ヨブ記 14
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Kralice Bible (1613)
1女から生まれた人は、 日が短く、悩みに満ちている。
1Èlověk narozený z ženy jest krátkého věku a plný lopotování.
2花のように咲き、やがてしぼむ。 影のように逃げ去り、留まることがない。
2Jako květ vychází a podťat bývá, a utíká jako stín, a netrvá.
3あなたはこのような者に目を留め、 私をご自身の裁きの場に引き出されるのか。
3A však i na takového otvíráš oko své, a mne uvodíš k soudu s sebou.
4汚れたものから、誰がきよいものを生み出せよう。 誰一人いない。
4Kdo toho dokáže, aby čistý z nečistého pošel? Ani jeden.
5彼の日は定められており、 その月の数はあなたの御手にあり、 あなたは彼が越えられない限界を定められた。
5Poněvadž vyměřeni jsou dnové jeho, počet měsíců jeho u tebe, a cíles jemu položil, kterýchž by nepřekračoval:
6彼から目をそらし、休ませてください。 彼が雇い人のように自分の日を終えるまで。
6Odvrať se od něho, ať oddechne sobě, a zatím aby přečekal jako nájemník den svůj.
7木には希望がある。もし切り倒されても、 再び芽を出し、 その若枝は絶えることがない。
7O stromu zajisté jest naděje, by i podťat byl, že se zase zotaví, a výstřelek jeho nevyhyne,
8たとえその根が地の中で老い、 その切り株が土の中で死んでも、
8By se pak i sstaral v zemi kořen jeho, a v prachu již jako umřel peň jeho:
9水の匂いによって芽を出し、 苗木のように枝を出す。
9Avšak jakž počije vláhy, zase se pučí, a zahustí jako keř.
10しかし人は死に、倒れ伏す。 まことに、人は息絶える。彼はどこにいるのか。
10Ale člověk umírá, mdlobou přemožen jsa, a když vypustí duši člověk, kam se poděl?
11水が海からなくなり、 川が干からびて乾き切るように、
11Jakož ucházejí vody z jezera, a řeka opadá a vysychá:
12人は横たわって、起き上がらない。 天がなくなるまで彼らは目覚めず、 その眠りから呼び覚まされることもない。
12Tak člověk, když lehne, nevstává zase dotud, dokudž nebes stává. Nebývajíť vzbuzeni lidé, aniž se probuzují ze sna svého.
13ああ、あなたが私をよみ に隠してくださったらよいのに。 あなたの怒りが過ぎ去るまで私をひそかに保ち、 私のために定めの時を設けて、私を覚えてくださったらよいのに。
13Ó kdybys mne v hrobě schoval, a skryl mne, dokudž by nebyl odvrácen hněv tvůj, ulože mi cíl, abys se rozpomenul na mne.
14もし人が死ねば、再び生きるだろうか。 私は苦役のすべての日々を待とう、 私の解放の時が来るまで。
14Když umře člověk, zdaliž zase ožive? Po všecky tedy dny vyměřeného času svého očekávati budu, až přijde proměna při mně.
15あなたが呼びかけ、私があなたに答える。 あなたはご自身の手の働きを慕い求められる。
15Zavoláš, a já se ohlásím tobě, díla rukou svých budeš žádostiv,
16しかし今、あなたは私の歩みを数えられる。 あなたは私の罪を見張っておられないだろうか。
16Ačkoli nyní kroky mé počítáš, aniž shovíváš hříchům mým,
17私の背きは袋に封じられ、 あなたは私の咎を縫い閉じられる。
17Ale zapečetěné maje jako v pytlíku přestoupení mé, ještě přikládáš k nepravosti mé.
18しかし、山は倒れて無に帰し、 岩はその場所から移される。
18Jistě že jako hora padnuc, rozdrobuje se, a skála odsedá z místa svého,
19水は石をすり減らし、 その激流は地のちりを洗い流す。 そのように、あなたは人の希望を滅ぼされる。
19Jako kamení stírá voda, a povodní zachvacuje, což z prachu zemského samo od sebe roste: tak i ty naději člověka v nic obracíš.
20あなたは永遠に彼に打ち勝ち、彼は去って行く。 あなたは彼の顔を変えて、彼を送り出される。
20Přemáháš jej ustavičně, tak aby odjíti musil; proměňuješ tvář jeho, a propouštíš jej.
21彼の子らが誉れを得ても、彼はそれを知らない。 彼らが低くされても、彼は彼らのことに気づかない。
21Budou-li slavní synové jeho, nic neví; pakli v potupě, nic o ně nepečuje.
22ただ、その身は痛み、 その心は嘆く。
22Toliko tělo jeho, dokudž živ jest, bolestí okouší, a duše jeho v něm kvílí.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.