سوگنامه
Chapter 3

سوگنامه

Old Persian Version (ترج…
vs Modern Hebrew Bible
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Modern Hebrew Bible
1من آن مرد هستم که از عصای غضب وی مذلت دیده‌ام.
1אני הגבר ראה עני בשבט עברתו׃
2او مرا رهبری نموده، به تاریکی در‌آورده است و نه به روشنایی.
2אותי נהג וילך חשך ולא אור׃
3به درستی که دست خویش را تمامی روز به ضد من بارها برگردانیده است.
3אך בי ישב יהפך ידו כל היום׃
4گوشت و پوست مرا مندرس ساخته واستخوانهایم را خرد کرده است.
4בלה בשרי ועורי שבר עצמותי׃
5به ضد من بنا نموده، مرا به تلخی و مشقت احاطه کرده است.
5בנה עלי ויקף ראש ותלאה׃
6مرا مثل آنانی که از قدیم مرده‌اند در تاریکی نشانیده است.
6במחשכים הושיבני כמתי עולם׃
7گرد من حصار کشیده که نتوانم بیرون آمد وزنجیر مرا سنگین ساخته است.
7גדר בעדי ולא אצא הכביד נחשתי׃
8و نیز چون فریاد و استغاثه می‌نمایم دعای مرا منع می‌کند.
8גם כי אזעק ואשוע שתם תפלתי׃
9راههای مرا با سنگهای تراشیده سد کرده است و طریقهایم را کج نموده است.
9גדר דרכי בגזית נתיבתי עוה׃
10او برای من خرسی است در کمین نشسته وشیری که در بیشه خود می‌باشد.
10דב ארב הוא לי אריה במסתרים׃
11راه مرا منحرف ساخته، مرا دریده است ومرا مبهوت گردانیده است.
11דרכי סורר ויפשחני שמני שמם׃
12کمان خود را زه کرده، مرا برای تیرهای خویش، هدف ساخته است.
12דרך קשתו ויציבני כמטרא לחץ׃
13و تیرهای ترکش خود را به گرده های من فرو برده است.
13הביא בכליותי בני אשפתו׃
14من به جهت تمامی قوم خود مضحکه وتمامی روز سرود ایشان شده‌ام.
14הייתי שחק לכל עמי נגינתם כל היום׃
15مرا به تلخیها سیر کرده و مرا به افسنتین مست گردانیده است.
15השביעני במרורים הרוני לענה׃
16دندانهایم را به سنگ ریزها شکسته و مرا به خاکستر پوشانیده است.
16ויגרס בחצץ שני הכפישני באפר׃
17تو جان مرا از سلامتی دور انداختی و من سعادتمندی را فراموش کردم،
17ותזנח משלום נפשי נשיתי טובה׃
18و گفتم که قوت و امید من از یهوه تلف شده است.
18ואמר אבד נצחי ותוחלתי מיהוה׃
19مذلت و شقاوت مرا افسنتین و تلخی به یادآور.
19זכר עניי ומרודי לענה וראש׃
20تو البته به یاد خواهی آورد زیرا که جان من در من منحنی شده است.
20זכור תזכור ותשיח עלי נפשי׃
21و من آن را در دل خود خواهم گذرانید و ازاین سبب امیدوار خواهم بود.
21זאת אשיב אל לבי על כן אוחיל׃
22از رافت های خداوند است که تلف نشدیم زیرا که رحمت های او بی‌زوال است.
22חסדי יהוה כי לא תמנו כי לא כלו רחמיו׃
23آنها هر صبح تازه می‌شود و امانت تو بسیاراست.
23חדשים לבקרים רבה אמונתך׃
24و جان من می‌گوید که خداوند نصیب من است، بنابراین بر او امیدوارم.
24חלקי יהוה אמרה נפשי על כן אוחיל לו׃
25خداوند به جهت کسانی که بر او توکل دارند و برای آنانی که او را می‌طلبند نیکو است.
25טוב יהוה לקוו לנפש תדרשנו׃
26خوب است که انسان امیدوار باشد و باسکوت انتظار نجات خداوند را بکشد.
26טוב ויחיל ודומם לתשועת יהוה׃
27برای انسان نیکو است که یوغ را در جوانی خود بردارد.
27טוב לגבר כי ישא על בנעוריו׃
28به تنهایی بنشیند و ساکت باشد زیرا که اوآن را بر وی نهاده است.
28ישב בדד וידם כי נטל עליו׃
29دهان خود را بر خاک بگذارد که شاید امیدباشد.
29יתן בעפר פיהו אולי יש תקוה׃
30رخسار خود را به زنندگان بسپارد و ازخجالت سیر شود.
30יתן למכהו לחי ישבע בחרפה׃
31زیرا خداوند تا به ابد او را ترک نخواهدنمود.
31כי לא יזנח לעולם אדני׃
32زیرا اگر‌چه کسی را محزون سازد لیکن برحسب کثرت رافت خود رحمت خواهد فرمود.
