詩篇 78
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Kralice Bible (1613)
1私の民よ、私の教えを聞け。 私の口の言葉に耳を傾けよ。
1Vyučující, Azafovi. Pozoruj, lide můj, zákona mého, nakloňte uší svých k slovům úst mých.
2私は口を開いてたとえを語る。 私は昔からの隠された事柄を語り出す。
2Otevru v podobenství ústa svá, vypravovati budu přípovídky starobylé.
3それは私たちが聞いて知っていること、 私たちの先祖が私たちに語り伝えたことである。
3Co jsme slýchali i poznali, a co nám otcové naši vypravovali,
4私たちはそれを彼らの子どもたちに隠さず、 来るべき世代に、主のほむべき御業と、 その力と、主が行われた不思議な御業を語り伝える。
4Nezatajíme toho před syny jejich, kteříž budoucím potomkům svým vypravovati budou chvály Hospodinovy, ano i moc jeho a divné skutky jeho, kteréž činil.
5主はヤコブに契約を立て、 イスラエルに教えを定められた。 主は私たちの先祖に、 それらを彼らの子どもたちに教えるように命じられた。
5Neboť jest vyzdvihl svědectví v Jákobovi, a zákon vydal v Izraeli, což přikázal otcům našim, aby v známost uvodili synům svým,
6それは、来るべき世代、やがて生まれる子どもたちが知り、 彼らもまた立ち上がって、その子どもたちに語り伝えるためであり、
6Aby to poznal věk potomní, synové, kteříž se zroditi měli, a ti povstanouce, aby vypravovali dítkám svým,
7彼らが神に望みを置き、 神の御業を忘れず、 その戒めを守るためであり、
7Aby pokládali v Bohu naději svou, a nezapomínali se na skutky Boha silného, ale ostříhali přikázaní jeho,
8彼らの先祖たちのように、 頑固で反逆する世代、 心を堅く定めず、 その霊が神に対して忠実でない世代にならないためである。
8Aby nebývali jako otcové jejich, pokolení zpurné a protivné, národ, kterýž nenapravil srdce svého, a nebyl věrný Bohu silnému duch jeho.
9エフライムの子らは、武装して弓を持っていたが、 戦いの日に退却した。
9Jako synové Efraim zbrojní, ač uměle z lučiště stříleli, však v čas boje zpět se obrátili,
10彼らは神の契約を守らず、 その律法に従って歩むことを拒んだ。
10Nebo neostříhali smlouvy Boží, a v zákoně jeho zpěčovali se choditi.
11彼らは主の御業と、 主が彼らに示された不思議な御業を忘れた。
11Zapomenuli se na činy jeho, a na divné skutky jeho, kteréž jim ukázal.
12主は彼らの先祖たちの目の前で、 エジプトの地、ツォアンの野で、驚くべきことを行われた。
12Před otci jejich činil divy v zemi Egyptské, na poli Soan.
13主は海を分け、彼らを通らせ、 水を堤のように立たせられた。
13Rozdělil moře, a převedl je; učinil, aby stály vody jako hromada.
14昼間は雲をもって彼らを導き、 夜は一晩中、火の光をもって導かれた。
14Vedl je ve dne v oblace, a každé noci v jasném ohni.
15主は荒野で岩を割り、 深淵からくみ出すように、豊かな飲み水を与えられた。
15Protrhl skály na poušti, a napájel je jako z propastí velikých.
16主は岩から流れを出させ、 水を川のように流れ下らせた。
16Vyvedl potoky z skály, a učinil, aby vody tekly jako řeky.
17しかし彼らは、なおも主に対して罪を犯し続け、 砂漠でいと高き方に反逆した。
17A však vždy přičíněli hříchů proti němu, a popouzeli Nejvyššího na poušti.
18彼らは心の中で神を試し、 自分の欲する食べ物を求めた。
18A pokoušeli Boha silného v srdci svém, žádajíce pokrmu podlé líbosti své.
19そうだ、彼らは神に逆らって言い、 「神は荒野で食卓を整えることができるだろうか。
19A mluvili proti Bohu, řkouce: Zdaliž bude moci Bůh silný připraviti stůl na této poušti?
20見よ、神が岩を打つと、水がほとばしり出て、 流れが溢れ出た。 神はパンも与えることができるだろうか。 ご自分の民のために肉を備えることができるだろうか」と言った。
20Aj, udeřilť jest v skálu, a tekly vody, a řeky se rozvodnily. Zdali také bude moci dáti chleba? Zdali nastrojí masa lidu svému?
21それゆえ、主はこれを聞いて怒られた。 火がヤコブに向かって燃え上がり、 怒りもイスラエルに向かって立ち上がった。
21A protož uslyšav Hospodin, rozhněval se, a oheň zažžen jest proti Jákobovi, a prchlivost vstoupila na Izraele,
22彼らが神を信じず、 その救いに信頼しなかったからである。
22Proto že se nedověřili Bohu, a neměli naděje v spasení jeho,
23それでもなお、主は上の空に命じ、 天の戸を開かれた。
23Ačkoli rozkázal oblakům shůry, a průduchy nebeské otevřel,
24主は彼らの上にマナを降らせて食べさせ、 天からの食物を彼らに与えられた。
24A dštil na ně mannou ku pokrmu, a obilé nebeské dával jim.
