Tangilāulau 3
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Kralice Bible (1613)
1Ko au ko e tangata kuo mamata ki he mamahi ʻi he meʻa tā ʻa hono houhau.
1Já jsem muž okoušející trápení od metly rozhněvání Božího.
2Kuo ne tataki au mo ʻomi au ki he poʻuli, kae ʻikai ki he maama.
2Zahnal mne, a uvedl do tmy a ne k světlu.
3Ko e moʻoni kuo ne liliu kiate au, ʻoku ne liliu hono nima kiate au ʻi he ʻaho kotoa.
3Toliko proti mně se postavuje, a obrací ruku svou přes celý den.
4Ko hoku kili mo hoku kakano kuo ne ngaohi ke motuʻa; kuo ne fesiʻi hoku ngaahi hui.
4Uvedl sešlost na tělo mé a kůži mou, a polámal kosti mé.
5Kuo ne langaʻi meʻa kiate au, pea kuo ne takatakai au ʻaki ʻae kona mo e mamahi.
5Zastavěl mne a obklíčil přeodpornou hořkostí.
6Kuo ne fokotuʻu au ʻi he ngaahi potu fakapoʻuli, ʻo hangē ko kinautolu naʻe pekia ʻi muʻa.
6Postavil mne v tmavých místech jako ty, kteříž již dávno zemřeli.
7Kuo ne ʻāʻi takatakai au pea ʻoku ʻikai te u faʻa hao kituʻa: kuo ne fakamamafa ʻa ʻeku haʻi ukamea.
7Ohradil mne, abych nevyšel; obtížil ocelivý řetěz můj.
8ʻO kau ka tangi foki mo kalanga, ʻoku ne taʻetokangaʻi ʻeku kole.
8A jakžkoli volám a křičím, zacpává uši před mou modlitbou.
9Kuo ne ʻāʻi hoku ngaahi hala ʻaki ʻae ngaahi maka kuo tā, kuo ne fakapikoʻi hoku ngaahi hala.
9Ohradil cesty mé tesaným kamenem, a stezky mé zmátl.
10Naʻa ne hangē ha pea ʻoku toitoi kiate au, pea hangē ha laione ʻi he ngaahi potu lilo.
10Jest nedvěd číhající na mne, lev v skrejších.
11Kuo ne mimioʻi hoku ngaahi ʻaluʻanga, pea kuo ne haehae au fakaikiiki: kuo ne ngaohi au ke lala pe.
11Cesty mé stočil, anobrž roztrhal mne, a na to mne přivedl, abych byl pustý.
12Kuo ne teke ʻa ʻene kaufana, pea kuo ne fokotuʻu au ko e fakaʻilonga ki he ngahau.
12Natáhl lučiště své, a vystavil mne za cíl střelám.
13Kuo ne pule ki he ngaahi ngahau ʻo ʻene tangai ke ʻasi ki hoku ngaahi kongaloto.
13Postřelil ledví má střelami toulu svého.
14Ko e manukiʻanga au ki hoku kakai; pea ko ʻenau tāʻanga ʻi he ʻaho kotoa pē.
14Jsem v posměchu se vším lidem svým, a písničkou jejich přes celý den.
15Kuo ne fakafonu au ʻaki ʻae kona, kuo ne fakakonaʻi au ʻaki ʻae konaʻiʻī.
15Sytí mne hořkostmi, opojuje mne pelynkem.
16Kuo ne fesiʻi foki hoku kau nifo ʻaki ʻae kilikili, kuo ne pani au ʻaki ʻae efu.
16Nadto potřel o kameníčko zuby mé, vrazil mne do popela.
17Pea kuo ke hiki hoku laumālie ke mamaʻo mei he melino: naʻe ngalo ʻiate au ʻae monūʻia.
17Tak jsi vzdálil, ó Bože, duši mou od pokoje, až zapomínám na pohodlí,
18Pea ne u pehē, “Ko ʻeku mālohi mo ʻeku ʻamanaki kuo ʻauha meia Sihova;”
18A říkám: Zahynulatě síla má i naděje má, kterouž jsem měl v Hospodinu.
19ʻI heʻeku manatu ki hoku mahaki pea mo ʻeku mamahi, ʻae kona pea mo e ʻahu.
19A však duše má rozvažujíc trápení svá a pláč svůj, pelynek a žluč,
20ʻOku kei manatu ki ai hoku laumālie, pea ʻoku angavaivai ia ʻiate au.
20Rozvažujíc to ustavičně, ponižuje se ve mně.
21Ko ia ʻoku ou fakamanatu ki hoku loto, pea ko ia ʻoku ou kei maʻu ai ʻae ʻamanaki.
21A přivodě sobě to ku paměti, (naději mám),
22Ko e meʻa ʻi he ʻaloʻofa ʻa Sihova ʻoku ʻikai te tau ʻauha, koeʻuhi ʻoku ʻikai ke ngata ʻene manavaʻofa.
