詩篇 142
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1我發聲哀告耶和華， 發聲懇求耶和華。
1Per mia voĉo mi krias al la Eternulo, Per mia voĉo mi preĝas al la Eternulo.
2我在他面前吐露我的苦情， 陳說我的患難。
2Mi elverŝas antaŭ Li mian peton, Mian suferon mi al Li rakontas.
3我的靈在我裏面發昏的時候， 你知道我的道路。 在我行的路上， 敵人為我暗設網羅。
3Kiam senfortiĝis en mi mia spirito, tiam Vi sciis mian vojon: Sur la vojo, kiun mi iras, ili kaŝis reton por mi.
4求你向我右邊觀看， 因為沒有人認識我； 我無處避難， 也沒有人眷顧我。
4Rigardu dekstren kaj vidu: neniu volas min koni; Malaperis rifuĝejo por mi, neniu zorgas pri mia animo.
5耶和華啊，我曾向你哀求。 我說：你是我的避難所； 在活人之地，你是我的福分。
5Mi krias al Vi, ho Eternulo; Mi diras: Vi estas mia rifuĝejo, Mia parto en la lando de la vivantoj.
6求你側耳聽我的呼求， 因我落到極卑之地； 求你救我脫離逼迫我的人， 因為他們比我強盛。
6Atentu mian ploron, ĉar mi tre senfortiĝis; Savu min de miaj persekutantoj, ĉar ili estas pli fortaj ol mi.
7求你領我出離被囚之地， 我好稱讚你的名。 義人必環繞我， 因為你是用厚恩待我。
7Eligu mian animon el malliberejo, por ke mi gloru Vian nomon. Min ĉirkaŭos la virtuloj, kiam Vi bonfaros al mi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.