25人は御使いたちのパンを食べた。 主は彼らに食べ物を十分に送られた。
25Chléb mocných jedl člověk, seslal jim pokrmů do sytosti.
26主は天に東風を吹かせ、 その力によって南風を導き出された。
26Obrátil vítr východní u povětří, a přivedl mocí svou vítr polední.
27主は彼らの上に肉をちりのように降らせ、 翼のある鳥を海の砂のように降らせた。
27I dštil na ně masem jako prachem, a ptactvem pernatým jako pískem mořským.
28主はそれを彼らの宿営の中、 その住まいの周りに落とされた。
28Spustil je do prostřed vojska jejich, a všudy vůkol stanů jejich.
29そこで彼らは食べ、十分に満たされた。 主は彼らの欲しがるものを彼らに与えられた。
29I jedli, a nasyceni jsou hojně, a dal jim to, čehož žádali.
30しかし、彼らはその欲求から離れず、 食べ物がまだ口の中にあるうちに、
30Ještě nevyplnili žádosti své, ještě pokrm byl v ústech jejich,
31神の怒りが彼らに向かって立ち上がり、 彼らの中で最も頑健な者たちを殺し、 イスラエルの若者たちを打ち倒した。
31A v tom prchlivost Boží připadla na ně, a zbil tučné jejich, a přední Izraelské porazil.
32これらすべてのことにもかかわらず、彼らはなおも罪を犯し、 主の不思議な御業を信じなかった。
32S tím se vším vždy ještě hřešili, a nevěřili předivným skutkům jeho.
33それゆえ、主は彼らの日々をむなしさのうちに終わらせ、 彼らの年月を恐怖のうちに終わらせた。
33A protož dopustil na ně, že marně skonali dny své, a léta svá s chvátáním.
34主が彼らを殺されると、彼らは主を尋ね求め、 立ち返って、熱心に神を求めた。
34Když je hubil, jestliže ho hledali, a zase k Bohu silnému hned na úsvitě se navraceli,
35彼らは神が自分たちの岩であり、 いと高き神が自分たちの贖い主であることを思い出した。
35Rozpomínajíce se na to, že Bůh byl skála jejich, a Bůh silný nejvyšší vykupitel jejich:
36しかし、彼らは口先で神にへつらい、 舌で神に偽りを語った。
36(Ačkoli mu s pochlebenstvím mluvili ústy svými, a jazykem svým lhali jemu.
37彼らの心は神に対して真っ直ぐではなく、 神の契約に対しても忠実ではなかった。
37A srdce jejich nebylo upřímé před ním, aniž se věrně měli v smlouvě jeho),
38しかし、神はあわれみ深く、彼らの罪を赦して、彼らを滅ぼさなかった。 まことに、神は何度も怒りをそらし、 ご自分の憤りをことごとくかき立てることはなさらなかった。
38On jsa milosrdný, odpouštěl nepravosti jejich, a nezahladil jich; častokrát odvracel hněv svůj, a nevzbuzoval vší zůřivosti své.
39神は、彼らが肉であり、 過ぎ去って戻らない風であることを思い出された。
39Nebo pamatoval, že jsou tělo, vítr, kterýž odchází, a nenavracuje se zase.
40彼らは何度、荒野で神に反逆し、 砂漠で神を悲しませたことだろうか。
40Kolikrát jsou ho dráždili na poušti, a k bolesti přivodili na pustinách.
41彼らは再び神を試し、 イスラエルの聖なる方を怒らせた。
41Týž i týž navracujíce se, pokoušeli Boha silného, a svatému Izraelskému cíle vyměřovali.
42彼らは神の御手と、 敵から彼らを贖われた日のことを覚えていなかった。
42Nepamatovali na moc jeho, a na ten den, v kterémž je vysvobodil z ssoužení,
43神がエジプトでしるしを行い、 ツォアンの野で不思議な御業を行われたことを。
43Když činil v Egyptě znamení svá, a zázraky své na poli Soan,
44神は彼らの川を血に変え、 彼らがその流れから飲めないようにされた。
44Když obrátil v krev řeky a potoky jejich, tak že jich píti nemohli.
45神は彼らの中にアブの群れを送って彼らを食い尽くさせ、 カエルを送って彼らを滅ぼされた。
45Dopustil na ně směsici žížal, aby je žraly, a žáby, aby je hubily.
46神はまた、彼らの作物を毛虫に与え、 彼らの労苦の実をイナゴに与えられた。
46A dal chroustům úrody jejich, a úsilí jejich kobylkám.
47神は雹で彼らのぶどうの木を、 霜で彼らのいちじく桑の木を枯らされた。
47Stloukl krupami réví jejich, a stromy fíkové jejich ledem.
48神はまた、彼らの家畜を雹に渡し、 彼らの群れを燃える稲妻に渡された。
48Vydal krupobití na hovada jejich, a na dobytek jejich uhlí řeřavé.
