1. Коринћанима 15
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Али вам напомињем, браћо, јеванђеље, које вам објавих, које и примисте, у коме и стојите.
1Agora eu lhes declaro, irmãos, o Evangelho que preguei a vocês, o qual vocês também receberam, e no qual também estão firmados,
2Којим се и спасавате, ако држите како вам објавих; већ ако да узалуд веровасте.
2pelo qual também são salvos, se retiverem firmemente a palavra que preguei a vocês — a menos que tenham crido em vão.
3Јер вам најпре предадох шта и примих да Христос умре за грехе наше, по писму,
3Pois eu lhes entreguei em primeiro lugar o que também recebi: que Cristo morreu pelos nossos pecados, segundo as Escrituras,
4и да би укопан, и да уста трећи дан, по писму,
4que foi sepultado, que ressuscitou ao terceiro dia, segundo as Escrituras,
5и да се јави Кифи, потом једанаесторици апостола;
5e que apareceu a Cefas, e depois aos doze.
6а потом Га видеше једном више од пет стотина браће, од којих многи живе и сад, а неки и помреше;
6Depois apareceu a mais de quinhentos irmãos de uma só vez, a maioria dos quais continua viva até agora, mas alguns já adormeceram.
7а потом се јави Јакову, па онда свима апостолима;
7Depois apareceu a Tiago, e então a todos os apóstolos;
8а после свих јави се и мени као каквом недоношчету.
8e por último de todos, como a um nascido fora de tempo, apareceu também a mim.
9Јер ја сам најмлађи међу апостолима, који нисам достојан назвати се апостол, јер гоних цркву Божију.
9Pois eu sou o menor dos apóstolos, que não sou digno de ser chamado apóstolo, porque persegui a igreja de Deus.
10Али по благодати Божијој јесам шта јесам, и благодат Његова што је у мени не оста празна, него се потрудих више од свих њих, али не ја него благодат Божија која је са мном.
10Mas pela graça de Deus sou o que sou. A sua graça, que me foi dada, não foi inútil, mas trabalhei mais do que todos eles; contudo, não eu, mas a graça de Deus que estava comigo.
11Био дакле ја или они, тако проповедамо, и тако веровасте.
11Portanto, seja eu ou sejam eles, assim pregamos e assim vocês creram.
12А ако се Христос проповеда да устаде из мртвих, како говоре неки међу вама да нема васкрсења мртвих?
12Ora, se é pregado que Cristo ressuscitou dentre os mortos, como alguns entre vocês dizem que não há ressurreição dos mortos?
13И ако нема васкрсења мртвих, то ни Христос не уста.
13Mas se não há ressurreição dos mortos, nem Cristo ressuscitou.
14А ако Христос не уста, узалуд дакле проповедање наше, а узалуд и вера ваша.
14E se Cristo não ressuscitou, então a nossa pregação é em vão, e a fé de vocês também é em vão.
15А налазимо се и лажни сведоци Божији што сведочимо на Бога да васкрсе Христа, ког не васкрсе кад мртви не устају.
15Sim, e também somos considerados falsas testemunhas de Deus, porque testemunhamos a respeito de Deus que ele ressuscitou a Cristo, a quem ele não ressuscitou, se é verdade que os mortos não ressuscitam.
16Јер ако мртви не устају, ни Христос не уста.
16Pois se os mortos não ressuscitam, nem Cristo ressuscitou.
17А ако Христос не уста, узалуд вера ваша; још сте у гресима својим.
17E se Cristo não ressuscitou, a fé de vocês é vã; vocês ainda estão nos seus pecados.
18Дакле, и они који помреше у Христу, изгибоше.
18Então também os que adormeceram em Cristo pereceram.
19И ако се само у овом животу уздамо у Христа, најнесрећнији смо од свих људи.
19Se esperamos em Cristo só nesta vida, somos os mais dignos de pena de todos os homens.
20Али Христос уста из мртвих, и би новина онима који умреше.
20Mas agora Cristo ressuscitou dentre os mortos. Ele se tornou as primícias dos que adormeceram.
21Јер будући да кроз човека би смрт, кроз човека и васкрсење мртвих.
