Epistola Di S. Paolo I A' Corinti 11
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Siate miei imitatori, siccome io ancora lo son di Cristo.
1Угледајте се на мене, као и ја на Христа.
2OR io vi lodo, fratelli, di ciò che vi ricordate di me in ogni cosa; e che ritenete gli ordinamenti, secondo che io ve li ho dati.
2Хвалим вас пак, браћо, што све моје памтите и држите заповести као што вам предадох.
3Ma io voglio che sappiate, che il capo d'ogni uomo è Cristo, e che il capo della donna è l'uomo, e che il capo di Cristo è Iddio.
3Али хоћу да знате да је свакоме мужу глава Христос; а муж је глава жени; а Бог је глава Христу.
4Ogni uomo, orando, o profetizzando, col capo coperto, fa vergogna al suo capo.
4Сваки муж који се с покривеном главом моли Богу или пророкује, срамоти главу своју.
5Ma ogni donna, orando, o profetizzando, col capo scoperto, fa vergogna al suo capo; perciocchè egli è una medesima cosa che se fosse rasa.
5И свака жена које се гологлава моли Богу или пророкује, срамоти главу своју; јер је свеједно као да је обријана.
6Imperocchè, se la donna non si vela, si tagli anche i capelli! Ora se è cosa disonesta per la donna il tagliarsi i capelli, o il radersi il capo, si veli.
6Ако се, дакле, не покрива жена, нека се стриже; ако ли је ружно жени стрићи се или бријати се, нека се покрива.
7Poichè, quant'è all'uomo, egli non deve velarsi il capo, essendo l'immagine, e la gloria di Dio; ma la donna è la gloria dell'uomo.
7Али муж да не покрива главу, јер је обличје и слава Божија; а жена је слава мужевља.
8Perciocchè l'uomo non è dalla donna, ma la donna dall'uomo.
8Јер није муж од жене него жена од мужа.
9Imperocchè ancora l'uomo non fu creato per la donna, ma la donna per l'uomo.
9Јер муж није саздан жене ради него жена мужа ради.
10Perciò, la donna deve, per cagion degli angeli, aver sul capo un segno del la podestà da cui dipende .
10Зато жена треба да има власт на глави, анђела ради.
11Nondimeno, nè l'uomo è senza la donna, nè la donna senza l'uomo, nel Signore.
11Али нити је муж без жене ни жена без мужа у Господу.
12Perciocchè, siccome la donna è dall'uomo, così ancora l'uomo è per la donna; ed ogni cosa è da Dio.
12Јер како је жена од мужа, тако је и муж из жене; а све је од Бога.
13Giudicate fra voi stessi: è egli convenevole che la donna faccia orazione a Dio, senza esser velata?
13Сами међу собом судите је ли лепо да се жена гологлава моли Богу?
14La natura stessa non v'insegna ella ch'egli è disonore all'uomo se egli porta chioma?
14Или не учи ли вас и сама природа да је мужу срамота ако гаји дугачку косу;
15Ma, se la donna porta chioma, che ciò le è onore? poichè la chioma le è data per velo.
15а жени је слава ако гаји дугачку косу? Јер јој је коса дана место покривала.
16Ora, se alcuno vuol parer contenzioso, noi, nè le chiese di Dio, non abbiamo una tale usanza.
16Ако ли је ко свадљив, ми такав обичај немамо, нити цркве Божије.
17OR io non vi lodo in questo, ch'io vi dichiaro, cioè , che voi vi raunate non in meglio, ma in peggio.
17Али ово заповедајући не хвалим да се не на боље него на горе сабирате.
18Perciocchè prima, intendo che quando vi raunate nella chiesa, vi son fra voi delle divisioni; e ne credo qualche parte.
18Прво дакле кад се сабирате у цркву, чујем да имају распре међу вама, и нешто верујем од овог.