49神は燃える怒りを彼らの上に放ち、 憤り、激怒、そして苦難をもたらし、 災いをもたらす御使いたちの群れを送られた。
49Poslal na ně prchlivost hněvu svého, rozpálení, zůřivost i ssoužení, dopustiv na ně anděly zlé.
50神はご自分の怒りのために道を開き、 彼らの魂を死から救い出さず、 彼らの命を疫病に引き渡された。
50Uprostrannil stezku prchlivosti své, neuchoval od smrti duše jejich, ano i na hovada jejich mor dopustil.
51神はエジプトのすべての初子を、 ハムの天幕にいる、力の初穂を打ち殺された。
51A pobil všecko prvorozené v Egyptě, prvotiny síly v staních Chamových.
52しかし、ご自分の民を羊のように連れ出し、 荒野で群れのように彼らを導かれた。
52Ale lid svůj vyvedl jako ovce, a vodil se s nimi jako s stádem po poušti.
53神は彼らを安全に導かれたので、彼らは恐れることはなかったが、 海は彼らの敵を覆い尽くした。
53Vodil je v bezpečnosti, tak že nestrašili, nepřátely pak jejich přikrylo moře,
54神は彼らをご自分の聖なる境界へ、 ご自分の右の手で得られたこの山へと連れて来られた。
54Až je přivedl ku pomezí svatosti své, na horu tu, kteréž dobyla pravice jeho.
55神は彼らの前から国々の民を追い出し、 測り縄で測って彼らに相続地として分け与え、 イスラエルの部族をその天幕に住まわせた。
55Vyhnav před tváří jejich národy, způsobil to, aby jim na provazec dědictví jejich přišli, a aby přebývala v staních jejich pokolení Izraelská.
56しかし、彼らはいと高き神を試し、反逆し、 そのあかしを守らなかった。
56Však vždy předce pokoušeli a dráždili Boha nejvyššího, a svědectví jeho neostříhali.
57彼らは背を向け、自分たちの先祖のように裏切り、 当てにならない弓のようにそれていった。
57Ale zpět odšedše, převráceně činili, jako i předkové jejich; uchýlili se jako mylné lučiště.
58彼らは自分たちの高き所で神を怒らせ、 その彫像で神のねたみを引き起こした。
58Nebo popouzeli ho výsostmi svými, a rytinami svými k horlení přivedli jej.
59神はこれを聞いて怒りに満ち、 イスラエルを激しく嫌悪された。
59Slyšel Bůh, a rozhněval se, a u velikou ošklivost vzal Izraele,
60神はシロの幕屋を、 人々の間に立てられた天幕を捨て去られた。
60Tak že opustiv příbytek v Sílo, stánek, kterýž postavil mezi lidmi,
61神はご自分の力を捕囚に引き渡し、 ご自分の栄光を敵の手に渡された。
61Vydal v zajetí sílu svou, a slávu svou v ruce nepřítele.
62神はまた、ご自分の民を剣に引き渡し、 ご自分の相続の民に対して怒られた。
62Dal pod meč lid svůj, a na dědictví své se rozhněval.
63火は彼らの若者たちを焼き尽くし、 彼らの乙女たちには結婚の歌がなかった。
63Mládence jeho sežral oheň, a panny jeho nebyly chváleny.
64彼らの祭司たちは剣に倒れ、 そのやもめたちは泣き悲しむこともしなかった。
64Kněží jejich od meče padli, a vdovy jejich neplakaly.
65そのとき、主は眠りから覚めた者のように、 ぶどう酒によって奮い立つ勇士のように目覚められた。
65Potom pak procítil Pán jako ze sna, jako silný rek, kterýž po víně sobě vykřikuje.
66主は敵を打ち退け、 彼らに永遠の恥辱を与えられた。
66A ranil nepřátely své po zadu, a u věčné pohanění je vydal.
67主はまたヨセフの天幕を退け、 エフライムの部族を選ばなかった。
67Ačkoli pak pohrdl stánkem Jozefovým, a pokolení Efraimova nevyvolil,
68しかし、ユダの部族と、 主が愛されたシオンの山を選ばれた。
68Však vyvolil pokolení Judovo, horu Sion, kterouž zamiloval.
69主はご自分の聖所を高い山々のように建て、 永遠に基を据えられた地のように建てられた。
69A vystavěl sobě, jako hrad vysoký, svatyni svou, jako zemi, kterouž utvrdil na věky.
70主はまたご自分のしもべダビデを選び、 彼を羊の囲いから召された。
70A vyvolil Davida služebníka svého, vzav jej od chlévů stáda.
71主は子を養う雌羊の世話から彼を連れて来て、 ご自分の民であるヤコブと、 ご自分の相続の民であるイスラエルを牧するようにされた。
71Když chodil za ovcemi březími, zavedl jej, aby pásl Jákoba, lid jeho, a Izraele, dědictví jeho.
72そこで彼は心の正しさをもって彼らを牧し、 手の巧みさをもって彼らを導いた。
72Kterýž pásl je v upřímnosti srdce svého, a zvláštní opatrností rukou svých vodil je.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.