اول قرنتیان 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1پس اقتدا به من نمایید چنانکه من نیز به مسیح می‌کنم.
1Угледајте се на мене, као и ја на Христа.
2اما‌ای برادران شما را تحسین می‌نمایم ازاین جهت که در هرچیز مرا یاد می‌دارید و اخبار رابطوری که به شما سپردم، حفظ می‌نمایید.
2Хвалим вас пак, браћо, што све моје памтите и држите заповести као што вам предадох.
3اما می‌خواهم شما بدانید که سر هر مرد، مسیح است و سر زن، مرد و سر مسیح، خدا.
3Али хоћу да знате да је свакоме мужу глава Христос; а муж је глава жени; а Бог је глава Христу.
4هرمردی که سرپوشیده دعا یا نبوت کند، سر خود رارسوا می‌نماید.
4Сваки муж који се с покривеном главом моли Богу или пророкује, срамоти главу своју.
5اما هر زنی که سر برهنه دعا یانبوت کند، سر خود را رسوا می‌سازد، زیرا این چنان است که تراشیده شود.
5И свака жена које се гологлава моли Богу или пророкује, срамоти главу своју; јер је свеједно као да је обријана.
6زیرا اگر زن نمی پوشد، موی را نیز ببرد؛ و اگر زن را موی بریدن یا تراشیدن قبیح است، باید بپوشد.
6Ако се, дакле, не покрива жена, нека се стриже; ако ли је ружно жени стрићи се или бријати се, нека се покрива.
7زیراکه مرد را نباید سر خود بپوشد چونکه او صورت و جلال خداست، اما زن جلال مرد است.
7Али муж да не покрива главу, јер је обличје и слава Божија; а жена је слава мужевља.
8زیراکه مرد از زن نیست بلکه زن از مرد است.
8Јер није муж од жене него жена од мужа.
9و نیزمرد بجهت زن آفریده نشد، بلکه زن برای مرد.
9Јер муж није саздан жене ради него жена мужа ради.
10از این جهت زن می‌باید عزتی بر سر داشته باشد به‌سبب فرشتگان.
10Зато жена треба да има власт на глави, анђела ради.
11لیکن زن از مرد جدانیست و مرد هم جدا از زن نیست در خداوند.
11Али нити је муж без жене ни жена без мужа у Господу.
12زیرا چنانکه زن از مرد است، همچنین مرد نیزبوسیله زن، لیکن همه‌چیز از خدا.
12Јер како је жена од мужа, тако је и муж из жене; а све је од Бога.
13در دل خود انصاف دهید: آیا شایسته است که زن ناپوشیده نزد خدا دعا کند؟
13Сами међу собом судите је ли лепо да се жена гологлава моли Богу?
14آیا خودطبیعت شما را نمی آموزد که اگر مرد موی درازدارد، او را عار می‌باشد؟
14Или не учи ли вас и сама природа да је мужу срамота ако гаји дугачку косу;
15و اگر زن موی درازدارد، او را فخر است، زیرا که موی بجهت پرده بدو داده شد؟
15а жени је слава ако гаји дугачку косу? Јер јој је коса дана место покривала.
16و اگر کسی ستیزه گر باشد، ما وکلیساهای خدا را چنین عادتی نیست.
16Ако ли је ко свадљив, ми такав обичај немамо, нити цркве Божије.
17لیکن چون این حکم را به شما می‌کنم، شمارا تحسین نمی کنم، زیرا که شما نه از برای بهتری بلکه برای بدتری جمع می‌شوید.
17Али ово заповедајући не хвалим да се не на боље него на горе сабирате.
18زیرا اولاهنگامی که شما در کلیسا جمع می‌شوید، می‌شنوم که در میان شما شقاقها روی می‌دهد وقدری از آن را باور می‌کنم.
18Прво дакле кад се сабирате у цркву, чујем да имају распре међу вама, и нешто верујем од овог.
19از آن جهت که لازم است در میان شما بدعتها نیز باشد تا که مقبولان از شما ظاهر گردند.
