اول قرنتیان 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1پس اقتدا به من نمایید چنانکه من نیز به مسیح می‌کنم.
1Sejam meus imitadores, assim como eu também sou de Cristo.
2اما‌ای برادران شما را تحسین می‌نمایم ازاین جهت که در هرچیز مرا یاد می‌دارید و اخبار رابطوری که به شما سپردم، حفظ می‌نمایید.
2Ora, eu os elogio, irmãos, porque em tudo vocês se lembram de mim e retêm firmemente as tradições, assim como eu as entreguei a vocês.
3اما می‌خواهم شما بدانید که سر هر مرد، مسیح است و سر زن، مرد و سر مسیح، خدا.
3Mas quero que saibam que a cabeça de todo homem é Cristo, e a cabeça da mulher é o homem, e a cabeça de Cristo é Deus.
4هرمردی که سرپوشیده دعا یا نبوت کند، سر خود رارسوا می‌نماید.
4Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua cabeça.
5اما هر زنی که سر برهنه دعا یانبوت کند، سر خود را رسوا می‌سازد، زیرا این چنان است که تراشیده شود.
5Mas toda mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta desonra a sua cabeça. Pois é como se tivesse a cabeça rapada.
6زیرا اگر زن نمی پوشد، موی را نیز ببرد؛ و اگر زن را موی بریدن یا تراشیدن قبیح است، باید بپوشد.
6Pois, se a mulher não se cobre, que também corte o cabelo. Mas, se é vergonhoso para a mulher ter o cabelo cortado ou rapado, que ela se cubra.
7زیراکه مرد را نباید سر خود بپوشد چونکه او صورت و جلال خداست، اما زن جلال مرد است.
7Pois o homem, de fato, não deve cobrir a cabeça, porque ele é a imagem e a glória de Deus, mas a mulher é a glória do homem.
8زیراکه مرد از زن نیست بلکه زن از مرد است.
8Pois o homem não provém da mulher, mas a mulher do homem;
9و نیزمرد بجهت زن آفریده نشد، بلکه زن برای مرد.
9pois o homem não foi criado por causa da mulher, mas a mulher por causa do homem.
10از این جهت زن می‌باید عزتی بر سر داشته باشد به‌سبب فرشتگان.
10Por esta causa, a mulher deve ter autoridade sobre a sua própria cabeça, por causa dos anjos.
11لیکن زن از مرد جدانیست و مرد هم جدا از زن نیست در خداوند.
11No entanto, no Senhor, nem a mulher é independente do homem, nem o homem é independente da mulher.
12زیرا چنانکه زن از مرد است، همچنین مرد نیزبوسیله زن، لیکن همه‌چیز از خدا.
12Pois assim como a mulher veio do homem, assim também o homem nasce da mulher; mas todas as coisas vêm de Deus.
13در دل خود انصاف دهید: آیا شایسته است که زن ناپوشیده نزد خدا دعا کند؟
13Julguem vocês mesmos. É apropriado que uma mulher ore a Deus com a cabeça descoberta?
14آیا خودطبیعت شما را نمی آموزد که اگر مرد موی درازدارد، او را عار می‌باشد؟
14A própria natureza não lhes ensina que, se um homem tem cabelo comprido, isso é uma desonra para ele?
15و اگر زن موی درازدارد، او را فخر است، زیرا که موی بجهت پرده بدو داده شد؟
15Mas, se a mulher tem cabelo comprido, isso é uma glória para ela, pois o cabelo lhe foi dado como uma cobertura.
16و اگر کسی ستیزه گر باشد، ما وکلیساهای خدا را چنین عادتی نیست.
16Mas, se alguém se mostra contencioso, nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17لیکن چون این حکم را به شما می‌کنم، شمارا تحسین نمی کنم، زیرا که شما نه از برای بهتری بلکه برای بدتری جمع می‌شوید.
17Mas, ao dar-lhes esta instrução, eu não os elogio, porque vocês se reúnem não para melhor, mas para pior.
18زیرا اولاهنگامی که شما در کلیسا جمع می‌شوید، می‌شنوم که در میان شما شقاقها روی می‌دهد وقدری از آن را باور می‌کنم.
18Pois, em primeiro lugar, quando vocês se reúnem na igreja, ouço que existem divisões entre vocês, e em parte eu acredito nisso.
