ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
Chapter 15

ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄

Greek New Testament: Byz…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄ 15

Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1γνωριζω δε υμιν αδελφοι το ευαγγελιον ο ευηγγελισαμην υμιν ο και παρελαβετε εν ω και εστηκατε
1Agora eu lhes declaro, irmãos, o Evangelho que preguei a vocês, o qual vocês também receberam, e no qual também estão firmados,
2δι ου και σωζεσθε τινι λογω ευηγγελισαμην υμιν ει κατεχετε εκτοσ ει μη εικη επιστευσατε
2pelo qual também são salvos, se retiverem firmemente a palavra que preguei a vocês — a menos que tenham crido em vão.
3παρεδωκα γαρ υμιν εν πρωτοισ ο και παρελαβον οτι χριστοσ απεθανεν υπερ των αμαρτιων ημων κατα τασ γραφασ
3Pois eu lhes entreguei em primeiro lugar o que também recebi: que Cristo morreu pelos nossos pecados, segundo as Escrituras,
4και οτι εταφη και οτι εγηγερται τη τριτη ημερα κατα τασ γραφασ
4que foi sepultado, que ressuscitou ao terceiro dia, segundo as Escrituras,
5και οτι ωφθη κηφα ειτα τοισ δωδεκα
5e que apareceu a Cefas, e depois aos doze.
6επειτα ωφθη επανω πεντακοσιοισ αδελφοισ εφαπαξ εξ ων οι πλειουσ μενουσιν εωσ αρτι τινεσ δε και εκοιμηθησαν
6Depois apareceu a mais de quinhentos irmãos de uma só vez, a maioria dos quais continua viva até agora, mas alguns já adormeceram.
7επειτα ωφθη ιακωβω ειτα τοισ αποστολοισ πασιν
7Depois apareceu a Tiago, e então a todos os apóstolos;
8εσχατον δε παντων ωσπερει τω εκτρωματι ωφθη καμοι
8e por último de todos, como a um nascido fora de tempo, apareceu também a mim.
9εγω γαρ ειμι ο ελαχιστοσ των αποστολων οσ ουκ ειμι ικανοσ καλεισθαι αποστολοσ διοτι εδιωξα την εκκλησιαν του θεου
9Pois eu sou o menor dos apóstolos, que não sou digno de ser chamado apóstolo, porque persegui a igreja de Deus.
10χαριτι δε θεου ειμι ο ειμι και η χαρισ αυτου η εισ εμε ου κενη εγενηθη αλλα περισσοτερον αυτων παντων εκοπιασα ουκ εγω δε αλλ η χαρισ του θεου η συν εμοι
10Mas pela graça de Deus sou o que sou. A sua graça, que me foi dada, não foi inútil, mas trabalhei mais do que todos eles; contudo, não eu, mas a graça de Deus que estava comigo.
11ειτε ουν εγω ειτε εκεινοι ουτωσ κηρυσσομεν και ουτωσ επιστευσατε
11Portanto, seja eu ou sejam eles, assim pregamos e assim vocês creram.
12ει δε χριστοσ κηρυσσεται οτι εκ νεκρων εγηγερται πωσ λεγουσιν τινεσ εν υμιν οτι αναστασισ νεκρων ουκ εστιν
12Ora, se é pregado que Cristo ressuscitou dentre os mortos, como alguns entre vocês dizem que não há ressurreição dos mortos?
13ει δε αναστασισ νεκρων ουκ εστιν ουδε χριστοσ εγηγερται
13Mas se não há ressurreição dos mortos, nem Cristo ressuscitou.
14ει δε χριστοσ ουκ εγηγερται κενον αρα το κηρυγμα ημων κενη δε και η πιστισ υμων
14E se Cristo não ressuscitou, então a nossa pregação é em vão, e a fé de vocês também é em vão.