19Јер треба и јереси да буду међу вама, да се покажу поштени који су међу вама.
20پس چون شما دریک جا جمع می‌شوید، ممکن نیست که شام خداوند خورده شود،
20А кад се скупите на једно место, не једе се вечера Господња.
21زیرا در وقت خوردن هرکس شام خود را پیشتر می‌گیرد و یکی گرسنه و دیگری مست می‌شود.
21Јер сваки своју вечеру узме најпре и једе, и тако један гладује а други се опија.
22مگر خانه‌ها برای خوردن و آشامیدن ندارید؟ یا کلیسای خدا راتحقیر می‌نمایید و آنانی را که ندارند شرمنده می‌سازید؟ به شما چه بگویم؟ آیا در این امر شمارا تحسین نمایم؟ تحسین نمی نمایم!
22Еда ли дакле немате кућа да једете и пијете? Или не марите за цркву Божију, и срамотите оне који немају? Шта ћу вам рећи? Хоћу ли вас похвалити за то? Нећу.
23زیرا من از خداوند یافتم، آنچه به شما نیزسپردم که عیسی خداوند در شبی که او را تسلیم کردند، نان را گرفت
23Јер ја примих од Господа шта вам и предадох, да Господ Исус ону ноћ у коју биваше предан узе хлеб.
24و شکر نموده، پاره کرد وگفت: «بگیرید بخورید. این است بدن من که برای شما پاره می‌شود. این را به یادگاری من به‌جاآرید.»
24И захваливши преломи и рече: Узмите, једите, ово је тело моје које се за вас ломи; ово чините мени за спомен.
25و همچنین پیاله را نیز بعد از شام وگفت: «این پیاله عهد جدید است در خون من. هرگاه این را بنوشید، به یادگاری من بکنید.»
25Тако и чашу, по вечери, говорећи: Ова је чаша нови завет у мојој крви; ово чините, кад год пијете, мени за спомен.
26زیرا هرگاه این نان را بخورید و این پیاله رابنوشید، موت خداوند را ظاهر می‌نمایید تاهنگامی که بازآید.
26Јер кад год једете овај хлеб и чашу ову пијете, смрт Господњу обзнањујете, докле не дође.
27پس هرکه بطور ناشایسته نان را بخورد وپیاله خداوند را بنوشد، مجرم بدن و خون خداوند خواهد بود.
27Тако који недостојно једе овај хлеб или пије чашу Господњу, крив је телу и крви Господњој.
28اما هر شخص خود راامتحان کند و بدینطرز از آن نان بخورد و از آن پیاله بنوشد.
28Али човек да испитује себе, па онда од хлеба да једе и од чаше да пије;
29زیرا هرکه می‌خورد و می‌نوشد، فتوای خود را می‌خورد و می‌نوشد اگر بدن خداوند را تمییز نمی کند.
29јер који недостојно једе и пије, суд себи једе и пије, не разликујући тела Господњег.
30از این سبب بسیاری از شما ضعیف و مریض‌اند و بسیاری خوابیده‌اند.
30Зато су међу вама многи слаби и болесни, и довољно их спавају.
31اما اگر برخود حکم می‌کردیم، حکم بر مانمی شد.
31Јер кад бисмо себе расуђивали, не бисмо осуђени били.
32لکن هنگامی که بر ما حکم می‌شود، از خداوند تادیب می‌شویم مبادا با اهل دنیا بر ماحکم شود.
32Али кад смо суђени, наказује нас Господ, да се не осудимо са светом.
33لهذا‌ای برادران من، چون بجهت خوردن جمع می‌شوید، منتظر یکدیگر باشید.
33Зато, браћо моја, кад се састајете да једете, ишчекујте један другог.
34و اگرکسی گرسنه باشد، در خانه بخورد، مبادا بجهت عقوبت جمع شوید. و چون بیایم، مابقی را منتظم خواهم نمود.
34Ако ли је ко гладан, нека једе код куће, да се на грех не састајете. А за остало уредићу кад дођем.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.