詩篇 39
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1我曾說：我要謹慎我的言行， 免得我舌頭犯罪； 惡人在我面前的時候， 我要用嚼環勒住我的口。
1Mi diris: Mi gardos min sur miaj vojoj, ke mi ne peku per mia lango; Mi bridos mian buŝon, kiam malpiulo staras kontraŭ mi.
2我默然無聲，連好話也不出口； 我的愁苦就發動了，
2Mi estis muta kaj silenta, mi silentis eĉ pri bono; Kaj mia sufero estis mordanta.
3我的心在我裏面發熱。 我默想的時候，火就燒起， 我便用舌頭說話。
3Ekbrulis mia koro en mia interno, En miaj pensoj ekflamis fajro, Mi ekparolis per mia lango:
4耶和華啊，求你叫我曉得我身之終！ 我的壽數幾何？ 叫我知道我的生命不長！
4Sciigu al mi, ho Eternulo, mian finon, Kaj kia estos la daŭro de miaj tagoj, Por ke mi sciu, kiel neniiĝa mi estas.
5你使我的年日窄如手掌； 我一生的年數，在你面前如同無有。 各人最穩妥的時候，真是全然虛幻。 （細拉）
5Jen Vi donis al mi tagojn larĝajn kiel manplato, Kaj la daŭro de mia vivo estas antaŭ Vi kiel nenio; Absoluta vantaĵo estas ĉiu homo, kiel ajn forte li starus. Sela.
6世人行動實係幻影。 他們忙亂，真是枉然； 積蓄 財寶 ，不知將來有誰收取。
6Nur kiel fantomo iras la homo, nur vante li klopodas; Li kolektas, kaj ne scias, kiu ĝin ricevos.
7主啊，如今我等甚麼呢？ 我的指望在乎你！
7Kaj nun kion mi devas esperi, mia Sinjoro? Mia espero estas al Vi.
8求你救我脫離一切的過犯， 不要使我受愚頑人的羞辱。
8De ĉiuj miaj pekoj liberigu min, Ne lasu min fariĝi mokindaĵo por sensaĝulo.
9因我所遭遇的是出於你， 我就默然不語。
9Mi mutiĝis, mi ne malfermos mian buŝon, Ĉar Vi tion faris.
10求你把你的責罰從我身上免去； 因你手的責打，我便消滅。
10Deturnu de mi Vian frapon; De Via batanta mano mi pereas.
11你因人的罪惡懲罰他的時候， 叫他的笑容消滅，如 衣 被蟲所咬。 世人真是虛幻！ （細拉）
11Se Vi punas homon pro lia krimo, Tiam lia beleco konsumiĝas kiel de tineoj. Nur vantaĵo estas ĉiu homo. Sela.
12耶和華啊，求你聽我的禱告， 留心聽我的呼求！ 我流淚，求你不要靜默無聲！ 因為我在你面前是客旅， 是寄居的，像我列祖一般。
12Aŭskultu mian preĝon, ho Eternulo, kaj atentu mian krion; Al miaj larmoj ne silentu; Ĉar migranto mi estas ĉe Vi, Enmigrinto, kiel ĉiuj miaj patroj.
13求你寬容我， 使我在去而不返之先可以力量復原。
13Lasu min, ke mi vigliĝu, Antaŭ ol mi foriros kaj ĉesos ekzisti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.