سوگنامه 3
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
1Je suis l’homme qui a vu la misère Sous la verge de sa fureur.
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
2Il m’a conduit, mené dans les ténèbres, Et non dans la lumière.
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
3Contre moi il tourne et retourne sa main Tout le jour.
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
4Il a fait dépérir ma chair et ma peau, Il a brisé mes os.
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
5Il a bâti autour de moi, Il m’a environné de poison et de douleur.
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
6Il me fait habiter dans les ténèbres, Comme ceux qui sont morts dès longtemps.
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
7Il m’a entouré d’un mur, pour que je ne sorte pas; Il m’a donné de pesantes chaînes.
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
8J’ai beau crier et implorer du secours, Il ne laisse pas accès à ma prière.
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
9Il a fermé mon chemin avec des pierres de taille, Il a détruit mes sentiers.
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
10Il a été pour moi un ours en embuscade, Un lion dans un lieu caché.
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
11Il a détourné mes voies, il m’a déchiré, Il m’a jeté dans la désolation.
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
12Il a tendu son arc, et il m’a placé Comme un but pour sa flèche.
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
13Il a fait entrer dans mes reins Les traits de son carquois.
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
14Je suis pour tout mon peuple un objet de raillerie, Chaque jour l’objet de leurs chansons.
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
15Il m’a rassasié d’amertume, Il m’a enivré d’absinthe.
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
16Il a brisé mes dents avec des cailloux, Il m’a couvert de cendre.
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
17Tu m’as enlevé la paix; Je ne connais plus le bonheur.
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
18Et j’ai dit: Ma force est perdue, Je n’ai plus d’espérance en l’Éternel!
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
19Quand je pense à ma détresse et à ma misère, A l’absinthe et au poison;
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
20Quand mon âme s’en souvient, Elle est abattue au-dedans de moi.
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
21Voici ce que je veux repasser en mon cœur, Ce qui me donnera de l’espérance.
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
22Les bontés de l’Éternel ne sont pas épuisées, Ses compassions ne sont pas à leur terme;
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
23Elles se renouvellent chaque matin. Oh! Que ta fidélité est grande!
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
24L’Éternel est mon partage, dit mon âme; C’est pourquoi je veux espérer en lui.
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
25L’Éternel a de la bonté pour qui espère en lui, Pour l’âme qui le cherche.
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
26Il est bon d’attendre en silence Le secours de l’Éternel.
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
27Il est bon pour l’homme De porter le joug dans sa jeunesse.
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
28Il se tiendra solitaire et silencieux, Parce que l’Éternel le lui impose;
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
29Il mettra sa bouche dans la poussière, Sans perdre toute espérance;
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
30Il présentera la joue à celui qui le frappe, Il se rassasiera d’opprobres.
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
31Car le Seigneur Ne rejette pas à toujours.
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
32Mais, lorsqu’il afflige, Il a compassion selon sa grande miséricorde;
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
33Car ce n’est pas volontiers qu’il humilie Et qu’il afflige les enfants des hommes.
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
34Quand on foule aux pieds Tous les captifs du pays,
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
35Quand on viole la justice humaine A la face du Très-Haut,
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
36Quand on fait tort à autrui dans sa cause, Le Seigneur ne le voit-il pas?
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
37Qui dira qu’une chose arrive, Sans que le Seigneur l’ait ordonnée?
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
38N’est-ce pas de la volonté du Très-Haut que viennent Les maux et les biens?
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
39Pourquoi l’homme vivant se plaindrait-il? Que chacun se plaigne de ses propres péchés.
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
40Recherchons nos voies et sondons, Et retournons à l’Éternel;
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
41Élevons nos cœurs et nos mains Vers Dieu qui est au ciel:
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
42Nous avons péché, nous avons été rebelles! Tu n’as point pardonné!
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
43Tu t’es caché dans ta colère, et tu nous as poursuivis; Tu as tué sans miséricorde;
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
44Tu t’es enveloppé d’un nuage, Pour fermer accès à la prière.
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
45Tu nous as rendus un objet de mépris et de dédain Au milieu des peuples.
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
46Ils ouvrent la bouche contre nous, Tous ceux qui sont nos ennemis.
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
47Notre partage a été la terreur et la fosse, Le ravage et la ruine.
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
48Des torrents d’eau coulent de mes yeux, A cause de la ruine de la fille de mon peuple.
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
49Mon œil fond en larmes, sans repos, Sans relâche,
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
50Jusqu’à ce que l’Éternel regarde et voie Du haut des cieux;
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
51Mon œil me fait souffrir, A cause de toutes les filles de ma ville.
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
52Ils m’ont donné la chasse comme à un oiseau, Ceux qui sont à tort mes ennemis.
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
53Ils ont voulu anéantir ma vie dans une fosse, Et ils ont jeté des pierres sur moi.
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
54Les eaux ont inondé ma tête; Je disais: Je suis perdu!
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
55J’ai invoqué ton nom, ô Éternel, Du fond de la fosse.
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
56Tu as entendu ma voix: Ne ferme pas l’oreille à mes soupirs, à mes cris!
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
57Au jour où je t’ai invoqué, tu t’es approché, Tu as dit: Ne crains pas!
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
58Seigneur, tu as défendu la cause de mon âme, Tu as racheté ma vie.
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
59Éternel, tu as vu ce qu’on m’a fait souffrir: Rends-moi justice!
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
60Tu as vu toutes leurs vengeances, Tous leurs complots contre moi.
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
61Éternel, tu as entendu leurs outrages, Tous leurs complots contre moi,
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
62Les discours de mes adversaires, et les projets Qu’ils formaient chaque jour contre moi.
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
63Regarde quand ils sont assis et quand ils se lèvent: Je suis l’objet de leurs chansons.
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
64Tu leur donneras un salaire, ô Éternel, Selon l’œuvre de leurs mains;
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
65Tu les livreras à l’endurcissement de leur cœur, A ta malédiction contre eux;
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
66Tu les poursuivras dans ta colère, et tu les extermineras De dessous les cieux, ô Éternel!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.