19Poichè bisogna che vi sieno eziandio delle sette fra voi, acciocchè coloro che sono accettevoli, sien manifestati fra voi.
19Јер треба и јереси да буду међу вама, да се покажу поштени који су међу вама.
20Quando adunque voi vi raunate insieme, ciò che fate non è mangiar la Cena del Signore.
20А кад се скупите на једно место, не једе се вечера Господња.
21Perciocchè, nel mangiare, ciascuno prende innanzi la sua propria cena; e l'uno ha fame, e l'altro è ebbro.
21Јер сваки своју вечеру узме најпре и једе, и тако један гладује а други се опија.
22Perciocchè, non avete voi delle case per mangiare, e per bere? ovvero, sprezzate voi la chiesa di Dio, e fate vergogna a quelli che non hanno? che dirovvi? loderovvi in ciò? io non vi lodo.
22Еда ли дакле немате кућа да једете и пијете? Или не марите за цркву Божију, и срамотите оне који немају? Шта ћу вам рећи? Хоћу ли вас похвалити за то? Нећу.
23Poichè io ho dal Signore ricevuto ciò che ancora ho dato a voi, cioè: che il Signore Gesù, nella notte ch'egli fu tradito, prese del pane;
23Јер ја примих од Господа шта вам и предадох, да Господ Исус ону ноћ у коју биваше предан узе хлеб.
24e dopo aver rese grazie, lo ruppe, e disse: Pigliate, mangiate; quest'è il mio corpo, il qual per voi è rotto; fate questo in rammemorazione di me.
24И захваливши преломи и рече: Узмите, једите, ово је тело моје које се за вас ломи; ово чините мени за спомен.
25Parimente ancora prese il calice, dopo aver cenato, dicendo: Questo calice è il nuovo patto nel sangue mio; fate questo, ogni volta che voi ne berrete, in rammemorazione di me.
25Тако и чашу, по вечери, говорећи: Ова је чаша нови завет у мојој крви; ово чините, кад год пијете, мени за спомен.
26Perciocchè, ogni volta che voi avrete mangiato di questo pane, o bevuto di questo calice, voi annunzierete la morte del Signore, finchè egli venga.
26Јер кад год једете овај хлеб и чашу ову пијете, смрт Господњу обзнањујете, докле не дође.
27Perciò, chiunque avrà mangiato questo pane, o bevuto il calice del Signore, indegnamente, sarà colpevole del corpo, e del sangue del Signore.
27Тако који недостојно једе овај хлеб или пије чашу Господњу, крив је телу и крви Господњој.
28Or provi l'uomo sè stesso, e così mangi di questo pane, e beva di questo calice.
28Али човек да испитује себе, па онда од хлеба да једе и од чаше да пије;
29Poichè chi ne mangia, e beve indegnamente, mangia e beve giudicio a sè stesso, non discernendo il corpo del Signore.
29јер који недостојно једе и пије, суд себи једе и пије, не разликујући тела Господњег.
30Perciò fra voi vi son molti infermi, e malati; e molti dormono.
30Зато су међу вама многи слаби и болесни, и довољно их спавају.
31Perciocchè, se esaminassimo noi stessi, non saremmo giudicati.
31Јер кад бисмо себе расуђивали, не бисмо осуђени били.
32Ora, essendo giudicati, siamo dal Signore corretti, acciocchè non siamo condannati col mondo.
32Али кад смо суђени, наказује нас Господ, да се не осудимо са светом.
33Per tanto, fratelli miei, raunandovi per mangiare, aspettatevi gli uni gli altri.
33Зато, браћо моја, кад се састајете да једете, ишчекујте један другог.
34E se alcuno ha fame, mangi in casa; acciocchè non vi rauniate in giudicio. Or quant'è alle altre cose, io ne disporrò, quando sarà venuto.
34Ако ли је ко гладан, нека једе код куће, да се на грех не састајете. А за остало уредићу кад дођем.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.