Plorkanto
Chapter 3

Plorkanto

Londona Biblio (Esperant…
vs Reina-Valera 1909
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Plorkanto 3

Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.
1YO soy el hombre que ha visto aflicción en la vara de su enojo.
2Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.
2Guióme y llevóme en tinieblas, mas no en luz.
3Nur sur min Li turnas Sian manon ĉiutage denove.
3Ciertamente contra mí volvió y revolvió su mano todo el día.
4Li maljunigis mian karnon kaj haŭton, rompis miajn ostojn.
4Hizo envejecer mi carne y mi piel; quebrantó mis huesos.
5Li konstruis ĉirkaŭ mi, ĉirkaŭis min per maldolĉaĵoj kaj malfacilaĵoj.
5Edificó contra mí, y cercóme de tósigo y de trabajo.
6En mallumon Li lokis min, kiel porĉiamajn mortintojn.
6Asentóme en oscuridades, como los ya muertos de mucho tiempo.
7Li ĉirkaŭbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj ĉenoj.
7Cercóme por todos lados, y no puedo salir; agravó mis grillos.
8Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaŭ mia preĝo.
8Aun cuando clamé y dí voces, cerro los oídos á mi oración.
9Li baris miajn vojojn per hakitaj ŝtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.
9Cercó mis caminos con piedra tajada, torció mis senderos.
10Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kaŝita loko.
10Como oso que acecha fué para mí, como león en escondrijos.
11Li depuŝis min de miaj vojoj, kaj disŝiris min; Li faris min objekto de teruro.
11Torció mis caminos, y depedazóme; tornóme asolado.
12Li streĉis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.
12Su arco entesó, y púsome como blanco á la saeta.
13En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.
13Hizo entrar en mis riñones las saetas de su aljaba.
14Mi fariĝis mokataĵo por mia tuta popolo, ilia ĉiutaga rekantaĵo.
14Fuí escarnio á todo mi pueblo, canción de ellos todos los días.
15Li satigis min per maldolĉaĵo, trinkoplenigis min per vermuto.
15Hartóme de amarguras, embriagóme de ajenjos.
16Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpuŝis min en cindron.
16Quebróme los dientes con cascajo, cubrióme de ceniza.
17Mia animo estas forpuŝita for de paco; bonstaton mi forgesis.
17Y mi alma se alejó de la paz, olvidéme del bien.
18Kaj mi diris: Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.
18Y dije: Pereció mi fortaleza, y mi esperanza de Jehová.
19La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.
19Acuérdate de mi aflicción y de mi abatimiento, del ajenjo y de la hiel.
20Konstante rememorante tion, senfortiĝas en mi mia animo.
20Tendrálo aún en memoria mi alma, porque en mí está humillada.
21Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:
21Esto reduciré á mi corazón, por lo cual esperaré.
22Ĝi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; ĉar Lia kompatemeco ne finiĝis,
22Es por la misericordia de Jehová que no somos consumidos, porque nunca decayeron sus misericordias.
23Sed ĉiumatene ĝi renoviĝas; granda estas Via fideleco.
23Nuevas son cada mañana; grande es tu fidelidad.
24Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.
24Mi parte es Jehová, dijo mi alma; por tanto en él esperaré.
25La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu serĉas Lin.
25Bueno es Jehová á los que en él esperan, al alma que le buscare.
26Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.
26Bueno es esperar callando en la salud de Jehová.
27Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;
27Bueno es al hombre, si llevare el yugo desde su mocedad.
28Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas ŝarĝita;
28Sentaráse solo, y callará, porque lo llevó sobre sí.
29Li metas sian buŝon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;
29Pondrá su boca en el polvo, por si quizá hay esperanza.
30Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.
30Dará la mejilla al que le hiriere; hartaráse de afrenta.
31Ĉar ne por eterne forlasas la Sinjoro;
31Porque el Señor no desechará para siempre:
32Se Li iun suferigas, Li ankaŭ kompatas pro Sia granda favorkoreco;
32Antes si afligiere, también se compadecerá según la multitud de sus misericordias.
33Ĉar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.
33Porque no aflige ni congoja de su corazón á los hijos de los hombres.
34Kiam oni premas sub siaj piedoj ĉiujn malliberulojn de la tero,
34Desmenuzar bajo de sus pies todos los encarcelados de la tierra,