15ευρισκομεθα δε και ψευδομαρτυρεσ του θεου οτι εμαρτυρησαμεν κατα του θεου οτι ηγειρεν τον χριστον ον ουκ ηγειρεν ειπερ αρα νεκροι ουκ εγειρονται
15Sim, e também somos considerados falsas testemunhas de Deus, porque testemunhamos a respeito de Deus que ele ressuscitou a Cristo, a quem ele não ressuscitou, se é verdade que os mortos não ressuscitam.
16ει γαρ νεκροι ουκ εγειρονται ουδε χριστοσ εγηγερται
16Pois se os mortos não ressuscitam, nem Cristo ressuscitou.
17ει δε χριστοσ ουκ εγηγερται ματαια η πιστισ υμων ετι εστε εν ταισ αμαρτιαισ υμων
17E se Cristo não ressuscitou, a fé de vocês é vã; vocês ainda estão nos seus pecados.
18αρα και οι κοιμηθεντεσ εν χριστω απωλοντο
18Então também os que adormeceram em Cristo pereceram.
19ει εν τη ζωη ταυτη ηλπικοτεσ εσμεν εν χριστω μονον ελεεινοτεροι παντων ανθρωπων εσμεν
19Se esperamos em Cristo só nesta vida, somos os mais dignos de pena de todos os homens.
20νυνι δε χριστοσ εγηγερται εκ νεκρων απαρχη των κεκοιμημενων εγενετο
20Mas agora Cristo ressuscitou dentre os mortos. Ele se tornou as primícias dos que adormeceram.
21επειδη γαρ δι ανθρωπου ο θανατοσ και δι ανθρωπου αναστασισ νεκρων
21Pois, visto que a morte veio por um homem, também por um homem veio a ressurreição dos mortos.
22ωσπερ γαρ εν τω αδαμ παντεσ αποθνησκουσιν ουτωσ και εν τω χριστω παντεσ ζωοποιηθησονται
22Pois assim como em Adão todos morrem, assim também em Cristo todos serão vivificados.
23εκαστοσ δε εν τω ιδιω ταγματι απαρχη χριστοσ επειτα οι του χριστου εν τη παρουσια αυτου
23Mas cada um na sua própria ordem: Cristo as primícias, depois os que são de Cristo, na sua vinda.
24ειτα το τελοσ οταν παραδω την βασιλειαν τω θεω και πατρι οταν καταργηση πασαν αρχην και πασαν εξουσιαν και δυναμιν
24Então virá o fim, quando ele entregar o Reino a Deus, o Pai, quando ele tiver abolido todo domínio, e toda autoridade e poder.
25δει γαρ αυτον βασιλευειν αχρι ου αν θη παντασ τουσ εχθρουσ υπο τουσ ποδασ αυτου
25Pois ele deve reinar até que tenha colocado todos os seus inimigos debaixo dos seus pés.
26εσχατοσ εχθροσ καταργειται ο θανατοσ
26O último inimigo que será abolido é a morte.
27παντα γαρ υπεταξεν υπο τουσ ποδασ αυτου οταν δε ειπη οτι παντα υποτετακται δηλον οτι εκτοσ του υποταξαντοσ αυτω τα παντα
27Pois, “Ele sujeitou todas as coisas debaixo dos seus pés.” Mas, quando ele diz: “Todas as coisas lhe estão sujeitas”, é evidente que fica de fora aquele que sujeitou todas as coisas a Cristo.
28οταν δε υποταγη αυτω τα παντα τοτε και αυτοσ ο υιοσ υποταγησεται τω υποταξαντι αυτω τα παντα ινα η ο θεοσ τα παντα εν πασιν
28Quando todas as coisas lhe estiverem sujeitas, então o próprio Filho também se sujeitará àquele que sujeitou todas as coisas a ele, para que Deus seja tudo em todos.
29επει τι ποιησουσιν οι βαπτιζομενοι υπερ των νεκρων ει ολωσ νεκροι ουκ εγειρονται τι και βαπτιζονται υπερ των νεκρων
29De outra forma, o que farão os que são batizados pelos mortos? Se os mortos absolutamente não ressuscitam, por que então são batizados pelos mortos?
