1. Коринћанима 11
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Угледајте се на мене, као и ја на Христа.
1Sejam meus imitadores, assim como eu também sou de Cristo.
2Хвалим вас пак, браћо, што све моје памтите и држите заповести као што вам предадох.
2Ora, eu os elogio, irmãos, porque em tudo vocês se lembram de mim e retêm firmemente as tradições, assim como eu as entreguei a vocês.
3Али хоћу да знате да је свакоме мужу глава Христос; а муж је глава жени; а Бог је глава Христу.
3Mas quero que saibam que a cabeça de todo homem é Cristo, e a cabeça da mulher é o homem, e a cabeça de Cristo é Deus.
4Сваки муж који се с покривеном главом моли Богу или пророкује, срамоти главу своју.
4Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua cabeça.
5И свака жена које се гологлава моли Богу или пророкује, срамоти главу своју; јер је свеједно као да је обријана.
5Mas toda mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta desonra a sua cabeça. Pois é como se tivesse a cabeça rapada.
6Ако се, дакле, не покрива жена, нека се стриже; ако ли је ружно жени стрићи се или бријати се, нека се покрива.
6Pois, se a mulher não se cobre, que também corte o cabelo. Mas, se é vergonhoso para a mulher ter o cabelo cortado ou rapado, que ela se cubra.
7Али муж да не покрива главу, јер је обличје и слава Божија; а жена је слава мужевља.
7Pois o homem, de fato, não deve cobrir a cabeça, porque ele é a imagem e a glória de Deus, mas a mulher é a glória do homem.
8Јер није муж од жене него жена од мужа.
8Pois o homem não provém da mulher, mas a mulher do homem;
9Јер муж није саздан жене ради него жена мужа ради.
9pois o homem não foi criado por causa da mulher, mas a mulher por causa do homem.
10Зато жена треба да има власт на глави, анђела ради.
10Por esta causa, a mulher deve ter autoridade sobre a sua própria cabeça, por causa dos anjos.
11Али нити је муж без жене ни жена без мужа у Господу.
11No entanto, no Senhor, nem a mulher é independente do homem, nem o homem é independente da mulher.
12Јер како је жена од мужа, тако је и муж из жене; а све је од Бога.
12Pois assim como a mulher veio do homem, assim também o homem nasce da mulher; mas todas as coisas vêm de Deus.
13Сами међу собом судите је ли лепо да се жена гологлава моли Богу?
13Julguem vocês mesmos. É apropriado que uma mulher ore a Deus com a cabeça descoberta?
14Или не учи ли вас и сама природа да је мужу срамота ако гаји дугачку косу;
14A própria natureza não lhes ensina que, se um homem tem cabelo comprido, isso é uma desonra para ele?
15а жени је слава ако гаји дугачку косу? Јер јој је коса дана место покривала.
15Mas, se a mulher tem cabelo comprido, isso é uma glória para ela, pois o cabelo lhe foi dado como uma cobertura.
16Ако ли је ко свадљив, ми такав обичај немамо, нити цркве Божије.
16Mas, se alguém se mostra contencioso, nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17Али ово заповедајући не хвалим да се не на боље него на горе сабирате.
17Mas, ao dar-lhes esta instrução, eu não os elogio, porque vocês se reúnem não para melhor, mas para pior.
18Прво дакле кад се сабирате у цркву, чујем да имају распре међу вама, и нешто верујем од овог.
18Pois, em primeiro lugar, quando vocês se reúnem na igreja, ouço que existem divisões entre vocês, e em parte eu acredito nisso.
19Јер треба и јереси да буду међу вама, да се покажу поштени који су међу вама.
19Pois também é necessário que haja facções entre vocês, para que os aprovados se manifestem no meio de vocês.
20А кад се скупите на једно место, не једе се вечера Господња.
20Portanto, quando vocês se reúnem, não é a ceia do Senhor que vocês comem.
21Јер сваки своју вечеру узме најпре и једе, и тако један гладује а други се опија.
21Pois, ao comer, cada um toma a sua própria ceia primeiro. Um fica com fome, e outro fica embriagado.
22Еда ли дакле немате кућа да једете и пијете? Или не марите за цркву Божију, и срамотите оне који немају? Шта ћу вам рећи? Хоћу ли вас похвалити за то? Нећу.
22O quê? Vocês não têm casas para comer e beber? Ou desprezam a igreja de Deus e envergonham os que não têm o suficiente? O que lhes direi? Eu os elogiarei? Nisso eu não os elogio.
23Јер ја примих од Господа шта вам и предадох, да Господ Исус ону ноћ у коју биваше предан узе хлеб.
23Pois eu recebi do Senhor o que também lhes entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão.
24И захваливши преломи и рече: Узмите, једите, ово је тело моје које се за вас ломи; ово чините мени за спомен.
24E, tendo dado graças, o partiu e disse: “Tomem, comam. Este é o meu corpo, que é partido por vocês. Façam isso em memória de mim.”
25Тако и чашу, по вечери, говорећи: Ова је чаша нови завет у мојој крви; ово чините, кад год пијете, мени за спомен.
25Da mesma forma, ele também tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: “Este cálice é a nova aliança no meu sangue. Façam isso, todas as vezes que o beberem, em memória de mim.”
26Јер кад год једете овај хлеб и чашу ову пијете, смрт Господњу обзнањујете, докле не дође.
26Pois, todas as vezes que comerem este pão e beberem este cálice, vocês anunciam a morte do Senhor até que ele venha.
27Тако који недостојно једе овај хлеб или пије чашу Господњу, крив је телу и крви Господњој.
27Portanto, qualquer que comer este pão ou beber o cálice do Senhor de maneira indigna do Senhor, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
28Али човек да испитује себе, па онда од хлеба да једе и од чаше да пије;
28Mas cada um examine a si mesmo, e assim coma do pão e beba do cálice.
29јер који недостојно једе и пије, суд себи једе и пије, не разликујући тела Господњег.
29Pois aquele que come e bebe de maneira indigna, come e bebe juízo para si mesmo, se não discernir o corpo do Senhor.
30Зато су међу вама многи слаби и болесни, и довољно их спавају.
30Por esta causa, muitos entre vocês estão fracos e doentes, e muitos já adormeceram.
31Јер кад бисмо себе расуђивали, не бисмо осуђени били.
31Pois, se discerníssemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32Али кад смо суђени, наказује нас Господ, да се не осудимо са светом.
32Mas, quando somos julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para que não sejamos condenados com o mundo.
33Зато, браћо моја, кад се састајете да једете, ишчекујте један другог.
33Portanto, meus irmãos, quando vocês se reúnem para comer, esperem uns pelos outros.
34Ако ли је ко гладан, нека једе код куће, да се на грех не састајете. А за остало уредићу кад дођем.
34Mas, se alguém tem fome, que coma em casa, para que a reunião de vocês não seja para juízo. O restante eu colocarei em ordem quando eu chegar.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.