سوگنامه 3
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kralice Bible (1613)
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
1Já jsem muž okoušející trápení od metly rozhněvání Božího.
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
2Zahnal mne, a uvedl do tmy a ne k světlu.
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
3Toliko proti mně se postavuje, a obrací ruku svou přes celý den.
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
4Uvedl sešlost na tělo mé a kůži mou, a polámal kosti mé.
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
5Zastavěl mne a obklíčil přeodpornou hořkostí.
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
6Postavil mne v tmavých místech jako ty, kteříž již dávno zemřeli.
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
7Ohradil mne, abych nevyšel; obtížil ocelivý řetěz můj.
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
8A jakžkoli volám a křičím, zacpává uši před mou modlitbou.
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
9Ohradil cesty mé tesaným kamenem, a stezky mé zmátl.
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
10Jest nedvěd číhající na mne, lev v skrejších.
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
11Cesty mé stočil, anobrž roztrhal mne, a na to mne přivedl, abych byl pustý.
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
12Natáhl lučiště své, a vystavil mne za cíl střelám.
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
13Postřelil ledví má střelami toulu svého.
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
14Jsem v posměchu se vším lidem svým, a písničkou jejich přes celý den.
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
15Sytí mne hořkostmi, opojuje mne pelynkem.
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
16Nadto potřel o kameníčko zuby mé, vrazil mne do popela.
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
17Tak jsi vzdálil, ó Bože, duši mou od pokoje, až zapomínám na pohodlí,
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
18A říkám: Zahynulatě síla má i naděje má, kterouž jsem měl v Hospodinu.
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
19A však duše má rozvažujíc trápení svá a pláč svůj, pelynek a žluč,
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
20Rozvažujíc to ustavičně, ponižuje se ve mně.
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
21A přivodě sobě to ku paměti, (naději mám),
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
22Že veliké jest milosrdenství Hospodinovo, když jsme do konce nevyhynuli. Nepřestávajíť zajisté slitování jeho,
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
23Ale nová jsou každého jitra; převeliká jest pravda tvá.
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
24Díl můj jest Hospodin, říká duše má; protož naději mám v něm.
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
25Dobrý jest Hospodin těm, jenž očekávají na něj, duši té, kteráž ho hledá.
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
26Dobré jest trpělivě očekávajícímu na spasení Hospodinovo.
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
27Dobré jest muži tomu, kterýž by nosil jho od dětinství svého,
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
28Kterýž by pak byl opuštěn, trpělivě se má v tom, což na něj vloženo,
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
29Dávaje do prachu ústa svá, až by se ukázala naděje,
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
30Nastavuje líce tomu, kdož jej bije, a sytě se potupou.
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
31Neboť nezamítá Pán na věčnost;
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
32Nýbrž ačkoli zarmucuje, však slitovává se podlé množství milosrdenství svého.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
33Netrápíť zajisté z srdce svého, aniž zarmucuje synů lidských.
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
34Aby kdo potíral nohama svýma všecky vězně v zemi,
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
35Aby nespravedlivě soudil muže před oblíčejem Nejvyššího,
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
36Aby převracel člověka v při jeho, Pán nelibuje.
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
37Kdo jest, ješto když řekl, stalo se něco, a Pán nepřikázal?
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
38Z úst Nejvyššího zdali nepochází zlé i dobré?
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
39Proč by tedy sobě stýskal člověk živý, muž nad kázní za hříchy své?
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
40Zpytujme raději a ohledujme cest našich, a navraťme se až k Hospodinu.
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
41Pozdvihujme srdcí i rukou svých k Bohu silnému v nebe.
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
42Myť jsme se zpronevěřili, a zpurní jsme byli, protož ty neodpouštíš.
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
43Obestřels se hněvem a stiháš nás, morduješ a nešanuješ.
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
44Obestřels se oblakem, aby nemohla proniknouti k tobě modlitba.
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
45Za smeti a povrhel položil jsi nás u prostřed národů těchto.
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
46Rozdírají na nás ústa svá všickni nepřátelé naši.
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
47Strach a jáma potkala nás, zpuštění a setření.
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
48Potokové vod tekou z očí mých pro potření dcery lidu mého.
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
49Oči mé slzí bez přestání, proto že není žádného odtušení,
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
50Ažby popatřil a shlédl Hospodin s nebe.
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
51Oči mé rmoutí duši mou pro všecky dcery města mého.
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
52Loviliť jsou mne ustavičně, jako ptáče, nepřátelé moji bez příčiny.
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
53Uvrhli do jámy život můj, a přimetali mne kamením.
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
54Rozvodnily se vody nad hlavou mou, řekl jsem: Jižtě po mně.
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
55Vzývám jméno tvé, ó Hospodine, z jámy nejhlubší.
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
56Hlas můj vyslýchával jsi; nezacpávejž ucha svého před vzdycháním mým a voláním mým.
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
57V ten den, v němž jsem tě vzýval, přicházeje, říkávals: Neboj se.
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
58Pane, zasazuje se o při duše mé, vysvobozoval jsi život můj.
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
59Vidíš, ó Hospodine, převrácenost, kteráž se mně děje, dopomoziž mi k spravedlnosti.
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
60Vidíš všecko vymstívání se jejich, všecky úklady jejich proti mně.
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
61Slýcháš utrhání jejich, ó Hospodine, i všecky obmysly jejich proti mně,
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
62Řeči povstávajících proti mně, a přemyšlování jejich proti mně přes celý den.
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
63Pohleď, jak při sedání jejich i povstání jejich jsem písničkou jejich.
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
64Dej jim odplatu, Hospodine, podlé díla rukou jejich.
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
65Dej jim zatvrdilé srdce a prokletí své na ně.
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
66Stihej v prchlivosti, a vyhlaď je, ať nejsou pod nebem tvým.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.