30τι και ημεισ κινδυνευομεν πασαν ωραν
30Por que também nós nos expomos ao perigo a toda hora?
31καθ ημεραν αποθνησκω νη την υμετεραν καυχησιν ην εχω εν χριστω ιησου τω κυριω ημων
31Eu afirmo, pelo orgulho que tenho de vocês em Cristo Jesus, nosso Senhor, que morro todos os dias.
32ει κατα ανθρωπον εθηριομαχησα εν εφεσω τι μοι το οφελοσ ει νεκροι ουκ εγειρονται φαγωμεν και πιωμεν αυριον γαρ αποθνησκομεν
32Se lutei com feras em Éfeso por motivos humanos, que proveito tenho nisso? Se os mortos não ressuscitam, então “comamos e bebamos, pois amanhã morreremos.”
33μη πλανασθε φθειρουσιν ηθη χρηστα ομιλιαι κακαι
33Não se enganem! “As más companhias corrompem os bons costumes.”
34εκνηψατε δικαιωσ και μη αμαρτανετε αγνωσιαν γαρ θεου τινεσ εχουσιν προσ εντροπην υμιν λεγω
34Despertem para uma vida justa e não pequem, pois alguns não têm conhecimento de Deus. Digo isso para a vergonha de vocês.
35αλλ ερει τισ πωσ εγειρονται οι νεκροι ποιω δε σωματι ερχονται
35Mas alguém dirá: “Como ressuscitam os mortos?” e, “Com que tipo de corpo eles vêm?”
36αφρον συ ο σπειρεισ ου ζωοποιειται εαν μη αποθανη
36Insensato! Aquilo que você semeia não recebe vida a menos que morra.
37και ο σπειρεισ ου το σωμα το γενησομενον σπειρεισ αλλα γυμνον κοκκον ει τυχοι σιτου η τινοσ των λοιπων
37O que você semeia, não semeia o corpo que há de ser, mas um simples grão, talvez de trigo, ou de alguma outra espécie.
38ο δε θεοσ αυτω διδωσιν σωμα καθωσ ηθελησεν και εκαστω των σπερματων το ιδιον σωμα
38Mas Deus lhe dá um corpo como deseja, e a cada semente o seu próprio corpo.
39ου πασα σαρξ η αυτη σαρξ αλλα αλλη μεν ανθρωπων αλλη δε σαρξ κτηνων αλλη δε ιχθυων αλλη δε πτηνων
39Nem toda carne é a mesma: há uma carne própria dos seres humanos, outra dos animais, outra dos peixes e outra das aves.
40και σωματα επουρανια και σωματα επιγεια αλλ ετερα μεν η των επουρανιων δοξα ετερα δε η των επιγειων
40Há também corpos celestiais e corpos terrestres; mas a glória dos celestiais difere da glória dos terrestres.
41αλλη δοξα ηλιου και αλλη δοξα σεληνησ και αλλη δοξα αστερων αστηρ γαρ αστεροσ διαφερει εν δοξη
41Há uma glória do sol, outra glória da lua, e outra glória das estrelas; pois uma estrela difere de outra estrela em glória.
42ουτωσ και η αναστασισ των νεκρων σπειρεται εν φθορα εγειρεται εν αφθαρσια
42Assim também é a ressurreição dos mortos. O corpo é semeado perecível; é ressuscitado imperecível.
43σπειρεται εν ατιμια εγειρεται εν δοξη σπειρεται εν ασθενεια εγειρεται εν δυναμει
43É semeado em desonra; é ressuscitado em glória. É semeado em fraqueza; é ressuscitado em poder.
44σπειρεται σωμα ψυχικον εγειρεται σωμα πνευματικον εστιν σωμα ψυχικον και εστιν σωμα πνευματικον
44É semeado um corpo natural; é ressuscitado um corpo espiritual. Há um corpo natural e há também um corpo espiritual.