35Kiam oni forklinas la rajton de homo antaŭ la vizaĝo de la Plejaltulo,
35Hacer apartar el derecho del hombre ante la presencia del Altísimo,
36Kiam oni estas maljusta kontraŭ homo en lia juĝa afero — Ĉu la Sinjoro tion ne vidas?
36Trastornar al hombre en su causa, el Señor no lo sabe.
37Kiu povas per sia diro atingi, ke io fariĝu, se la Sinjoro tion ne ordonis?
37¿Quién será aquel que diga, que vino algo que el Señor no mandó?
38Ĉu ne el la buŝo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?
38¿De la boca del Altísimo no saldrá malo y bueno?
39Kial murmuras homo vivanta? Ĉiu murmuru kontraŭ siaj pekoj.
39¿Por qué murmura el hombre viviente, el hombre en su pecado?
40Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;
40Escudriñemos nuestros caminos, y busquemos, y volvámonos á Jehová.
41Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la ĉielo.
41Levantemos nuestros corazones con las manos á Dios en los cielos.
42Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.
42Nosotros nos hemos rebelado, y fuimos desleales; tú no perdonaste.
43Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.
43Desplegaste la ira, y nos perseguiste; mataste, no perdonaste.
44Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la preĝo.
44Te cubriste de nube, porque no pasase la oración nuestra .
45Vi faris nin balaindaĵo kaj abomenindaĵo inter la popoloj.
45Raedura y abominación nos tornaste en medio de los pueblos.
46Malfermegis kontraŭ ni sian buŝon ĉiuj niaj malamikoj.
46Todos nuestros enemigos abrieron sobre nosotros su boca.
47Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfeliĉo.
47Temor y lazo fué para nosotros, asolamiento y quebrantamiento.
48Torentojn da akvo verŝas mia okulo pri la malfeliĉo de la filino de mia popolo.
48Ríos de aguas echan mis ojos, por el quebrantamiento de la hija de mi pueblo.
49Mia okulo fluigas kaj ne ĉesas, ne ekzistas por ĝi halto,
49Mis ojos destilan, y no cesan, porque no hay alivio,
50Ĝis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la ĉielo.
50Hasta que Jehová mire y vea desde los cielos.
51Mia okulo suferigas mian animon pri ĉiuj filinoj de mia urbo.
51Mis ojos contristaron mi alma, por todas las hijas de mi ciudad.
52Senkaŭze ĉasas min kiel birdon miaj malamikoj;
52Mis enemigos me dieron caza como á ave, sin por qué.
53Ili pereigas mian vivon en kavo, ili ĵetas sur min ŝtonojn.
53Ataron mi vida en mazmorra, pusieron piedra sobre mí.
54Akvo leviĝis kontraŭ mian kapon, kaj mi diris: Mi tute pereis.
54Aguas de avenida vinieron sobre mi cabeza; yo dije: Muerto soy.
55Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;
55Invoqué tu nombre, oh Jehová, desde la cárcel profunda.
56Vi aŭdis mian voĉon; ne kovru Vian orelon antaŭ mia vokado pri liberigo.
56Oiste mi voz; no escondas tu oído á mi clamor, para mi respiro.
57Vi alproksimiĝis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris: Ne timu.
57Acercástete el día que te invoqué: dijiste: No temas.
58Vi, ho Sinjoro, defendis mian juĝaferon; Vi liberigis mian vivon.
58Abogaste, Señor, la causa de mi alma; redimiste mi vida.
59Vi vidis, ho Eternulo, la maljustaĵon, kiun mi suferas; juĝu mian aferon.
59Tú has visto, oh Jehová, mi agravio; defiende mi causa.
60Vi vidis ilian tutan venĝon, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi.
60Tú has visto toda su venganza; todos sus pensamientos contra mí.
61Vi aŭdis ilian insultadon, ho Eternulo, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi,
61Tú has oído el oprobio de ellos, oh Jehová, todas sus maquinaciones contra mí;
62La parolojn de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ min, kaj iliajn pensojn kontraŭ mi dum la tuta tago.
62Los dichos de los que contra mí se levantaron, y su designio contra mí todo el día.
63Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili leviĝas; mi ĉiam estas ilia rekantaĵo.
63Su sentarse, y su levantarse mira: yo soy su canción.
64Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laŭ la faroj de iliaj manoj.
64Dales el pago, oh Jehová, según la obra de sus manos.
65Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.
65Dales ansia de corazón, tu maldición á ellos.
66Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la ĉielo de la Eternulo.
66Persíguelos en tu furor, y quebrántalos de debajo de los cielos, oh Jehová.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.