سوگنامه 3
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
1I am the man who has seen affliction under the rod of God’s wrath.
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
2He has driven me away and made me walk in darkness instead of light.
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
3Indeed, He keeps turning His hand against me all day long.
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
4He has worn away my flesh and skin; He has shattered my bones.
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
5He has besieged me and surrounded me with bitterness and hardship.
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
6He has made me dwell in darkness like those dead for ages.
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
7He has walled me in so I cannot escape; He has weighed me down with chains.
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
8Even when I cry out and plead for help, He shuts out my prayer.
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
9He has barred my ways with cut stones; He has made my paths crooked.
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
10He is a bear lying in wait, a lion hiding in ambush.
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
11He forced me off my path and tore me to pieces; He left me without help.
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
12He bent His bow and set me as the target for His arrow.
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
13He pierced my kidneys with His arrows.
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
14I am a laughingstock to all my people; they mock me in song all day long.
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
15He has filled me with bitterness; He has intoxicated me with wormwood.
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
16He has ground my teeth with gravel and trampled me in the dust.
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
17My soul has been deprived of peace; I have forgotten what prosperity is.
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
18So I say, “My strength has perished, along with my hope from the LORD.”
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
19Remember my affliction and wandering, the wormwood and the gall.
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
20Surely my soul remembers and is humbled within me.
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
21Yet I call this to mind, and therefore I have hope:
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
22Because of the loving devotion of the LORD we are not consumed, for His mercies never fail.
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
23They are new every morning; great is Your faithfulness!
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
24“The LORD is my portion,” says my soul, “therefore I will hope in Him.”
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
25The LORD is good to those who wait for Him, to the soul who seeks Him.
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
26It is good to wait quietly for the salvation of the LORD.
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
27It is good for a man to bear the yoke while he is still young.
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
28Let him sit alone in silence, for God has disciplined him.
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
29Let him bury his face in the dust— perhaps there is still hope.
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
30Let him offer his cheek to the one who would strike him; let him be filled with reproach.
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
31For the Lord will not cast us off forever.
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
32Even if He causes grief, He will show compassion according to His abundant loving devotion.
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
33For He does not willingly afflict or grieve the sons of men.
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
34To crush underfoot all the prisoners of the land,
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
35to deny a man justice before the Most High,
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
36to subvert a man in his lawsuit— of these the Lord does not approve.
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
37Who has spoken and it came to pass, unless the Lord has ordained it?
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
38Do not both adversity and good come from the mouth of the Most High?
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
39Why should any mortal man complain, in view of his sins?
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
40Let us examine and test our ways, and turn back to the LORD.
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
41Let us lift up our hearts and hands to God in heaven:
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
42“We have sinned and rebelled; You have not forgiven.”
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
43You have covered Yourself in anger and pursued us; You have killed without pity.
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
44You have covered Yourself with a cloud that no prayer can pass through.
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
45You have made us scum and refuse among the nations.
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
46All our enemies open their mouths against us.
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
47Panic and pitfall have come upon us— devastation and destruction.
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
48Streams of tears flow from my eyes over the destruction of the daughter of my people.
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
49My eyes overflow unceasingly, without relief,
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
50until the LORD looks down from heaven and sees.
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
51My eyes bring grief to my soul because of all the daughters of my city.
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
52Without cause my enemies hunted me like a bird.
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
53They dropped me alive into a pit and cast stones upon me.
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
54The waters flowed over my head, and I thought I was going to die.
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
55I called on Your name, O LORD, out of the depths of the Pit.
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
56You heard my plea: “Do not ignore my cry for relief.”
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
57You drew near when I called on You; You said, “Do not be afraid.”
58ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
58You defend my cause, O Lord; You redeem my life.
59ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
59You have seen, O LORD, the wrong done to me; vindicate my cause!
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
60You have seen all their malice, all their plots against me.
61ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
61O LORD, You have heard their insults, all their plots against me—
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
62the slander and murmuring of my assailants against me all day long.
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
63When they sit and when they rise, see how they mock me in song.
64ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
64You will pay them back what they deserve, O LORD, according to the work of their hands.
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
65Put a veil of anguish over their hearts; may Your curse be upon them!
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
66You will pursue them in anger and exterminate them from under Your heavens, O LORD.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.