที่สุด
56Thou heardest my voice; hide not Thine ear at my sighing, at my cry.
56พระองค์ได้ยินเสียงข้าพเจ้า “โปรดอย่าปิดหูไม่ฟังเสียงถอนใจ และเสียงร้องของข้าพเจ้า”
57Thou drewest near in the day that I called upon Thee; Thou saidst: 'Fear not.'
57พระองค์เข้ามาใกล้ในวันที่ข้าพเจ้าร้องเรียกพระองค์ พระองค์กล่าวว่า “อย่ากลัว”
58O Lord, Thou hast pleaded the causes of my soul; Thou hast redeemed my life.
58พระผู้เป็นเจ้า พระองค์สู้คดีให้ข้าพเจ้า ไถ่ชีวิตของข้าพเจ้า
59O LORD, Thou hast seen my wrong; judge Thou my cause.
59พระยาห์เวห์ พระองค์เห็นความอยุติธรรมที่ข้าพเจ้าได้รับ ขอพิพากษาคดีของข้าพเจ้า
60Thou hast seen all their vengeance and all their devices against me.
60พระองค์เห็นการแก้แค้นทั้งปวงของพวกเขา และทุกแผนที่พวกเขาวางไว้เล่นงานข้าพเจ้า
61Thou hast heard their taunt, O LORD, and all their devices against me;
61พระยาห์เวห์ พระองค์ได้ยินคำดูหมิ่นของพวกเขา และทุกแผนที่พวกเขาวางไว้เล่นงานข้าพเจ้า
62The lips of those that rose up against me, and their muttering against me all the day.
62พระองค์ได้ยินถ้อยคำของผู้ที่ลุกขึ้นต่อต้านข้าพเจ้า และอุบายที่พวกเขาคิดเล่นงานข้าพเจ้าตลอดวัน
63Behold Thou their sitting down, and their rising up; I am their song.
63พระองค์เห็นทุกครั้งที่พวกเขานั่งลงและลุกขึ้น ข้าพเจ้าเป็นเรื่องที่พวกเขาร้องเพลงล้อเลียน
64Thou wilt render unto them a recompense, O LORD, according to the work of their hands.
64พระยาห์เวห์ พระองค์จะตอบแทนพวกเขา ตามสิ่งที่มือพวกเขาทำ
65Thou wilt give them hardness of heart, Thy curse unto them.
65พระองค์จะทำให้ใจพวกเขาแข็งกระด้าง และสาปแช่งพวกเขา
66Thou wilt pursue them in anger, and destroy them from under the heavens of the LORD.
66พระองค์จะไล่ตามพวกเขาด้วยความโกรธ และทำลายพวกเขาให้หมดไปจากใต้สวรรค์ของพระยาห์เวห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.