1. Коринћанима 15
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Али вам напомињем, браћо, јеванђеље, које вам објавих, које и примисте, у коме и стојите.
1الان‌ای برادران، شما را از انجیلی که به شما بشارت دادم اعلام می‌نمایم که آن را هم پذیرفتید و در آن هم قایم می‌باشید،
2Којим се и спасавате, ако држите како вам објавих; већ ако да узалуд веровасте.
2وبوسیله آن نیز نجات می‌یابید، به شرطی که آن کلامی را که به شما بشارت دادم، محکم نگاه دارید والا عبث ایمان آوردید.
3Јер вам најпре предадох шта и примих да Христос умре за грехе наше, по писму,
3زیرا که اول به شما سپردم، آنچه نیز یافتم که مسیح برحسب کتب در راه گناهان ما مرد،
4и да би укопан, и да уста трећи дан, по писму,
4و اینکه مدفون شد ودر روز سوم برحسب کتب برخاست؛
5и да се јави Кифи, потом једанаесторици апостола;
5و اینکه به کیفا ظاهر شد و بعد از آن به آن دوازده،
6а потом Га видеше једном више од пет стотина браће, од којих многи живе и сад, а неки и помреше;
6و پس ازآن به زیاده از پانصد برادر یک بار ظاهر شد که بیشتر از ایشان تا امروز باقی هستند اما بعضی خوابیده‌اند.
7а потом се јави Јакову, па онда свима апостолима;
7از آن پس به یعقوب ظاهر شد و بعدبه جمیع رسولان.
8а после свих јави се и мени као каквом недоношчету.
8و آخر همه بر من مثل طفل سقطشده ظاهر گردید.
9Јер ја сам најмлађи међу апостолима, који нисам достојан назвати се апостол, јер гоних цркву Божију.
9زیرا من کهترین رسولان هستم و لایق نیستم که به رسول خوانده شوم، چونکه برکلیسای خدا جفا می‌رسانیدم.
10Али по благодати Божијој јесам шта јесам, и благодат Његова што је у мени не оста празна, него се потрудих више од свих њих, али не ја него благодат Божија која је са мном.
10لیکن به فیض خدا آنچه هستم هستم و فیض او که بر من بود باطل نگشت، بلکه بیش از همه ایشان مشقت کشیدم، اما نه من بلکه فیض خدا که با من بود.
11Био дакле ја или они, тако проповедамо, и тако веровасте.
11پس خواه من و خواه ایشان بدین طریق وعظمی کنیم و به اینطور ایمان آوردید.
12А ако се Христос проповеда да устаде из мртвих, како говоре неки међу вама да нема васкрсења мртвих?
12لیکن اگر به مسیح وعظ می‌شود که ازمردگان برخاست، چون است که بعضی از شمامی گویند که قیامت مردگان نیست؟
13И ако нема васкрсења мртвих, то ни Христос не уста.
13اما اگرمردگان را قیامت نیست، مسیح نیز برنخاسته است.
14А ако Христос не уста, узалуд дакле проповедање наше, а узалуд и вера ваша.
14و اگر مسیح برنخاست، باطل است وعظما و باطل است نیز ایمان شما.
15А налазимо се и лажни сведоци Божији што сведочимо на Бога да васкрсе Христа, ког не васкрсе кад мртви не устају.
15و شهود کذبه نیز برای خدا شدیم، زیرا درباره خدا شهادت دادیم که مسیح را برخیزانید، و حال آنکه او رابرنخیزانید در صورتی که مردگان برنمی خیزند.
16Јер ако мртви не устају, ни Христос не уста.
16زیرا هرگاه مردگان برنمی خیزند، مسیح نیزبرنخاسته است.
17А ако Христос не уста, узалуд вера ваша; још сте у гресима својим.
17اما هرگاه مسیح برنخاسته است، ایمان شما باطل است و شما تاکنون درگناهان خود هستید،
18Дакле, и они који помреше у Христу, изгибоше.
18بلکه آنانی هم که درمسیح خوابیده‌اند هلاک شدند.
19И ако се само у овом животу уздамо у Христа, најнесрећнији смо од свих људи.
19اگر فقط در این جهان در مسیح امیدواریم، از جمیع مردم بدبخت تریم.
20Али Христос уста из мртвих, и би новина онима који умреше.
20لیکن بالفعل مسیح از مردگان برخاسته ونوبر خوابیدگان شده است.
21Јер будући да кроз човека би смрт, кроз човека и васкрсење мртвих.
21زیرا چنانکه به انسان موت آمد، به انسان نیز قیامت مردگان شد.
