Plorkanto 3
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kralice Bible (1613)
1Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.
1Já jsem muž okoušející trápení od metly rozhněvání Božího.
2Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.
2Zahnal mne, a uvedl do tmy a ne k světlu.
3Nur sur min Li turnas Sian manon ĉiutage denove.
3Toliko proti mně se postavuje, a obrací ruku svou přes celý den.
4Li maljunigis mian karnon kaj haŭton, rompis miajn ostojn.
4Uvedl sešlost na tělo mé a kůži mou, a polámal kosti mé.
5Li konstruis ĉirkaŭ mi, ĉirkaŭis min per maldolĉaĵoj kaj malfacilaĵoj.
5Zastavěl mne a obklíčil přeodpornou hořkostí.
6En mallumon Li lokis min, kiel porĉiamajn mortintojn.
6Postavil mne v tmavých místech jako ty, kteříž již dávno zemřeli.
7Li ĉirkaŭbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj ĉenoj.
7Ohradil mne, abych nevyšel; obtížil ocelivý řetěz můj.
8Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaŭ mia preĝo.
8A jakžkoli volám a křičím, zacpává uši před mou modlitbou.
9Li baris miajn vojojn per hakitaj ŝtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.
9Ohradil cesty mé tesaným kamenem, a stezky mé zmátl.
10Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kaŝita loko.
10Jest nedvěd číhající na mne, lev v skrejších.
11Li depuŝis min de miaj vojoj, kaj disŝiris min; Li faris min objekto de teruro.
11Cesty mé stočil, anobrž roztrhal mne, a na to mne přivedl, abych byl pustý.
12Li streĉis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.
12Natáhl lučiště své, a vystavil mne za cíl střelám.
13En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.
13Postřelil ledví má střelami toulu svého.
14Mi fariĝis mokataĵo por mia tuta popolo, ilia ĉiutaga rekantaĵo.
14Jsem v posměchu se vším lidem svým, a písničkou jejich přes celý den.
15Li satigis min per maldolĉaĵo, trinkoplenigis min per vermuto.
15Sytí mne hořkostmi, opojuje mne pelynkem.
16Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpuŝis min en cindron.
16Nadto potřel o kameníčko zuby mé, vrazil mne do popela.
17Mia animo estas forpuŝita for de paco; bonstaton mi forgesis.
17Tak jsi vzdálil, ó Bože, duši mou od pokoje, až zapomínám na pohodlí,
18Kaj mi diris: Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.
18A říkám: Zahynulatě síla má i naděje má, kterouž jsem měl v Hospodinu.
19La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.
19A však duše má rozvažujíc trápení svá a pláč svůj, pelynek a žluč,
20Konstante rememorante tion, senfortiĝas en mi mia animo.
20Rozvažujíc to ustavičně, ponižuje se ve mně.
21Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:
21A přivodě sobě to ku paměti, (naději mám),
22Ĝi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; ĉar Lia kompatemeco ne finiĝis,
22Že veliké jest milosrdenství Hospodinovo, když jsme do konce nevyhynuli. Nepřestávajíť zajisté slitování jeho,
23Sed ĉiumatene ĝi renoviĝas; granda estas Via fideleco.
23Ale nová jsou každého jitra; převeliká jest pravda tvá.
24Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.
24Díl můj jest Hospodin, říká duše má; protož naději mám v něm.
25La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu serĉas Lin.
25Dobrý jest Hospodin těm, jenž očekávají na něj, duši té, kteráž ho hledá.
26Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.
26Dobré jest trpělivě očekávajícímu na spasení Hospodinovo.
27Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;
27Dobré jest muži tomu, kterýž by nosil jho od dětinství svého,
28Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas ŝarĝita;
28Kterýž by pak byl opuštěn, trpělivě se má v tom, což na něj vloženo,
29Li metas sian buŝon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;
29Dávaje do prachu ústa svá, až by se ukázala naděje,
30Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.
30Nastavuje líce tomu, kdož jej bije, a sytě se potupou.
31Ĉar ne por eterne forlasas la Sinjoro;
31Neboť nezamítá Pán na věčnost;
32Se Li iun suferigas, Li ankaŭ kompatas pro Sia granda favorkoreco;
32Nýbrž ačkoli zarmucuje, však slitovává se podlé množství milosrdenství svého.
33Ĉar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.
33Netrápíť zajisté z srdce svého, aniž zarmucuje synů lidských.
34Kiam oni premas sub siaj piedoj ĉiujn malliberulojn de la tero,
34Aby kdo potíral nohama svýma všecky vězně v zemi,
35Kiam oni forklinas la rajton de homo antaŭ la vizaĝo de la Plejaltulo,
35Aby nespravedlivě soudil muže před oblíčejem Nejvyššího,
36Kiam oni estas maljusta kontraŭ homo en lia juĝa afero — Ĉu la Sinjoro tion ne vidas?