19از آن جهت که لازم است در میان شما بدعتها نیز باشد تا که مقبولان از شما ظاهر گردند.
19Pois também é necessário que haja facções entre vocês, para que os aprovados se manifestem no meio de vocês.
20پس چون شما دریک جا جمع می‌شوید، ممکن نیست که شام خداوند خورده شود،
20Portanto, quando vocês se reúnem, não é a ceia do Senhor que vocês comem.
21زیرا در وقت خوردن هرکس شام خود را پیشتر می‌گیرد و یکی گرسنه و دیگری مست می‌شود.
21Pois, ao comer, cada um toma a sua própria ceia primeiro. Um fica com fome, e outro fica embriagado.
22مگر خانه‌ها برای خوردن و آشامیدن ندارید؟ یا کلیسای خدا راتحقیر می‌نمایید و آنانی را که ندارند شرمنده می‌سازید؟ به شما چه بگویم؟ آیا در این امر شمارا تحسین نمایم؟ تحسین نمی نمایم!
22O quê? Vocês não têm casas para comer e beber? Ou desprezam a igreja de Deus e envergonham os que não têm o suficiente? O que lhes direi? Eu os elogiarei? Nisso eu não os elogio.
23زیرا من از خداوند یافتم، آنچه به شما نیزسپردم که عیسی خداوند در شبی که او را تسلیم کردند، نان را گرفت
23Pois eu recebi do Senhor o que também lhes entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão.
24و شکر نموده، پاره کرد وگفت: «بگیرید بخورید. این است بدن من که برای شما پاره می‌شود. این را به یادگاری من به‌جاآرید.»
24E, tendo dado graças, o partiu e disse: “Tomem, comam. Este é o meu corpo, que é partido por vocês. Façam isso em memória de mim.”
25و همچنین پیاله را نیز بعد از شام وگفت: «این پیاله عهد جدید است در خون من. هرگاه این را بنوشید، به یادگاری من بکنید.»
25Da mesma forma, ele também tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: “Este cálice é a nova aliança no meu sangue. Façam isso, todas as vezes que o beberem, em memória de mim.”
26زیرا هرگاه این نان را بخورید و این پیاله رابنوشید، موت خداوند را ظاهر می‌نمایید تاهنگامی که بازآید.
26Pois, todas as vezes que comerem este pão e beberem este cálice, vocês anunciam a morte do Senhor até que ele venha.
27پس هرکه بطور ناشایسته نان را بخورد وپیاله خداوند را بنوشد، مجرم بدن و خون خداوند خواهد بود.
27Portanto, qualquer que comer este pão ou beber o cálice do Senhor de maneira indigna do Senhor, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
28اما هر شخص خود راامتحان کند و بدینطرز از آن نان بخورد و از آن پیاله بنوشد.
28Mas cada um examine a si mesmo, e assim coma do pão e beba do cálice.
29زیرا هرکه می‌خورد و می‌نوشد، فتوای خود را می‌خورد و می‌نوشد اگر بدن خداوند را تمییز نمی کند.
29Pois aquele que come e bebe de maneira indigna, come e bebe juízo para si mesmo, se não discernir o corpo do Senhor.
30از این سبب بسیاری از شما ضعیف و مریض‌اند و بسیاری خوابیده‌اند.
30Por esta causa, muitos entre vocês estão fracos e doentes, e muitos já adormeceram.
31اما اگر برخود حکم می‌کردیم، حکم بر مانمی شد.
31Pois, se discerníssemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32لکن هنگامی که بر ما حکم می‌شود، از خداوند تادیب می‌شویم مبادا با اهل دنیا بر ماحکم شود.
32Mas, quando somos julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para que não sejamos condenados com o mundo.
33لهذا‌ای برادران من، چون بجهت خوردن جمع می‌شوید، منتظر یکدیگر باشید.
33Portanto, meus irmãos, quando vocês se reúnem para comer, esperem uns pelos outros.
34و اگرکسی گرسنه باشد، در خانه بخورد، مبادا بجهت عقوبت جمع شوید. و چون بیایم، مابقی را منتظم خواهم نمود.
34Mas, se alguém tem fome, que coma em casa, para que a reunião de vocês não seja para juízo. O restante eu colocarei em ordem quando eu chegar.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.