22Že veliké jest milosrdenství Hospodinovo, když jsme do konce nevyhynuli. Nepřestávajíť zajisté slitování jeho,
23ʻOku foʻou ia ʻi he pongipongi kotoa pē, ʻoku lahi hoʻo angatonu.
23Ale nová jsou každého jitra; převeliká jest pravda tvá.
24ʻOku pehē ʻe hoku laumālie, “Ko hoku tofiʻa ʻa Sihova: ko ia te u ʻamanaki lelei ʻiate ia.”
24Díl můj jest Hospodin, říká duše má; protož naději mám v něm.
25ʻOku lelei ʻa Sihova kiate kinautolu ʻoku tatali kiate ia, ki he laumālie ʻoku kumi kiate ia.
25Dobrý jest Hospodin těm, jenž očekávají na něj, duši té, kteráž ho hledá.
26ʻOku lelei ki he tangata ke ne ʻamanaki, pea ne tatali fakatatoka foki ki he fakamoʻui meia Sihova.
26Dobré jest trpělivě očekávajícímu na spasení Hospodinovo.
27ʻOku lelei ki he tangata ke ne fua ʻae haʻamo ʻi heʻene kei talavou.
27Dobré jest muži tomu, kterýž by nosil jho od dětinství svého,
28ʻOku ne nofo tokotaha pe, pea ʻoku longo pe, koeʻuhi kuo ne fua ia ʻe ia pe.
28Kterýž by pak byl opuštěn, trpělivě se má v tom, což na něj vloženo,
29ʻOku ne ʻai hono ngutu ʻi he efu, ko e meʻa naʻa ʻoku kei ai ha ʻamanaki.
29Dávaje do prachu ústa svá, až by se ukázala naděje,
30ʻOku ne tuku hono kouʻahe kiate ia ʻoku ne taaʻi ia: ʻoku ne pito ʻaupito ʻi he lauʻi kovi.
30Nastavuje líce tomu, kdož jej bije, a sytě se potupou.
31He koeʻuhi ʻe ʻikai liʻaki ke lauikuonga ʻe Sihova:
31Neboť nezamítá Pán na věčnost;
32He kapau te ne fakamamahi, ka te ne manavaʻofa foki ʻo fakatatau ki hono lahi ʻo ʻene ngaahi ʻaloʻofa.
32Nýbrž ačkoli zarmucuje, však slitovává se podlé množství milosrdenství svého.
33He ʻoku ʻikai te ne fie tautea, pe fakamamahi ʻae fānau ʻae tangata.
33Netrápíť zajisté z srdce svého, aniž zarmucuje synů lidských.
34Ke laiki ʻi hono lalo vaʻe ʻae ngaahi pōpula kotoa pē ʻo māmani,
34Aby kdo potíral nohama svýma všecky vězně v zemi,
35Ke fakatafe ʻae totonu ʻoe tangata ʻi he ʻao ʻoe fofonga ʻoe Fungani Māʻoniʻoni,
35Aby nespravedlivě soudil muže před oblíčejem Nejvyššího,
36Ke kākaaʻi ʻae tangata ʻi hono fakamaauʻi ʻoku ʻikai lelei ai ʻa Sihova.
36Aby převracel člověka v při jeho, Pán nelibuje.
37Ko hai ia ʻoku fakahā, pea ʻoku hoko ia, ʻo kapau ʻoku ʻikai ke fekau ʻe Sihova?
37Kdo jest, ješto když řekl, stalo se něco, a Pán nepřikázal?
38ʻOku ʻikai ke ʻalu mei he fofonga ʻoe Fungani Māʻolunga ʻae lelei mo e kovi.
38Z úst Nejvyššího zdali nepochází zlé i dobré?
39Ko e hā ʻoku lāunga ai ʻae tangata moʻui, ʻae tangata koeʻuhi ko e tautea ʻo ʻene ngaahi angahala?
39Proč by tedy sobě stýskal člověk živý, muž nad kázní za hříchy své?
40Ke tau kumi mo ʻahiʻahiʻi hotau ngaahi ʻaluʻanga, pea toe tafoki kia Sihova.
40Zpytujme raději a ohledujme cest našich, a navraťme se až k Hospodinu.
41Ke tau hiki hake hotau loto mo hotau nima ki he ʻOtua ʻi he ngaahi langi.
41Pozdvihujme srdcí i rukou svých k Bohu silnému v nebe.
42“Kuo mau fai talangataʻa, pea kuo mau angatuʻu: ʻoku teʻeki ai te ke fakamolemole.
42Myť jsme se zpronevěřili, a zpurní jsme byli, protož ty neodpouštíš.
43“Kuo ke ʻuʻufi ʻaki ʻae houhau, pea fakatangaʻi ʻakimautolu: kuo ke tāmateʻi pea naʻe ʻikai te ke manavaʻofa.
43Obestřels se hněvem a stiháš nás, morduješ a nešanuješ.
44Kuo ke ʻufiʻufi koe ʻaki ʻae ʻao, ke ʻoua naʻa ʻasi atu ʻa ʻemau kole.
