سوگنامه 3
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
1Я человек, испытавший горе от жезла гнева Его.
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
2Он повел меня и ввел во тьму, а не во свет.
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
3Так, Он обратился на меня и весь день обращает руку Свою;
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
4измождил плоть мою и кожу мою, сокрушил кости мои;
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
5огородил меня и обложил горечью и тяготою;
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
6посадил меня в темное место, как давно умерших;
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
7окружил меня стеною, чтобы я не вышел, отяготил оковы мои,
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
8и когда я взывал и вопиял, задерживал молитву мою;
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
9каменьями преградил дороги мои, извратил стези мои.
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
10Он стал для меня как бы медведь в засаде, как бы лев в скрытном месте;
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
11извратил пути мои и растерзал меня, привел меня в ничто;
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
12натянул лук Свой и поставил меня как бы целью для стрел;
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
13послал в почки мои стрелы из колчана Своего.
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
14Я стал посмешищем для всего народа моего, вседневною песнью их.
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
15Он пресытил меня горечью, напоил меня полынью.
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
16Сокрушил камнями зубы мои, покрыл меня пеплом.
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
17И удалился мир от души моей; я забыл о благоденствии,
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
18и сказал я: погибла сила моя и надежда моя на Господа.
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
19Помысли о моем страдании и бедствии моем, о полыни и желчи.
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
20Твердо помнит это душа моя и падает во мне.
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
21Вот что я отвечаю сердцу моему и потому уповаю:
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
22по милости Господа мы не исчезли, ибо милосердие Его не истощилось.
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
23Оно обновляется каждое утро; велика верность Твоя!
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
24Господь часть моя, говорит душа моя, итак буду надеяться на Него.
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
25Благ Господь к надеющимся на Него, к душе, ищущей Его.
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
26Благо тому, кто терпеливо ожидает спасения от Господа.
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
27Благо человеку, когда он несет иго в юности своей;
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
28сидит уединенно и молчит, ибо Он наложил его на него;
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
29полагает уста свои в прах, помышляя: “может быть, еще есть надежда”;
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
30подставляет ланиту свою биющему его, пресыщается поношением,
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
31ибо не навек оставляет Господь.
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
32Но послал горе, и помилует по великой благости Своей.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
33Ибо Он не по изволению сердца Своего наказывает и огорчает сынов человеческих.
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
34Но, когда попирают ногами своими всех узников земли,
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
35когда неправедно судят человека пред лицoм Всевышнего,
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
36когда притесняют человека в деле его: разве не видит Господь?
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
37Кто это говорит: “и то бывает, чему Господь не повелел быть”?
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
38Не от уст ли Всевышнего происходит бедствие и благополучие?
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
39Зачем сетует человек живущий? всякий сетуй на грехи свои.
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
40Испытаем и исследуем пути свои, и обратимся к Господу.
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
41Вознесем сердце наше и руки к Богу, сущему на небесах:
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
42мы отпали и упорствовали; Ты не пощадил.
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
43Ты покрыл Себя гневом и преследовал нас, умерщвлял, не щадил;
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
44Ты закрыл Себя облаком, чтобы не доходила молитва наша;
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
45сором и мерзостью Ты сделал нас среди народов.
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
46Разинули на нас пасть свою все враги наши.
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
47Ужас и яма, опустошение и разорение - доля наша.
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
48Потоки вод изливает око мое о гибели дщери народа моего.
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
49Око мое изливается и не перестает, ибо нет облегчения,
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
50доколе не призрит и не увидит Господь с небес.
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
51Око мое опечаливает душу мою ради всех дщерей моего города.
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
52Всячески усиливались уловить меня, как птичку, враги мои, без всякой причины;
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
53повергли жизнь мою в яму и закидали меня камнями.
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
54Воды поднялись до головы моей; я сказал: “погиб я”.
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
55Я призывал имя Твое, Господи, из ямы глубокой.
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
56Ты слышал голос мой; не закрой уха Твоего от воздыхания моего, от вопля моего.
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
57Ты приближался, когда я взывал к Тебе, и говорил: “не бойся”.
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
58Ты защищал, Господи, дело души моей; искуплял жизнь мою.
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
59Ты видишь, Господи, обиду мою; рассуди дело мое.
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
60Ты видишь всю мстительность их, все замыслы их против меня.
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
61Ты слышишь, Господи, ругательство их, все замыслы их против меня,
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
62речи восстающих на меня и их ухищрения против меня всякий день.
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
63Воззри, сидят ли они, встают ли, я для них - песнь.
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
64Воздай им, Господи, по делам рук их;
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
65пошли им помрачение сердца и проклятие Твое на них;
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
66преследуй их, Господи, гневом, и истреби их из поднебесной.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.