36Aby převracel člověka v při jeho, Pán nelibuje.
37Kiu povas per sia diro atingi, ke io fariĝu, se la Sinjoro tion ne ordonis?
37Kdo jest, ješto když řekl, stalo se něco, a Pán nepřikázal?
38Ĉu ne el la buŝo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?
38Z úst Nejvyššího zdali nepochází zlé i dobré?
39Kial murmuras homo vivanta? Ĉiu murmuru kontraŭ siaj pekoj.
39Proč by tedy sobě stýskal člověk živý, muž nad kázní za hříchy své?
40Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;
40Zpytujme raději a ohledujme cest našich, a navraťme se až k Hospodinu.
41Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la ĉielo.
41Pozdvihujme srdcí i rukou svých k Bohu silnému v nebe.
42Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.
42Myť jsme se zpronevěřili, a zpurní jsme byli, protož ty neodpouštíš.
43Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.
43Obestřels se hněvem a stiháš nás, morduješ a nešanuješ.
44Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la preĝo.
44Obestřels se oblakem, aby nemohla proniknouti k tobě modlitba.
45Vi faris nin balaindaĵo kaj abomenindaĵo inter la popoloj.
45Za smeti a povrhel položil jsi nás u prostřed národů těchto.
46Malfermegis kontraŭ ni sian buŝon ĉiuj niaj malamikoj.
46Rozdírají na nás ústa svá všickni nepřátelé naši.
47Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfeliĉo.
47Strach a jáma potkala nás, zpuštění a setření.
48Torentojn da akvo verŝas mia okulo pri la malfeliĉo de la filino de mia popolo.
48Potokové vod tekou z očí mých pro potření dcery lidu mého.
49Mia okulo fluigas kaj ne ĉesas, ne ekzistas por ĝi halto,
49Oči mé slzí bez přestání, proto že není žádného odtušení,
50Ĝis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la ĉielo.
50Ažby popatřil a shlédl Hospodin s nebe.
51Mia okulo suferigas mian animon pri ĉiuj filinoj de mia urbo.
51Oči mé rmoutí duši mou pro všecky dcery města mého.
52Senkaŭze ĉasas min kiel birdon miaj malamikoj;
52Loviliť jsou mne ustavičně, jako ptáče, nepřátelé moji bez příčiny.
53Ili pereigas mian vivon en kavo, ili ĵetas sur min ŝtonojn.
53Uvrhli do jámy život můj, a přimetali mne kamením.
54Akvo leviĝis kontraŭ mian kapon, kaj mi diris: Mi tute pereis.
54Rozvodnily se vody nad hlavou mou, řekl jsem: Jižtě po mně.
55Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;
55Vzývám jméno tvé, ó Hospodine, z jámy nejhlubší.
56Vi aŭdis mian voĉon; ne kovru Vian orelon antaŭ mia vokado pri liberigo.
56Hlas můj vyslýchával jsi; nezacpávejž ucha svého před vzdycháním mým a voláním mým.
57Vi alproksimiĝis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris: Ne timu.
57V ten den, v němž jsem tě vzýval, přicházeje, říkávals: Neboj se.
58Vi, ho Sinjoro, defendis mian juĝaferon; Vi liberigis mian vivon.
58Pane, zasazuje se o při duše mé, vysvobozoval jsi život můj.
59Vi vidis, ho Eternulo, la maljustaĵon, kiun mi suferas; juĝu mian aferon.
59Vidíš, ó Hospodine, převrácenost, kteráž se mně děje, dopomoziž mi k spravedlnosti.
60Vi vidis ilian tutan venĝon, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi.
60Vidíš všecko vymstívání se jejich, všecky úklady jejich proti mně.
61Vi aŭdis ilian insultadon, ho Eternulo, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi,
61Slýcháš utrhání jejich, ó Hospodine, i všecky obmysly jejich proti mně,
62La parolojn de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ min, kaj iliajn pensojn kontraŭ mi dum la tuta tago.
62Řeči povstávajících proti mně, a přemyšlování jejich proti mně přes celý den.
63Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili leviĝas; mi ĉiam estas ilia rekantaĵo.
63Pohleď, jak při sedání jejich i povstání jejich jsem písničkou jejich.
64Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laŭ la faroj de iliaj manoj.
64Dej jim odplatu, Hospodine, podlé díla rukou jejich.
65Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.
65Dej jim zatvrdilé srdce a prokletí své na ně.
66Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la ĉielo de la Eternulo.
66Stihej v prchlivosti, a vyhlaď je, ať nejsou pod nebem tvým.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.