اول قرنتیان 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1و من‌ای برادران، چون به نزد شما آمدم، با فضیلت کلام یا حکمت نیامدم چون شمارا به‌سر خدا اعلام می‌نمودم.
1And I, brethren, when I came to you, came not with excellency of speech or of wisdom, declaring unto you the testimony of God.
2زیرا عزیمت نکردم که چیزی در میان شما دانسته باشم جزعیسی مسیح و او را مصلوب.
2For I determined not to know any thing among you, save Jesus Christ, and him crucified.
3و من در ضعف وترس و لرزش بسیار نزد شما شدم،
3And I was with you in weakness, and in fear, and in much trembling.
4و کلام ووعظ من به سخنان مقنع حکمت نبود، بلکه به برهان روح و قوت،
4And my speech and my preaching was not with enticing words of man’s wisdom, but in demonstration of the Spirit and of power:
5تا ایمان شما در حکمت انسان نباشد بلکه در قوت خدا.
5That your faith should not stand in the wisdom of men, but in the power of God.
6لکن حکمتی بیان می‌کنیم نزد کاملین، اماحکمتی که از این عالم نیست و نه از روسای این عالم که زایل می‌گردند.
6Howbeit we speak wisdom among them that are perfect: yet not the wisdom of this world, nor of the princes of this world, that come to nought:
7بلکه حکمت خدا را درسری بیان می‌کنیم، یعنی آن حکمت مخفی را که خدا پیش از دهرها برای جلال ما مقدر فرمود،
7But we speak the wisdom of God in a mystery, even the hidden wisdom , which God ordained before the world unto our glory:
8که احدی از روسای این عالم آن را ندانست زیرا اگر می‌دانستند خداوند جلال را مصلوب نمی کردند.
8Which none of the princes of this world knew: for had they known it , they would not have crucified the Lord of glory.
9بلکه چنانکه مکتوب است: «چیزهایی را که چشمی ندید و گوشی نشنید و به‌خاطر انسانی خطور نکرد، یعنی آنچه خدا برای دوستداران خود مهیا کرده است.»
9But as it is written, Eye hath not seen, nor ear heard, neither have entered into the heart of man, the things which God hath prepared for them that love him.
10اما خدا آنهارا به روح خود بر ما کشف نموده است، زیرا که روح همه‌چیز حتی عمقهای خدا را نیز تفحص می‌کند.
10But God hath revealed them unto us by his Spirit: for the Spirit searcheth all things, yea, the deep things of God.
11زیرا کیست از مردمان که امور انسان رابداند جز روح انسان که در وی می‌باشد. همچنین نیز امور خدا را هیچ‌کس ندانسته است، جز روح خدا.
11For what man knoweth the things of a man, save the spirit of man which is in him? even so the things of God knoweth no man, but the Spirit of God.
12لیکن ما روح جهان را نیافته‌ایم، بلکه آن روح که از خداست تا آنچه خدا به ما عطا فرموده است بدانیم.
12Now we have received, not the spirit of the world, but the spirit which is of God; that we might know the things that are freely given to us of God.
13که آنها را نیز بیان می‌کنیم نه به سخنان آموخته شده از حکمت انسان، بلکه به آنچه روح‌القدس می‌آموزد و روحانیها را باروحانیها جمع می‌نماییم.
13Which things also we speak, not in the words which man’s wisdom teacheth, but which the Holy Ghost teacheth; comparing spiritual things with spiritual.
14اما انسان نفسانی‌امور روح خدا را نمی پذیرد زیرا که نزد او جهالت است و آنها را نمی تواند فهمید زیرا حکم آنها ازروح می‌شود.
14But the natural man receiveth not the things of the Spirit of God: for they are foolishness unto him: neither can he know them , because they are spiritually discerned.
15لکن شخص روحانی در همه‌چیز حکم می‌کند و کسی را در او حکم نیست.
15But he that is spiritual judgeth all things, yet he himself is judged of no man.
16«زیرا کیست که فکر خداوند را دانسته باشد تااو را تعلیم دهد؟» لکن ما فکر مسیح را داریم.
16For who hath known the mind of the Lord, that he may instruct him? But we have the mind of Christ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.