اول قرنتیان 4
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1هرکس ما را چون خدام مسیح و وکلای اسرار خدا بشمارد.
1Let a man so account of us, as of the ministers of Christ, and stewards of the mysteries of God.
2و دیگر در وکلابازپرس می‌شود که هر یکی امین باشد.
2Moreover it is required in stewards, that a man be found faithful.
3امابجهت من کمتر چیزی است که از شما یا از یوم بشر حکم کرده شوم، بلکه برخود نیز حکم نمی کنم.
3But with me it is a very small thing that I should be judged of you, or of man’s judgment: yea, I judge not mine own self.
4زیرا که در خود عیبی نمی بینم، لکن ازاین عادل شمرده نمی شوم، بلکه حکم کننده من خداوند است.
4For I know nothing by myself; yet am I not hereby justified: but he that judgeth me is the Lord.
5لهذا پیش از وقت به چیزی حکم مکنید تا خداوند بیاید که خفایای ظلمت راروشن خواهد کرد و نیتهای دلها را به ظهورخواهد آورد؛ آنگاه هرکس را مدح از خدا خواهدبود.
5Therefore judge nothing before the time, until the Lord come, who both will bring to light the hidden things of darkness, and will make manifest the counsels of the hearts: and then shall every man have praise of God.
6اما‌ای برادران، این چیزها را بطور مثل به خود و اپلس نسبت دادم به‌خاطر شما تا درباره ماآموخته شوید که از آنچه مکتوب است تجاوزنکنید و تا هیچ‌یکی از شما تکبر نکند برای یکی بر دیگری.
6And these things, brethren, I have in a figure transferred to myself and to Apollos for your sakes; that ye might learn in us not to think of men above that which is written, that no one of you be puffed up for one against another.
7زیرا کیست که تو را برتری داد وچه چیز داری که نیافتی؟ پس چون یافتی، چرافخر می‌کنی که گویا نیافتی.
7For who maketh thee to differ from another ? and what hast thou that thou didst not receive? now if thou didst receive it , why dost thou glory, as if thou hadst not received it ?
8الحال سیر شده و دولتمند گشته‌اید و بدون ما سلطنت می‌کنید؛ و کاشکه سلطنت می‌کردیدتا ما نیز با شما سلطنت می‌کردیم.
8Now ye are full, now ye are rich, ye have reigned as kings without us: and I would to God ye did reign, that we also might reign with you.
9زیرا گمان می‌برم که خدا ما رسولان را آخر همه عرضه داشت مثل آنانی که فتوای موت بر ایشان شده است، زیرا که جهان و فرشتگان و مردم راتماشاگاه شده‌ایم.
9For I think that God hath set forth us the apostles last, as it were appointed to death: for we are made a spectacle unto the world, and to angels, and to men.
10ما به‌خاطر مسیح جاهل هستیم، لکن شما در مسیح دانا هستید؛ ما ضعیف لکن شما توانا؛ شما عزیز اما ما ذلیل.
10We are fools for Christ’s sake, but ye are wise in Christ; we are weak, but ye are strong; ye are honourable, but we are despised.
11تا به همین ساعت گرسنه و تشنه و عریان و کوبیده وآواره هستیم،
11Even unto this present hour we both hunger, and thirst, and are naked, and are buffeted, and have no certain dwellingplace;
12و به‌دستهای خود کار کرده، مشقت می‌کشیم و دشنام شنیده، برکت می‌طلبیم و مظلوم گردیده، صبر می‌کنیم.
12And labour, working with our own hands: being reviled, we bless; being persecuted, we suffer it:
13چون افترا بر مامی زنند، نصیحت می‌کنیم و مثل قاذورات دنیا وفضلات همه‌چیز شده‌ایم تا به حال.
13Being defamed, we intreat: we are made as the filth of the world, and are the offscouring of all things unto this day.
14و این را نمی نویسم تا شما را شرمنده سازم بلکه چون فرزندان محبوب خود تنبیه می‌کنم.
14I write not these things to shame you, but as my beloved sons I warn you .
15زیرا هرچند هزاران استاد در مسیح داشته باشید، لکن پدران بسیار ندارید، زیرا که من شما رادر مسیح عیسی به انجیل تولید نمودم،
15For though ye have ten thousand instructers in Christ, yet have ye not many fathers: for in Christ Jesus I have begotten you through the gospel.
16پس ازشما التماس می‌کنم که به من اقتدا نمایید.
16Wherefore I beseech you, be ye followers of me.
17برای همین تیموتاوس را نزد شما فرستادم که اوست فرزند محبوب من و امین در خداوند تا راههای مرا در مسیح به یاد شما بیاورد، چنانکه در هرجاو در هرکلیسا تعلیم می‌دهم.
17For this cause have I sent unto you Timotheus, who is my beloved son, and faithful in the Lord, who shall bring you into remembrance of my ways which be in Christ, as I teach every where in every church.
18اما بعضی تکبرمی کنند به گمان آنکه من نزد شما نمی آیم.
18Now some are puffed up, as though I would not come to you.
19لکن به زودی نزد شما خواهم آمد، اگرخداوند بخواهد و خواهم دانست نه سخن متکبران را بلکه قوت ایشان را.
19But I will come to you shortly, if the Lord will, and will know, not the speech of them which are puffed up, but the power.
20زیرا ملکوت خدا به زبان نیست بلکه در قوت است.
20For the kingdom of God is not in word, but in power.
21چه خواهش دارید آیا با چوب نزد شما بیایم یا بامحبت و روح حلم؟
21What will ye? shall I come unto you with a rod, or in love, and in the spirit of meekness?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.