32כי אם הוגה ורחם כרב חסדו׃
33چونکه بنی آدم را از دل خود نمی رنجاند ومحزون نمی سازد.
33כי לא ענה מלבו ויגה בני איש׃
34تمامی اسیران زمین را زیر پا پایمال کردن،
34לדכא תחת רגליו כל אסירי ארץ׃
35و منحرف ساختن حق انسان به حضورحضرت اعلی،
35להטות משפט גבר נגד פני עליון׃
36و منقلب نمودن آدمی در دعویش منظورخداوند نیست.
36לעות אדם בריבו אדני לא ראה׃
37کیست که بگوید و واقع شود اگر خداوندامر نفرموده باشد.
37מי זה אמר ותהי אדני לא צוה׃
38آیا از فرمان حضرت اعلی هم بدی و هم نیکویی صادر نمی شود؟
38מפי עליון לא תצא הרעות והטוב׃
39پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به‌سبب سزای گناهان خویش شکایت کند؟
39מה יתאונן אדם חי גבר על חטאו׃
40راههای خود را تجسس و تفحص بنماییم و بسوی خداوند بازگشت کنیم.
40נחפשה דרכינו ונחקרה ונשובה עד יהוה׃
41دلها و دستهای خویش را بسوی خدایی که در آسمان است برافرازیم،
41נשא לבבנו אל כפים אל אל בשמים׃
42(و بگوییم ): «ما گناه کردیم و عصیان ورزیدیم و تو عفو نفرمودی.
42נחנו פשענו ומרינו אתה לא סלחת׃
43خویشتن را به غضب پوشانیده، ما را تعاقب نمودی و به قتل رسانیده، شفقت نفرمودی.
43סכתה באף ותרדפנו הרגת לא חמלת׃
44خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تادعای ما نگذرد.
44סכותה בענן לך מעבור תפלה׃
45ما را در میان امت‌ها فضله و خاکروبه گردانیده‌ای.»
45סחי ומאוס תשימנו בקרב העמים׃
46تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود رامی گشایند.
46פצו עלינו פיהם כל איבינו׃
47خوف و دام و هلاکت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
47פחד ופחת היה לנו השאת והשבר׃
48به‌سبب هلاکت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم می‌ریزد.
48פלגי מים תרד עיני על שבר בת עמי׃
49چشم من بلا انقطاع جاری است و بازنمی ایستد.
49עיני נגרה ולא תדמה מאין הפגות׃
50تا خداوند از آسمان ملاحظه نماید و ببیند.
50עד ישקיף וירא יהוה משמים׃
51چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا می‌رنجاند.
51עיני עוללה לנפשי מכל בנות עירי׃
52آنانی که بی‌سبب دشمن منند مرا مثل مرغ بشدت تعاقب می‌نمایند.
52צוד צדוני כצפור איבי חנם׃
53جان مرا در سیاه چال منقطع ساختند وسنگها بر من‌انداختند.
53צמתו בבור חיי וידו אבן בי׃
54آبها از سر من گذشت پس گفتم: منقطع شدم.
54צפו מים על ראשי אמרתי נגזרתי׃
55آنگاه‌ای خداوند، از عمق های سیاه چال اسم تو را خواندم.
55קראתי שמך יהוה מבור תחתיות׃
56آواز مرا شنیدی، پس گوش خود را از آه واستغاثه من مپوشان!
56קולי שמעת אל תעלם אזנך לרוחתי לשועתי׃
57در روزی که تو را خواندم نزدیک شده، فرمودی که نترس.
57קרבת ביום אקראך אמרת אל תירא׃
58‌ای خداوند دعوی جان مرا انجام داده و حیات مرا فدیه نموده‌ای!
58רבת אדני ריבי נפשי גאלת חיי׃
59‌ای خداوند ظلمی را که به من نموده انددیده‌ای پس مرا دادرسی فرما!
59ראיתה יהוה עותתי שפטה משפטי׃
60تمامی کینه ایشان و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند دیده‌ای.
60ראיתה כל נקמתם כל מחשבתם לי׃
61‌ای خداوند مذمت ایشان را و همه تدبیرهایی را که به ضد من کردند شنیده‌ای!
61שמעת חרפתם יהוה כל מחשבתם עלי׃
62سخنان مقاومت کنندگانم را و فکرهایی راکه تمامی روز به ضد من دارند (دانسته‌ای ).
62שפתי קמי והגיונם עלי כל היום׃
63نشستن و برخاستن ایشان را ملاحظه فرمازیرا که من سرود ایشان شده‌ام.
63שבתם וקימתם הביטה אני מנגינתם׃
64‌ای خداوند موافق اعمال دستهای ایشان مکافات به ایشان برسان.
64תשיב להם גמול יהוה כמעשה ידיהם׃
65غشاوه قلب به ایشان بده و لعنت تو برایشان باد!
65תתן להם מגנת לב תאלתך להם׃
66ایشان را به غضب تعاقب نموده، از زیرآسمانهای خداوند هلاک کن.
66תרדף באף ותשמידם מתחת שמי יהוה׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.