45ουτωσ και γεγραπται εγενετο ο πρωτοσ ανθρωποσ αδαμ εισ ψυχην ζωσαν ο εσχατοσ αδαμ εισ πνευμα ζωοποιουν
45Assim também está escrito: “O primeiro homem, Adão, tornou-se alma vivente.” O último Adão tornou-se espírito vivificante.
46αλλ ου πρωτον το πνευματικον αλλα το ψυχικον επειτα το πνευματικον
46No entanto, o que é espiritual não vem primeiro, mas o que é natural, e depois o que é espiritual.
47ο πρωτοσ ανθρωποσ εκ γησ χοικοσ ο δευτεροσ ανθρωποσ ο κυριοσ εξ ουρανου
47O primeiro homem é da terra, feito do pó. O segundo homem é o Senhor, do céu.
48οιοσ ο χοικοσ τοιουτοι και οι χοικοι και οιοσ ο επουρανιοσ τοιουτοι και οι επουρανιοι
48Como é aquele que foi feito do pó, assim são também os que são do pó; e como é o celestial, assim são também os celestiais.
49και καθωσ εφορεσαμεν την εικονα του χοικου φορεσωμεν και την εικονα του επουρανιου
49E assim como carregamos a imagem daquele que foi feito do pó, carreguemos também a imagem do celestial.
50τουτο δε φημι αδελφοι οτι σαρξ και αιμα βασιλειαν θεου κληρονομησαι ου δυνανται ουδε η φθορα την αφθαρσιαν κληρονομει
50Agora digo isto, irmãos, que carne e sangue não podem herdar o Reino de Deus; nem o perecível herda o imperecível.
51ιδου μυστηριον υμιν λεγω παντεσ μεν ου κοιμηθησομεθα παντεσ δε αλλαγησομεθα
51Eis que eu lhes digo um mistério. Nem todos dormiremos, mas todos seremos transformados,
52εν ατομω εν ριπη οφθαλμου εν τη εσχατη σαλπιγγι σαλπισει γαρ και οι νεκροι εγερθησονται αφθαρτοι και ημεισ αλλαγησομεθα
52num momento, num abrir e fechar de olhos, ao som da última trombeta. Pois a trombeta soará, e os mortos serão ressuscitados incorruptíveis, e nós seremos transformados.
53δει γαρ το φθαρτον τουτο ενδυσασθαι αφθαρσιαν και το θνητον τουτο ενδυσασθαι αθανασιαν
53Pois este corpo perecível deve se tornar imperecível, e este corpo mortal deve se revestir da imortalidade.
54οταν δε το φθαρτον τουτο ενδυσηται αφθαρσιαν και το θνητον τουτο ενδυσηται αθανασιαν τοτε γενησεται ο λογοσ ο γεγραμμενοσ κατεποθη ο θανατοσ εισ νικοσ
54Mas, quando este corpo perecível se tornar imperecível, e este corpo mortal se revestir da imortalidade, então acontecerá o que está escrito: “A morte foi tragada pela vitória.”
55που σου θανατε το κεντρον που σου αδη το νικοσ
55“Morte, onde está o seu aguilhão? Hades, onde está a sua vitória?”
56το δε κεντρον του θανατου η αμαρτια η δε δυναμισ τησ αμαρτιασ ο νομοσ
56O aguilhão da morte é o pecado, e o poder do pecado é a lei.
57τω δε θεω χαρισ τω διδοντι ημιν το νικοσ δια του κυριου ημων ιησου χριστου
57Mas graças a Deus, que nos dá a vitória por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
58ωστε αδελφοι μου αγαπητοι εδραιοι γινεσθε αμετακινητοι περισσευοντεσ εν τω εργω του κυριου παντοτε ειδοτεσ οτι ο κοποσ υμων ουκ εστιν κενοσ εν κυριω
58Portanto, meus amados irmãos, sejam firmes, inabaláveis, sempre abundantes na obra do Senhor, porque vocês sabem que o seu trabalho não é em vão no Senhor.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.