Марко 3
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1И уђе опет у зборницу, и онде беше човек са сувом руком.
1Eens ging Hij weer een synagoge binnen; daar was een man wiens hand verdord was.
2И мотраху за Њим неће ли га у суботу исцелити да Га окриве.
2En ze bespiedden Hem, of Hij hem ook op de sabbat zou genezen, om Hem dan te kunnen beschuldigen.
3И рече човеку са сувом руком: Стани на средину.
3En Hij zei tot den man met de verdorde hand: Kom hier in het midden!
4И рече им: Ваља ли у суботу добро чинити или зло чинити? Душу одржати, или погубити? А они су ћутали.
4Toen sprak Hij tot hen: Mag men op de sabbat goed doen of kwaad, iemand redden of doden? Ze zwegen.
5И погледавши на њих с гневом од жалости што су им онако срца одрвенила, рече човеку: Пружи руку своју. И пружи; и поста рука здрава као и друга.
5Toornig liet Hij zijn blik over hen rondgaan, bedroefd over de verblinding van hun hart; en Hij sprak tot den man: Strek uw hand uit! Hij strekte ze uit, en zijn hand was genezen.
6И изашавши фарисеји одмах учинише за Њега веће с Иродовцима како би Га погубили.
6Toen gingen de farizeën heen, en spanden terstond met de herodianen tegen Hem samen, om Hem ten val te
7А Исус оде с ученицима својим к мору; и многи народ из Галилеје пође за Њим и из Јудеје;
7Nu ging Jesus met zijn leerlingen terug naar het meer, en een talrijke schare uit Galilea volgde Hem. Ook uit Judea,
8и из Јерусалима и из Идумеје и испреко Јордана и од Тира и Сидона мноштво велико чувши шта Он чини дође к Њему.
8Jerusalem, Idumea, het Overjordaanse en uit de streek van Tyrus en Sidon kwam men in grote menigte naar Hem toe, toen men hoorde, al wat Hij deed.
9И рече ученицима својим да буде лађа у Њега готова због народа, да Му не досађује.
9En Hij beval zijn leerlingen, een boot voor Hem gereed te houden met het oog op de schare, opdat ze Hem niet zouden dringen.
10Јер многе исцели тако да наваљиваху на Њега који беху накажени болестима да Га се дотакну.
10Want Hij genas er velen; zodat allen, die kwalen hadden, op Hem aandrongen, om Hem aan te raken.
11И духови нечисти кад Га виђаху, припадаху к Њему и викаху говорећи: Ти си Син Божји.
11En als de onreine geesten Hem zagen, vielen ze voor Hem neer, en schreeuwden het uit:
12И много им прећаше да Га не прокажу.
12Gij zijt de Zoon van God. Maar Hij verbood hun streng, Hem bekend te maken.
13И изиђоше на гору, и дозва које Он хтеше; и дођоше Му.
13Vervolgens besteeg Hij de berg en riep hen, die Hij zelf wilde; en ze kwamen bij Hem.
14И постави дванаесторицу да буду с Њим, и да их пошаље да проповедају,
14En twaalf stelde Hij er aan, om bij Hem te blijven, en om hen ter prediking uit te zenden,
15и да имају власт да исцељују од болести, и да изгоне ђаволе:
15met de macht om duivels uit te drijven.
16Првог Симона, и надеде му име Петар;
16Deze twaalf stelde Hij aan: Simon, dien Hij de bijnaam Petrus gaf;
17и Јакова Зеведејевог и Јована брата Јаковљевог, и надеде им имена Воанергес, које значи Синови грома;
17dan Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, den broer van Jakobus, aan wie Hij de bijnaam Boanerges gaf, dat is zonen van de donder.
18и Андрију и Филипа и Вартоломија и Матеја и Тому и Јакова Алфејевог и Тадију и Симона Кананита,
18Verder Andreas en Filippus, Bartolomeus en Matteüs, Tomas en Jakobus, den zoon van Alfeus, Taddeus en Simon den Kananeër,
19и Јуду Искариотског, који Га и издаде.
19en Judas Iskáriot, die Hem heeft verraden.
20И дођоше у кућу, и сабра се опет народ да не могаху ни хлеба јести.
20Daarop ging Hij naar huis: maar weer liep de menigte samen, zodat zij niet eens konden eten.
21И чувши то род Његов изиђоше да Га ухвате; јер говораху да је изван себе.
21Toen zijn verwanten dit hoorden, trokken ze er op af, om Hem vast te houden; want ze zeiden: Hij is krankzinnig.
22А књижевници који беху сишли из Јерусалима говораху: У њему је Веелзевул. Он помоћу кнеза ђаволског изгони ђаволе.
22Maar de schriftgeleerden, die van Jerusalem waren gekomen, zeiden: Hij is van Beélzebub bezeten, en door den vorst der duivels drijft Hij de duivels uit.
23И дозвавши их говораше им у причама: Како може сотона сотону изгонити?
23Hij riep hen tot Zich, en sprak hen in gelijkenissen toe: Hoe kan een satan den satan verdrijven?
24И ако се царство само по себи раздели, не може остати царство оно;
24Wanneer een rijk inwendig is verdeeld, dan kan dat rijk niet in stand blijven.
25и ако се дом сам по себи раздели, не може остати дом онај;
25En wanneer een huis inwendig is verdeeld, dan zal dat huis geen stand kunnen houden.
26и ако сотона устане сам на се и раздели се, не може остати, него ће пропасти.
26Wanneer dus de satan in opstand komt tegen zichzelf, en verdeeld is, dan kan hij geen stand houden, maar het loopt met hem af.
27Нико не може покућство јакога, ушавши у кућу његову, отети ако најпре јакога не свеже: и онда ће кућу његову опленити.
27Niemand toch kan het huis van een sterken man binnendringen en zijn huisraad roven, als hij niet eerst den sterke bindt; eerst dan zal hij zijn huis kunnen plunderen.
28Заиста вам кажем: сви греси опростиће се синовима човечјим, и хуљења на Бога, макар каква била:
28Voorwaar, Ik zeg u: Alle zonden zullen aan de mensenkinderen worden vergeven: zelfs alle godslasteringen, die ze hebben geuit.
29А који похули на Духа Светог нема опроштења вавек, него је крив вечном суду.
29Maar wie lastert tegen den Heiligen Geest, krijgt in eeuwigheid geen vergiffenis, maar hij is schuldig aan een eeuwige zonde.
30Јер говораху: У њему је нечисти дух.
30Ze hadden immers gezegd: Hij heeft een onreinen geest.
31И дође мати Његова и браћа Његова, и стојећи напољу послаше к Њему да Га зову.
31Toen kwamen zijn moeder en broeders; ze bleven buiten staan en lieten Hem roepen.
32И сеђаше народ око Њега. И рекоше Му: Ето мати Твоја и браћа Твоја и сестре Твоје напољу питају за Те.
32Maar er zat een menigte om Hem heen: men zei Hem dus: Zie, uw moeder, uw broeders en zusters staan buiten, en zoeken U.
33И одговори им говорећи: Ко је мати моја или браћа моја?
33Maar Hij gaf hun ten antwoord: Wie is mijn moeder, en wie zijn mijn broeders?
34И погледавши на народ који сеђаше рече: Ево мати моја и браћа моја.
34En terwijl Hij rondkeek naar hen, die in een kring om Hem heen waren gezeten, sprak Hij: Ziedaar mijn moeder en broeders!
35Јер ко изврши вољу Божју, онај је брат мој и сестра моја и мати моја.
35Wie de wil van God volbrengt, hij is mijn broeder en zuster en moeder.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.