1. Коринћанима 11
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Угледајте се на мене, као и ја на Христа.
1Siate miei imitatori, siccome io ancora lo son di Cristo.
2Хвалим вас пак, браћо, што све моје памтите и држите заповести као што вам предадох.
2OR io vi lodo, fratelli, di ciò che vi ricordate di me in ogni cosa; e che ritenete gli ordinamenti, secondo che io ve li ho dati.
3Али хоћу да знате да је свакоме мужу глава Христос; а муж је глава жени; а Бог је глава Христу.
3Ma io voglio che sappiate, che il capo d'ogni uomo è Cristo, e che il capo della donna è l'uomo, e che il capo di Cristo è Iddio.
4Сваки муж који се с покривеном главом моли Богу или пророкује, срамоти главу своју.
4Ogni uomo, orando, o profetizzando, col capo coperto, fa vergogna al suo capo.
5И свака жена које се гологлава моли Богу или пророкује, срамоти главу своју; јер је свеједно као да је обријана.
5Ma ogni donna, orando, o profetizzando, col capo scoperto, fa vergogna al suo capo; perciocchè egli è una medesima cosa che se fosse rasa.
6Ако се, дакле, не покрива жена, нека се стриже; ако ли је ружно жени стрићи се или бријати се, нека се покрива.
6Imperocchè, se la donna non si vela, si tagli anche i capelli! Ora se è cosa disonesta per la donna il tagliarsi i capelli, o il radersi il capo, si veli.
7Али муж да не покрива главу, јер је обличје и слава Божија; а жена је слава мужевља.
7Poichè, quant'è all'uomo, egli non deve velarsi il capo, essendo l'immagine, e la gloria di Dio; ma la donna è la gloria dell'uomo.
8Јер није муж од жене него жена од мужа.
8Perciocchè l'uomo non è dalla donna, ma la donna dall'uomo.
9Јер муж није саздан жене ради него жена мужа ради.
9Imperocchè ancora l'uomo non fu creato per la donna, ma la donna per l'uomo.
10Зато жена треба да има власт на глави, анђела ради.
10Perciò, la donna deve, per cagion degli angeli, aver sul capo un segno del la podestà da cui dipende .
11Али нити је муж без жене ни жена без мужа у Господу.
11Nondimeno, nè l'uomo è senza la donna, nè la donna senza l'uomo, nel Signore.
12Јер како је жена од мужа, тако је и муж из жене; а све је од Бога.
12Perciocchè, siccome la donna è dall'uomo, così ancora l'uomo è per la donna; ed ogni cosa è da Dio.
13Сами међу собом судите је ли лепо да се жена гологлава моли Богу?
13Giudicate fra voi stessi: è egli convenevole che la donna faccia orazione a Dio, senza esser velata?
14Или не учи ли вас и сама природа да је мужу срамота ако гаји дугачку косу;
14La natura stessa non v'insegna ella ch'egli è disonore all'uomo se egli porta chioma?
15а жени је слава ако гаји дугачку косу? Јер јој је коса дана место покривала.
15Ma, se la donna porta chioma, che ciò le è onore? poichè la chioma le è data per velo.
16Ако ли је ко свадљив, ми такав обичај немамо, нити цркве Божије.
16Ora, se alcuno vuol parer contenzioso, noi, nè le chiese di Dio, non abbiamo una tale usanza.
17Али ово заповедајући не хвалим да се не на боље него на горе сабирате.
17OR io non vi lodo in questo, ch'io vi dichiaro, cioè , che voi vi raunate non in meglio, ma in peggio.
18Прво дакле кад се сабирате у цркву, чујем да имају распре међу вама, и нешто верујем од овог.
18Perciocchè prima, intendo che quando vi raunate nella chiesa, vi son fra voi delle divisioni; e ne credo qualche parte.
19Јер треба и јереси да буду међу вама, да се покажу поштени који су међу вама.
19Poichè bisogna che vi sieno eziandio delle sette fra voi, acciocchè coloro che sono accettevoli, sien manifestati fra voi.
20А кад се скупите на једно место, не једе се вечера Господња.
20Quando adunque voi vi raunate insieme, ciò che fate non è mangiar la Cena del Signore.
21Јер сваки своју вечеру узме најпре и једе, и тако један гладује а други се опија.
21Perciocchè, nel mangiare, ciascuno prende innanzi la sua propria cena; e l'uno ha fame, e l'altro è ebbro.
22Еда ли дакле немате кућа да једете и пијете? Или не марите за цркву Божију, и срамотите оне који немају? Шта ћу вам рећи? Хоћу ли вас похвалити за то? Нећу.
22Perciocchè, non avete voi delle case per mangiare, e per bere? ovvero, sprezzate voi la chiesa di Dio, e fate vergogna a quelli che non hanno? che dirovvi? loderovvi in ciò? io non vi lodo.
23Јер ја примих од Господа шта вам и предадох, да Господ Исус ону ноћ у коју биваше предан узе хлеб.
23Poichè io ho dal Signore ricevuto ciò che ancora ho dato a voi, cioè: che il Signore Gesù, nella notte ch'egli fu tradito, prese del pane;
24И захваливши преломи и рече: Узмите, једите, ово је тело моје које се за вас ломи; ово чините мени за спомен.
24e dopo aver rese grazie, lo ruppe, e disse: Pigliate, mangiate; quest'è il mio corpo, il qual per voi è rotto; fate questo in rammemorazione di me.
25Тако и чашу, по вечери, говорећи: Ова је чаша нови завет у мојој крви; ово чините, кад год пијете, мени за спомен.
25Parimente ancora prese il calice, dopo aver cenato, dicendo: Questo calice è il nuovo patto nel sangue mio; fate questo, ogni volta che voi ne berrete, in rammemorazione di me.
26Јер кад год једете овај хлеб и чашу ову пијете, смрт Господњу обзнањујете, докле не дође.
26Perciocchè, ogni volta che voi avrete mangiato di questo pane, o bevuto di questo calice, voi annunzierete la morte del Signore, finchè egli venga.
27Тако који недостојно једе овај хлеб или пије чашу Господњу, крив је телу и крви Господњој.
27Perciò, chiunque avrà mangiato questo pane, o bevuto il calice del Signore, indegnamente, sarà colpevole del corpo, e del sangue del Signore.
28Али човек да испитује себе, па онда од хлеба да једе и од чаше да пије;
28Or provi l'uomo sè stesso, e così mangi di questo pane, e beva di questo calice.
29јер који недостојно једе и пије, суд себи једе и пије, не разликујући тела Господњег.
29Poichè chi ne mangia, e beve indegnamente, mangia e beve giudicio a sè stesso, non discernendo il corpo del Signore.
30Зато су међу вама многи слаби и болесни, и довољно их спавају.
30Perciò fra voi vi son molti infermi, e malati; e molti dormono.
31Јер кад бисмо себе расуђивали, не бисмо осуђени били.
31Perciocchè, se esaminassimo noi stessi, non saremmo giudicati.
32Али кад смо суђени, наказује нас Господ, да се не осудимо са светом.
32Ora, essendo giudicati, siamo dal Signore corretti, acciocchè non siamo condannati col mondo.
33Зато, браћо моја, кад се састајете да једете, ишчекујте један другог.
33Per tanto, fratelli miei, raunandovi per mangiare, aspettatevi gli uni gli altri.
34Ако ли је ко гладан, нека једе код куће, да се на грех не састајете. А за остало уредићу кад дођем.
34E se alcuno ha fame, mangi in casa; acciocchè non vi rauniate in giudicio. Or quant'è alle altre cose, io ne disporrò, quando sarà venuto.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.