اول قرنتیان 2

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

1و من‌ای برادران، چون به نزد شما آمدم، با فضیلت کلام یا حکمت نیامدم چون شمارا به‌سر خدا اعلام می‌نمودم.

1И ја дошавши к вама, браћо, не дођох с високом речи или премудрости да вам јављам сведочанство Божије.

2زیرا عزیمت نکردم که چیزی در میان شما دانسته باشم جزعیسی مسیح و او را مصلوب.

2Јер нисам мислио да знам шта међу вама осим Исуса Христа, и то распетог.

3و من در ضعف وترس و لرزش بسیار نزد شما شدم،

3И ја бејах међу вама у слабости, и у страху и у великом дрхтању.

4و کلام ووعظ من به سخنان مقنع حکمت نبود، بلکه به برهان روح و قوت،

4И реч моја, и поучење моје не беше у надговорљивим речима људске премудрости, него у доказивању Духа и силе.

5تا ایمان شما در حکمت انسان نباشد بلکه در قوت خدا.

5Да вера ваша не буде у мудрости људској него у сили Божијој.

6لکن حکمتی بیان می‌کنیم نزد کاملین، اماحکمتی که از این عالم نیست و نه از روسای این عالم که زایل می‌گردند.

6Али премудрост говоримо која је у савршенима, а не премудрост века овог ни кнезова века овог који пролазе.

7بلکه حکمت خدا را درسری بیان می‌کنیم، یعنی آن حکمت مخفی را که خدا پیش از دهرها برای جلال ما مقدر فرمود،

7Него говоримо премудрост Божију у тајности сакривену, коју одреди Бог пре света за славу нашу;

8که احدی از روسای این عالم آن را ندانست زیرا اگر می‌دانستند خداوند جلال را مصلوب نمی کردند.

8које ниједан од кнезова века овог не позна; јер да су је познали, не би Господа славе разапели.

9بلکه چنانکه مکتوب است: «چیزهایی را که چشمی ندید و گوشی نشنید و به‌خاطر انسانی خطور نکرد، یعنی آنچه خدا برای دوستداران خود مهیا کرده است.»

9Него као што је писано: Шта око не виде, и ухо не чу, и у срце човеку не дође, оно уготови Бог онима, који Га љубе.

10اما خدا آنهارا به روح خود بر ما کشف نموده است، زیرا که روح همه‌چیز حتی عمقهای خدا را نیز تفحص می‌کند.

10А нама је Бог открио Духом својим; јер Дух све испитује, и дубине Божије.

11زیرا کیست از مردمان که امور انسان رابداند جز روح انسان که در وی می‌باشد. همچنین نیز امور خدا را هیچ‌کس ندانسته است، جز روح خدا.

11Јер ко од људи зна шта је у човеку осим духа човечијег који живи у њему? Тако и у Богу шта је нико не зна осим Духа Божијег.

12لیکن ما روح جهان را نیافته‌ایم، بلکه آن روح که از خداست تا آنچه خدا به ما عطا فرموده است بدانیم.

12А ми не примисмо духа овог света, него Духа који је из Бога, да знамо шта нам је даровано од Бога;

13که آنها را نیز بیان می‌کنیم نه به سخنان آموخته شده از حکمت انسان، بلکه به آنچه روح‌القدس می‌آموزد و روحانیها را باروحانیها جمع می‌نماییم.

13које и говоримо не речима што је научила човечија премудрост, него шта учи Дух Свети; и духовне ствари духовно радимо.

14اما انسان نفسانی‌امور روح خدا را نمی پذیرد زیرا که نزد او جهالت است و آنها را نمی تواند فهمید زیرا حکم آنها ازروح می‌شود.

14А телесни човек не разуме шта је од Духа Божијег; јер му се чини лудост и не може да разуме, јер треба духовно да се разгледа.

15لکن شخص روحانی در همه‌چیز حکم می‌کند و کسی را در او حکم نیست.

15Духовни пак све разгледа, а њега самог нико не разгледа.

16«زیرا کیست که فکر خداوند را دانسته باشد تااو را تعلیم دهد؟» لکن ما فکر مسیح را داریم.

16Јер ко позна ум Господњи да Га поучи? А ми ум Христов имамо.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.