21Pois, visto que a morte veio por um homem, também por um homem veio a ressurreição dos mortos.
22Јер како по Адаму сви умиру, тако ће и по Христу сви оживети.
22Pois assim como em Adão todos morrem, assim também em Cristo todos serão vivificados.
23Али сваки у свом реду: новина Христос; а потом они који вероваше Христу о Његовом доласку;
23Mas cada um na sua própria ordem: Cristo as primícias, depois os que são de Cristo, na sua vinda.
24онда крај, кад преда царство Богу и Оцу, и кад укине свако поглаварство и сваку власт и силу.
24Então virá o fim, quando ele entregar o Reino a Deus, o Pai, quando ele tiver abolido todo domínio, e toda autoridade e poder.
25Јер Њему ваља царовати докле не положи све непријатеље своје под ноге своје.
25Pois ele deve reinar até que tenha colocado todos os seus inimigos debaixo dos seus pés.
26А последњи ће се непријатељ укинути, смрт.
26O último inimigo que será abolido é a morte.
27Јер све покори под ноге Његове. Али кад вели да је све Њему покорено, показује се да је осим Оног који Му покори све.
27Pois, “Ele sujeitou todas as coisas debaixo dos seus pés.” Mas, quando ele diz: “Todas as coisas lhe estão sujeitas”, é evidente que fica de fora aquele que sujeitou todas as coisas a Cristo.
28А кад Му све покори, онда ће се и сам Син покорити Оном који Му све покори, да буде Бог све у свему.
28Quando todas as coisas lhe estiverem sujeitas, então o próprio Filho também se sujeitará àquele que sujeitou todas as coisas a ele, para que Deus seja tudo em todos.
29Шта, дакле, чине они који се крсте мртвих ради? Кад мртви јамачно не устају, што се и крштавају мртвих ради?
29De outra forma, o que farão os que são batizados pelos mortos? Se os mortos absolutamente não ressuscitam, por que então são batizados pelos mortos?
30И ми, зашто подносимо муке и невоље сваки час?
30Por que também nós nos expomos ao perigo a toda hora?
31Сваки дан умирем, тако ми, браћо, ваше славе, коју имам у Христу Исусу Господу нашем.
31Eu afirmo, pelo orgulho que tenho de vocês em Cristo Jesus, nosso Senhor, que morro todos os dias.
32Јер ако сам се по човеку борио са зверовима у Ефесу, каква ми је корист ако мртви не устају? Да једемо и пијемо, јер ћемо сутра умрети.
32Se lutei com feras em Éfeso por motivos humanos, que proveito tenho nisso? Se os mortos não ressuscitam, então “comamos e bebamos, pois amanhã morreremos.”
33Не варајте се: зли разговори кваре добре обичаје.
33Não se enganem! “As más companhias corrompem os bons costumes.”
34Отрезните се једанпут као што треба, и не грешите; јер неки не знају за Бога, на срамоту вама кажем.
34Despertem para uma vida justa e não pequem, pois alguns não têm conhecimento de Deus. Digo isso para a vergonha de vocês.
35Али ће вам рећи ко: Како ће устати мртви? И у каквом ће телу доћи?
35Mas alguém dirá: “Como ressuscitam os mortos?” e, “Com que tipo de corpo eles vêm?”
36Безумниче! То што сејеш неће оживети ако не умре.
36Insensato! Aquilo que você semeia não recebe vida a menos que morra.
37И што сејеш не сејеш тело које ће бити, него голо зрно, било пшенично или друго како.
37O que você semeia, não semeia o corpo que há de ser, mas um simples grão, talvez de trigo, ou de alguma outra espécie.
38А Бог му даје тело како хоће, и сваком семену своје тело.
38Mas Deus lhe dá um corpo como deseja, e a cada semente o seu próprio corpo.
39Није свако тело једно тело, него је друго тело човечије, а друго скотско, а друго рибље, а друго птичије.
39Nem toda carne é a mesma: há uma carne própria dos seres humanos, outra dos animais, outra dos peixes e outra das aves.
40И имају телеса небеска и телеса земаљска: али је друга слава небеским, а друга земаљским.
