Epistola Di S. Paolo I A' Corinti 13
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1QUAND'anche io parlassi tutti i linguaggi degli uomini e degli angeli se non ho carità, divengo un rame risonante, ed un tintinnante cembalo.
1Ако језике човечије и анђеоске говорим а љубави немам, онда сам као звоно које звони, или прапорац који звечи.
2E quantunque io avessi profezia, e intendessi tutti i misteri, e tutta la scienza; e benchè io avessi tutta la fede, talchè io trasportassi i monti, se non ho carità, non son nulla.
2И ако имам пророштво и знам све тајне и сва знања, и ако имам сву веру да и горе премештам, а љубави немам, ништа сам.
3E quand'anche io spendessi in nudrire i poveri tutte le mie facoltà, e dessi il mio corpo ad essere arso; se non ho carità, quello niente mi giova.
3И ако раздам све имање своје, и ако предам тело своје да се сажеже, а љубави немам, ништа ми не помаже.
4La carità è lenta all'ira, è benigna; la carità non invidia, non procede perversamente, non si gonfia.
4Љубав дуго трпи, милокрвна је; љубав не завиди; љубав се не велича, не надима се,
5Non opera disonestamente, non cerca le cose sue proprie, non s'inasprisce, non divisa il male.
5не чини шта не ваља, не тражи своје, не срди се, не мисли о злу,
6Non si rallegra dell'ingiustizia, ma congioisce della verità.
6не радује се неправди, а радује се истини,
7Scusa ogni cosa, crede ogni cosa, spera ogni cosa, sopporta ogni cosa.
7све сноси, све верује, свему се нада, све трпи.
8La carità non iscade giammai; ma le profezie saranno annullate, e le lingue cesseranno, e la scienza sarà annullata.
8Љубав никад не престаје, а пророштво ако ће и престати, језици ако ће умукнути, разума ако ће нестати.
9Poichè noi conosciamo in parte, ed in parte profetizziamo.
9Јер нешто знамо и нешто пророкујемо;
10Ma, quando la perfezione sarà venuta, allora quello che è solo in parte sarà annullato.
10а кад дође савршено, онда ће престати шта је нешто.
11Quando io era fanciullo, io parlava come fanciullo, io avea senno da fanciullo, io ragionava come fanciullo; ma, quando son divenuto uomo, io ho dismesse le cose da fanciullo, come non essendo più d'alcuno uso.
11Кад ја бејах мало дете као дете говорах, као дете мишљах, као дете размишљах; а кад постадох човек, одбацих детињство.
12Perciocchè noi veggiamo ora per ispecchio, in enimma; ma allora vedremo a faccia a faccia; ora conosco in parte, ma allora conoscerò come ancora sono stato conosciuto.
12Тако сад видимо као кроз стакло, у загонетки, а онда ћемо лицем к лицу; сад познајем нешто, а онда ћу познати као што сам познат.
13Or queste tre cose durano al presente; fede, speranza, e carità; ma la maggiore di esse è la carità.
13А сад остаје вера, нада, љубав, ово троје; али је љубав највећа међу њима.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.