1. Коринћанима 13
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Ако језике човечије и анђеоске говорим а љубави немам, онда сам као звоно које звони, или прапорац који звечи.
1QUAND'anche io parlassi tutti i linguaggi degli uomini e degli angeli se non ho carità, divengo un rame risonante, ed un tintinnante cembalo.
2И ако имам пророштво и знам све тајне и сва знања, и ако имам сву веру да и горе премештам, а љубави немам, ништа сам.
2E quantunque io avessi profezia, e intendessi tutti i misteri, e tutta la scienza; e benchè io avessi tutta la fede, talchè io trasportassi i monti, se non ho carità, non son nulla.
3И ако раздам све имање своје, и ако предам тело своје да се сажеже, а љубави немам, ништа ми не помаже.
3E quand'anche io spendessi in nudrire i poveri tutte le mie facoltà, e dessi il mio corpo ad essere arso; se non ho carità, quello niente mi giova.
4Љубав дуго трпи, милокрвна је; љубав не завиди; љубав се не велича, не надима се,
4La carità è lenta all'ira, è benigna; la carità non invidia, non procede perversamente, non si gonfia.
5не чини шта не ваља, не тражи своје, не срди се, не мисли о злу,
5Non opera disonestamente, non cerca le cose sue proprie, non s'inasprisce, non divisa il male.
6не радује се неправди, а радује се истини,
6Non si rallegra dell'ingiustizia, ma congioisce della verità.
7све сноси, све верује, свему се нада, све трпи.
7Scusa ogni cosa, crede ogni cosa, spera ogni cosa, sopporta ogni cosa.
8Љубав никад не престаје, а пророштво ако ће и престати, језици ако ће умукнути, разума ако ће нестати.
8La carità non iscade giammai; ma le profezie saranno annullate, e le lingue cesseranno, e la scienza sarà annullata.
9Јер нешто знамо и нешто пророкујемо;
9Poichè noi conosciamo in parte, ed in parte profetizziamo.
10а кад дође савршено, онда ће престати шта је нешто.
10Ma, quando la perfezione sarà venuta, allora quello che è solo in parte sarà annullato.
11Кад ја бејах мало дете као дете говорах, као дете мишљах, као дете размишљах; а кад постадох човек, одбацих детињство.
11Quando io era fanciullo, io parlava come fanciullo, io avea senno da fanciullo, io ragionava come fanciullo; ma, quando son divenuto uomo, io ho dismesse le cose da fanciullo, come non essendo più d'alcuno uso.
12Тако сад видимо као кроз стакло, у загонетки, а онда ћемо лицем к лицу; сад познајем нешто, а онда ћу познати као што сам познат.
12Perciocchè noi veggiamo ora per ispecchio, in enimma; ma allora vedremo a faccia a faccia; ora conosco in parte, ma allora conoscerò come ancora sono stato conosciuto.
13А сад остаје вера, нада, љубав, ово троје; али је љубав највећа међу њима.
13Or queste tre cose durano al presente; fede, speranza, e carità; ma la maggiore di esse è la carità.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.