40Há também corpos celestiais e corpos terrestres; mas a glória dos celestiais difere da glória dos terrestres.
41Друга је слава сунцу, а друга слава месецу, и друга слава звездама; јер се звезда од звезде разликује у слави.
41Há uma glória do sol, outra glória da lua, e outra glória das estrelas; pois uma estrela difere de outra estrela em glória.
42Тако и васкрсење мртвих: сеје се за распадљивост, а устаје за нераспадљивост;
42Assim também é a ressurreição dos mortos. O corpo é semeado perecível; é ressuscitado imperecível.
43сеје се у срамоти, а устаје у слави; сеје се у слабости, а устаје у сили;
43É semeado em desonra; é ressuscitado em glória. É semeado em fraqueza; é ressuscitado em poder.
44сеје се тело телесно, а устаје тело духовно. Има тело телесно, и има тело духовно.
44É semeado um corpo natural; é ressuscitado um corpo espiritual. Há um corpo natural e há também um corpo espiritual.
45Тако је и писано: Први човек Адам постаде у телесном животу, а последњи Адам у духу који оживљује.
45Assim também está escrito: “O primeiro homem, Adão, tornou-se alma vivente.” O último Adão tornou-se espírito vivificante.
46Али духовно тело није прво, него телесно, па онда духовно.
46No entanto, o que é espiritual não vem primeiro, mas o que é natural, e depois o que é espiritual.
47Први је човек од земље, земљан; други је човек Господ с неба.
47O primeiro homem é da terra, feito do pó. O segundo homem é o Senhor, do céu.
48Какав је земљани такви су и земљани; и какав је небески такви су и небески.
48Como é aquele que foi feito do pó, assim são também os que são do pó; e como é o celestial, assim são também os celestiais.
49И како носимо обличје земљаног тако ћемо носити и обличје небеског.
49E assim como carregamos a imagem daquele que foi feito do pó, carreguemos também a imagem do celestial.
50А ово говорим, браћо, да тело и крв не могу наследити царство Божије, нити распадљивост нераспадљивости наслеђује.
50Agora digo isto, irmãos, que carne e sangue não podem herdar o Reino de Deus; nem o perecível herda o imperecível.
51Ево вам казујем тајну: јер сви нећемо помрети, а сви ћемо се претворити.
51Eis que eu lhes digo um mistério. Nem todos dormiremos, mas todos seremos transformados,
52Уједанпут, у тренућу ока у последњој труби; јер ће затрубити и мртви ће устати нераспадљиви, и ми ћемо се претворити.
52num momento, num abrir e fechar de olhos, ao som da última trombeta. Pois a trombeta soará, e os mortos serão ressuscitados incorruptíveis, e nós seremos transformados.
53Јер ово распадљиво треба да се обуче у нераспадљивост, и ово смртно да се обуче у бесмртност.
53Pois este corpo perecível deve se tornar imperecível, e este corpo mortal deve se revestir da imortalidade.
54А кад се ово распадљиво обуче у нераспадљивост и ово се смртно обуче у бесмртност, онда ће се збити она реч што је написана: Победа прождре смрт.
54Mas, quando este corpo perecível se tornar imperecível, e este corpo mortal se revestir da imortalidade, então acontecerá o que está escrito: “A morte foi tragada pela vitória.”
55Где ти је, смрти, жалац? Где ти је, пакле, победа?
55“Morte, onde está o seu aguilhão? Hades, onde está a sua vitória?”
56А жалац је смрти грех, а сила је греха закон.
56O aguilhão da morte é o pecado, e o poder do pecado é a lei.
57А Богу хвала који нам даде победу кроз Господа нашег Исуса Христа.
57Mas graças a Deus, que nos dá a vitória por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
58Зато, браћо моја љубазна, будите тврди, не дајте се помакнути, и напредујте једнако у делу Господњем знајући да труд ваш није узалуд пред Господом.
58Portanto, meus amados irmãos, sejam firmes, inabaláveis, sempre abundantes na obra do Senhor, porque vocês sabem que o seu trabalho não é em vão no Senhor.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.