22Јер како по Адаму сви умиру, тако ће и по Христу сви оживети.
22و چنانکه در آدم همه می‌میرند در مسیح نیزهمه زنده خواهند گشت.
23Али сваки у свом реду: новина Христос; а потом они који вероваше Христу о Његовом доласку;
23لیکن هرکس به رتبه خود؛ مسیح نوبر است و بعد آنانی که در وقت آمدن او از آن مسیح می‌باشند.
24онда крај, кад преда царство Богу и Оцу, и кад укине свако поглаварство и сваку власт и силу.
24و بعد از آن انتها است وقتی که ملکوت را به خدا و پدر سپارد. و در آن زمان تمام ریاست و تمام قدرت و قوت را نابود خواهد گردانید.
25Јер Њему ваља царовати докле не положи све непријатеље своје под ноге своје.
25زیرا مادامی که همه دشمنان را زیر پایهای خود ننهد، می‌باید اوسلطنت بنماید.
26А последњи ће се непријатељ укинути, смрт.
26دشمن آخر که نابود می‌شود، موت است.
27Јер све покори под ноге Његове. Али кад вели да је све Њему покорено, показује се да је осим Оног који Му покори све.
27زیرا «همه‌چیز را زیر پایهای وی انداخته است». اما چون می‌گوید که «همه‌چیز رازیر انداخته است»، واضح است که او که همه رازیر او انداخت مستثنی است.
28А кад Му све покори, онда ће се и сам Син покорити Оном који Му све покори, да буде Бог све у свему.
28اما زمانی که همه مطیع وی شده باشند، آنگاه خود پسر هم مطیع خواهد شد او را که همه‌چیز را مطیع وی گردانید، تا آنکه خدا کل در کل باشد.
29Шта, дакле, чине они који се крсте мртвих ради? Кад мртви јамачно не устају, што се и крштавају мртвих ради?
29والا آنانی که برای مردگان تعمید می‌یابندچکنند؟ هرگاه مردگان مطلق برنمی خیزند، پس چرا برای ایشان تعمید می‌گیرند؟
30И ми, зашто подносимо муке и невоље сваки час?
30و ما نیز چراهر ساعت خود را در خطر می‌اندازیم؟
31Сваки дан умирем, тако ми, браћо, ваше славе, коју имам у Христу Исусу Господу нашем.
31به آن فخری درباره شما که مرا در خداوند ما مسیح عیسی هست قسم، که هرروزه مرا مردنی است.
32Јер ако сам се по човеку борио са зверовима у Ефесу, каква ми је корист ако мртви не устају? Да једемо и пијемо, јер ћемо сутра умрети.
32چون بطور انسان در افسس با وحوش جنگ کردم، مرا چه سود است؟ اگر مردگان برنمی خیزند، بخوریم و بیاشامیم چون فردامی میریم.
33Не варајте се: зли разговори кваре добре обичаје.
33فریفته مشوید معاشرات بد، اخلاق حسنه را فاسد می‌سازد.
34Отрезните се једанпут као што треба, и не грешите; јер неки не знају за Бога, на срамоту вама кажем.
34برای عدالت بیدارشده، گناه مکنید زیرا بعضی معرفت خدا راندارند. برای انفعال شما می‌گویم.
35Али ће вам рећи ко: Како ће устати мртви? И у каквом ће телу доћи?
35اما اگر کسی گوید: «مردگان چگونه برمی خیزند و به کدام بدن می‌آیند؟»،
36Безумниче! То што сејеш неће оживети ако не умре.
36ای احمق آنچه تو می‌کاری زنده نمی گردد جز آنکه بمیرد.
37И што сејеш не сејеш тело које ће бити, него голо зрно, било пшенично или друго како.
37و آنچه می‌کاری، نه آن جسمی را که خواهد شد می‌کاری، بلکه دانه‌ای مجرد خواه ازگندم و یا از دانه های دیگر.
38А Бог му даје тело како хоће, и сваком семену своје тело.
38لیکن خدا برحسب اراده خود، آن را جسمی می‌دهد و به هر یکی ازتخمها جسم خودش را.
39Није свако тело једно тело, него је друго тело човечије, а друго скотско, а друго рибље, а друго птичије.
39هر گوشت از یک نوع گوشت نیست، بلکه گوشت انسان، دیگر است وگوشت بهایم، دیگر و گوشت مرغان، دیگر وگوشت ماهیان، دیگر.
40И имају телеса небеска и телеса земаљска: али је друга слава небеским, а друга земаљским.