44Obestřels se oblakem, aby nemohla proniknouti k tobě modlitba.
45Kuo ke ngaohi ʻakimautolu ko e efe mo e ʻotoʻota ʻi he lotolotonga ʻoe kakai.
45Za smeti a povrhel položil jsi nás u prostřed národů těchto.
46“Kuo mafaʻa ʻae ngutu ʻa homau kau fili kotoa pē kiate kimautolu.
46Rozdírají na nás ústa svá všickni nepřátelé naši.
47Kuo hoko mai ʻae manavahē mo e tauhele kiate kimautolu, ʻae lala mo e ʻauha.”
47Strach a jáma potkala nás, zpuštění a setření.
48ʻOku tafe hifo hoku mata, hangē ko e ngaahi vaitafe, koeʻuhi ko e ʻauha ʻae ʻofefine ʻo hoku kakai.
48Potokové vod tekou z očí mých pro potření dcery lidu mého.
49“ʻOku tafe hifo ʻa hoku mata, pea ʻikai ʻosi, ʻoku ʻikai siʻi ke tuku.
49Oči mé slzí bez přestání, proto že není žádného odtušení,
50Ke ʻoua ke ʻafio mai ʻa Sihova, pea vakai mei he langi.
50Ažby popatřil a shlédl Hospodin s nebe.
51Ko hoku mata ʻoku ne ueʻi hoku loto, koeʻuhi ko e ngaahi ʻofefine kotoa pē ʻo ʻeku kolo.
51Oči mé rmoutí duši mou pro všecky dcery města mého.
52“Naʻe tuli fakamamahi au ʻe hoku kau fili hangē ha manupuna, taʻehanoʻuhinga.
52Loviliť jsou mne ustavičně, jako ptáče, nepřátelé moji bez příčiny.
53Kuo nau motuhi ʻeku moʻui ʻi he fale fakapōpula, pea kuo lī ha maka kiate au.
53Uvrhli do jámy život můj, a přimetali mne kamením.
54naʻe melemo hoku ʻulu ʻi he ngaahi vai; pea ne u toki pehē, ‘Kuo motuhi au.’
54Rozvodnily se vody nad hlavou mou, řekl jsem: Jižtě po mně.
55“ʻE Sihova ne u ui ki ho huafa mei he fale fakapōpula taumamaʻo.
55Vzývám jméno tvé, ó Hospodine, z jámy nejhlubší.
56Kuo ke fanongo ki hoku leʻo; ʻoua naʻa ke fufū ho fofonga ki heʻeku mānava, ki heʻeku tangi.
56Hlas můj vyslýchával jsi; nezacpávejž ucha svého před vzdycháním mým a voláním mým.
57Naʻa ke ʻunuʻunu mai ʻo ofi ʻi he ʻaho ko ia ne u ui kiate koe: naʻa ke pehē, “ʻOua naʻa manavahē.”
57V ten den, v němž jsem tě vzýval, přicházeje, říkávals: Neboj se.
58“ʻE Sihova kuo ke langomakiʻi hoku laumālie; kuo ke huhuʻi ʻeku moʻui.
58Pane, zasazuje se o při duše mé, vysvobozoval jsi život můj.
59ʻE Sihova kuo ke ʻafioʻi ki he kovi kuo fai kiate au, fakamaau ʻe koe ʻeku meʻa.
59Vidíš, ó Hospodine, převrácenost, kteráž se mně děje, dopomoziž mi k spravedlnosti.
60Kuo ke ʻafio ki heʻenau lili kotoa pē, mo ʻenau ngaahi filioʻi kiate au.
60Vidíš všecko vymstívání se jejich, všecky úklady jejich proti mně.
61“ʻE ʻEiki kuo ke fanongo ki heʻenau taukae, pea mo ʻenau ngaahi filioʻi kiate au;
61Slýcháš utrhání jejich, ó Hospodine, i všecky obmysly jejich proti mně,
62ʻae loungutu ʻonautolu naʻe tuʻu hake kiate au, pea mo ʻenau fakatupu meʻa kiate au ʻi he ʻaho kotoa pē.
62Řeči povstávajících proti mně, a přemyšlování jejich proti mně přes celý den.
63Vakai ki heʻenau nofo hifo mo ʻenau tuʻu hake; ko au ko ʻenau taʻanga.
63Pohleď, jak při sedání jejich i povstání jejich jsem písničkou jejich.
64“ʻE ʻEiki ke ke tuku kiate kinautolu ha totongi, ʻo fakatatau ki he ngāue ʻa honau nima.
64Dej jim odplatu, Hospodine, podlé díla rukou jejich.
65Tuku kiate kinautolu ʻae mamahi ʻoe loto, ʻa hoʻo malaʻia kiate kinautolu.
65Dej jim zatvrdilé srdce a prokletí své na ně.
66Fakatanga mo fakaʻauha ʻakinautolu ʻi he houhau mei he lalo langi ʻa Sihova.
66Stihej v prchlivosti, a vyhlaď je, ať nejsou pod nebem tvým.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.