1 Coríntios 11
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Sejam meus imitadores, assim como eu também sou de Cristo.
1Угледајте се на мене, као и ја на Христа.
2Ora, eu os elogio, irmãos, porque em tudo vocês se lembram de mim e retêm firmemente as tradições, assim como eu as entreguei a vocês.
2Хвалим вас пак, браћо, што све моје памтите и држите заповести као што вам предадох.
3Mas quero que saibam que a cabeça de todo homem é Cristo, e a cabeça da mulher é o homem, e a cabeça de Cristo é Deus.
3Али хоћу да знате да је свакоме мужу глава Христос; а муж је глава жени; а Бог је глава Христу.
4Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua cabeça.
4Сваки муж који се с покривеном главом моли Богу или пророкује, срамоти главу своју.
5Mas toda mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta desonra a sua cabeça. Pois é como se tivesse a cabeça rapada.
5И свака жена које се гологлава моли Богу или пророкује, срамоти главу своју; јер је свеједно као да је обријана.
6Pois, se a mulher não se cobre, que também corte o cabelo. Mas, se é vergonhoso para a mulher ter o cabelo cortado ou rapado, que ela se cubra.
6Ако се, дакле, не покрива жена, нека се стриже; ако ли је ружно жени стрићи се или бријати се, нека се покрива.
7Pois o homem, de fato, não deve cobrir a cabeça, porque ele é a imagem e a glória de Deus, mas a mulher é a glória do homem.
7Али муж да не покрива главу, јер је обличје и слава Божија; а жена је слава мужевља.
8Pois o homem não provém da mulher, mas a mulher do homem;
8Јер није муж од жене него жена од мужа.
9pois o homem não foi criado por causa da mulher, mas a mulher por causa do homem.
9Јер муж није саздан жене ради него жена мужа ради.
10Por esta causa, a mulher deve ter autoridade sobre a sua própria cabeça, por causa dos anjos.
10Зато жена треба да има власт на глави, анђела ради.
11No entanto, no Senhor, nem a mulher é independente do homem, nem o homem é independente da mulher.
11Али нити је муж без жене ни жена без мужа у Господу.
12Pois assim como a mulher veio do homem, assim também o homem nasce da mulher; mas todas as coisas vêm de Deus.
12Јер како је жена од мужа, тако је и муж из жене; а све је од Бога.
13Julguem vocês mesmos. É apropriado que uma mulher ore a Deus com a cabeça descoberta?
13Сами међу собом судите је ли лепо да се жена гологлава моли Богу?
14A própria natureza não lhes ensina que, se um homem tem cabelo comprido, isso é uma desonra para ele?
14Или не учи ли вас и сама природа да је мужу срамота ако гаји дугачку косу;
15Mas, se a mulher tem cabelo comprido, isso é uma glória para ela, pois o cabelo lhe foi dado como uma cobertura.
15а жени је слава ако гаји дугачку косу? Јер јој је коса дана место покривала.
16Mas, se alguém se mostra contencioso, nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
16Ако ли је ко свадљив, ми такав обичај немамо, нити цркве Божије.
17Mas, ao dar-lhes esta instrução, eu não os elogio, porque vocês se reúnem não para melhor, mas para pior.
17Али ово заповедајући не хвалим да се не на боље него на горе сабирате.
18Pois, em primeiro lugar, quando vocês se reúnem na igreja, ouço que existem divisões entre vocês, e em parte eu acredito nisso.
18Прво дакле кад се сабирате у цркву, чујем да имају распре међу вама, и нешто верујем од овог.
19Pois também é necessário que haja facções entre vocês, para que os aprovados se manifestem no meio de vocês.
19Јер треба и јереси да буду међу вама, да се покажу поштени који су међу вама.
20Portanto, quando vocês se reúnem, não é a ceia do Senhor que vocês comem.
20А кад се скупите на једно место, не једе се вечера Господња.
21Pois, ao comer, cada um toma a sua própria ceia primeiro. Um fica com fome, e outro fica embriagado.
21Јер сваки своју вечеру узме најпре и једе, и тако један гладује а други се опија.
22O quê? Vocês não têm casas para comer e beber? Ou desprezam a igreja de Deus e envergonham os que não têm o suficiente? O que lhes direi? Eu os elogiarei? Nisso eu não os elogio.
22Еда ли дакле немате кућа да једете и пијете? Или не марите за цркву Божију, и срамотите оне који немају? Шта ћу вам рећи? Хоћу ли вас похвалити за то? Нећу.
23Pois eu recebi do Senhor o que também lhes entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão.
23Јер ја примих од Господа шта вам и предадох, да Господ Исус ону ноћ у коју биваше предан узе хлеб.
24E, tendo dado graças, o partiu e disse: “Tomem, comam. Este é o meu corpo, que é partido por vocês. Façam isso em memória de mim.”
24И захваливши преломи и рече: Узмите, једите, ово је тело моје које се за вас ломи; ово чините мени за спомен.
25Da mesma forma, ele também tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: “Este cálice é a nova aliança no meu sangue. Façam isso, todas as vezes que o beberem, em memória de mim.”
25Тако и чашу, по вечери, говорећи: Ова је чаша нови завет у мојој крви; ово чините, кад год пијете, мени за спомен.
26Pois, todas as vezes que comerem este pão e beberem este cálice, vocês anunciam a morte do Senhor até que ele venha.
26Јер кад год једете овај хлеб и чашу ову пијете, смрт Господњу обзнањујете, докле не дође.
27Portanto, qualquer que comer este pão ou beber o cálice do Senhor de maneira indigna do Senhor, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
27Тако који недостојно једе овај хлеб или пије чашу Господњу, крив је телу и крви Господњој.
28Mas cada um examine a si mesmo, e assim coma do pão e beba do cálice.
28Али човек да испитује себе, па онда од хлеба да једе и од чаше да пије;
29Pois aquele que come e bebe de maneira indigna, come e bebe juízo para si mesmo, se não discernir o corpo do Senhor.
29јер који недостојно једе и пије, суд себи једе и пије, не разликујући тела Господњег.
30Por esta causa, muitos entre vocês estão fracos e doentes, e muitos já adormeceram.
30Зато су међу вама многи слаби и болесни, и довољно их спавају.
31Pois, se discerníssemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
31Јер кад бисмо себе расуђивали, не бисмо осуђени били.
32Mas, quando somos julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para que não sejamos condenados com o mundo.
32Али кад смо суђени, наказује нас Господ, да се не осудимо са светом.
33Portanto, meus irmãos, quando vocês se reúnem para comer, esperem uns pelos outros.
33Зато, браћо моја, кад се састајете да једете, ишчекујте један другог.
34Mas, se alguém tem fome, que coma em casa, para que a reunião de vocês não seja para juízo. O restante eu colocarei em ordem quando eu chegar.
34Ако ли је ко гладан, нека једе код куће, да се на грех не састајете. А за остало уредићу кад дођем.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.