40و جسمهای آسمانی هست و جسمهای زمینی نیز، لیکن‌شان آسمانی‌ها، دیگر و‌شان زمینی‌ها، دیگر است،
41Друга је слава сунцу, а друга слава месецу, и друга слава звездама; јер се звезда од звезде разликује у слави.
41و‌شان آفتاب دیگر و‌شان ماه دیگر و‌شان ستارگان، دیگر، زیرا که ستاره از ستاره در‌شان، فرق دارد.
42Тако и васкрсење мртвих: сеје се за распадљивост, а устаје за нераспадљивост;
42به همین نهج است نیز قیامت مردگان. درفساد کاشته می‌شود، و در بی‌فسادی برمی خیزد؛
43сеје се у срамоти, а устаје у слави; сеје се у слабости, а устаје у сили;
43در ذلت کاشته می‌گردد و در جلال برمی خیزد؛ در ضعف کاشته می‌شود و در قوت برمی خیزد؛
44сеје се тело телесно, а устаје тело духовно. Има тело телесно, и има тело духовно.
44جسم نفسانی کاشته می‌شود و جسم روحانی برمی خیزد. اگر جسم نفسانی هست، هرآینه روحانی نیز هست.
45Тако је и писано: Први човек Адам постаде у телесном животу, а последњи Адам у духу који оживљује.
45و همچنین نیز مکتوب است که انسان اول یعنی آدم نفس زنده گشت، اماآدم آخر روح حیات‌بخش شد.
46Али духовно тело није прво, него телесно, па онда духовно.
46لیکن روحانی مقدم نبود بلکه نفسانی و بعد از آن روحانی.
47Први је човек од земље, земљан; други је човек Господ с неба.
47انسان اول از زمین است خاکی؛ انسان دوم خداوند است از آسمان.
48Какав је земљани такви су и земљани; и какав је небески такви су и небески.
48چنانکه خاکی است، خاکیان نیز چنان هستند و چنانکه آسمانی است آسمانی‌ها همچنان می‌باشند.
49И како носимо обличје земљаног тако ћемо носити и обличје небеског.
49و چنانکه صورت خاکی را گرفتیم، صورت آسمانی را نیزخواهیم گرفت.
50А ово говорим, браћо, да тело и крв не могу наследити царство Божије, нити распадљивост нераспадљивости наслеђује.
50لیکن‌ای برادران این را می‌گویم که گوشت و خون نمی تواند وارث ملکوت خدا شود و فاسدوارث بی‌فسادی نیز نمی شود.
51Ево вам казујем тајну: јер сви нећемо помрети, а сви ћемо се претворити.
51همانا به شماسری می‌گویم که همه نخواهیم خوابید، لیکن همه متبدل خواهیم شد.
52Уједанпут, у тренућу ока у последњој труби; јер ће затрубити и мртви ће устати нераспадљиви, и ми ћемо се претворити.
52در لحظه‌ای، درطرفه العینی، به مجرد نواختن صور اخیر، زیراکرنا صدا خواهد داد، و مردگان، بی‌فساد خواهندبرخاست و ما متبدل خواهیم شد.
53Јер ово распадљиво треба да се обуче у нераспадљивост, и ово смртно да се обуче у бесмртност.
53زیرا که می‌باید این فاسد بی‌فسادی را بپوشد و این فانی به بقا آراسته گردد.
54А кад се ово распадљиво обуче у нераспадљивост и ово се смртно обуче у бесмртност, онда ће се збити она реч што је написана: Победа прождре смрт.
54اما چون این فاسد بی‌فسادی را پوشید و این فانی به بقا آراسته شد، آنگاه این کلامی که مکتوب است به انجام خواهد رسید که «مرگ در ظفر بلعیده شده است.
55Где ти је, смрти, жалац? Где ти је, пакле, победа?
55ای موت نیش تو کجا است و‌ای گور ظفر تو کجا؟»
56А жалац је смрти грех, а сила је греха закон.
56نیش موت گناه است و قوت گناه، شریعت.
57А Богу хвала који нам даде победу кроз Господа нашег Исуса Христа.
57لیکن شکر خدا راست که ما را بواسطه خداوند ماعیسی مسیح ظفر می‌دهد.
58Зато, браћо моја љубазна, будите тврди, не дајте се помакнути, и напредујте једнако у делу Господњем знајући да труд ваш није узалуд пред Господом.
58بنابراین‌ای برادران حبیب من پایدار وبی تشویش شده، پیوسته در عمل خداوندبیفزایید، چون می‌دانید که زحمت شما درخداوند باطل نیست.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.