Марко 3
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1И уђе опет у зборницу, и онде беше човек са сувом руком.
1و باز به کنیسه درآمده، در آنجا مرد دست خشکی بود.
2И мотраху за Њим неће ли га у суботу исцелити да Га окриве.
2و مراقب وی بودند که شاید او را در سبت شفا دهد تا مدعی او گردند.
3И рече човеку са сувом руком: Стани на средину.
3پس بدان مرد دست خشک گفت: «در میان بایست!»
4И рече им: Ваља ли у суботу добро чинити или зло чинити? Душу одржати, или погубити? А они су ћутали.
4و بدیشان گفت: «آیا در روز سبت کدام جایز است؟ نیکویی‌کردن یا بدی؟ جان رانجات دادن یا هلاک کردن؟» ایشان خاموش ماندند.
5И погледавши на њих с гневом од жалости што су им онако срца одрвенила, рече човеку: Пружи руку своју. И пружи; и поста рука здрава као и друга.
5پس چشمان خود را بر ایشان باغضب گردانیده، زیرا که از سنگدلی ایشان محزون بود، به آن مرد گفت: «دست خود رادراز کن!» پس دراز کرده، دستش صحیح گشت.
6И изашавши фарисеји одмах учинише за Њега веће с Иродовцима како би Га погубили.
6در ساعت فریسیان بیرون رفته، با هیرودیان درباره او شورا نمودند که چطور او را هلاک کنند.
7А Исус оде с ученицима својим к мору; и многи народ из Галилеје пође за Њим и из Јудеје;
7و عیسی با شاگردانش به سوی دریا آمد وگروهی بسیار از جلیل به عقب او روانه شدند،
8и из Јерусалима и из Идумеје и испреко Јордана и од Тира и Сидона мноштво велико чувши шта Он чини дође к Њему.
8واز یهودیه و از اورشلیم و ادومیه و آن طرف اردن و از حوالی صور و صیدون نیز جمعی کثیر، چون اعمال او را شنیدند، نزد وی آمدند.
9И рече ученицима својим да буде лађа у Њега готова због народа, да Му не досађује.
9و به شاگردان خود فرمود تا زورقی به‌سبب جمعیت، بجهت او نگاه دارند تا بر وی ازدحام ننمایند،
10Јер многе исцели тако да наваљиваху на Њега који беху накажени болестима да Га се дотакну.
10زیرا که بسیاری را صحت می‌داد، بقسمی که هر‌که صاحب دردی بود بر او هجوم می‌آورد تااو را لمس نماید.
11И духови нечисти кад Га виђаху, припадаху к Њему и викаху говорећи: Ти си Син Божји.
11و ارواح پلید چون او رادیدند، پیش او به روی در‌افتادند و فریادکنان می‌گفتند که «تو پسر خدا هستی.»
12И много им прећаше да Га не прокажу.
12و ایشان را به تاکید بسیار فرمود که او را شهرت ندهند.
13И изиђоше на гору, и дозва које Он хтеше; и дођоше Му.
13پس بر فراز کوهی برآمده، هر‌که راخواست به نزد خود طلبید و ایشان نزد او آمدند.
14И постави дванаесторицу да буду с Њим, и да их пошаље да проповедају,
14و دوازده نفر را مقرر فرمود تا همراه او باشند وتا ایشان را بجهت وعظ نمودن بفرستد،
15и да имају власт да исцељују од болести, и да изгоне ђаволе:
15وایشان را قدرت باشد که مریضان را شفا دهند ودیوها را بیرون کنند.
16Првог Симона, и надеде му име Петар;
16و شمعون را پطرس نام نهاد.
17и Јакова Зеведејевог и Јована брата Јаковљевог, и надеде им имена Воанергес, које значи Синови грома;
17و یعقوب پسر زبدی و یوحنا برادریعقوب؛ این هر دو را بوانرجس یعنی پسران رعد نام گذارد.
18и Андрију и Филипа и Вартоломија и Матеја и Тому и Јакова Алфејевог и Тадију и Симона Кананита,
18و اندریاس و فیلپس و برتولما و متی و توما و یعقوب بن حلفی و تدی وشمعون قانوی،
19и Јуду Искариотског, који Га и издаде.
19و یهودای اسخریوطی که او راتسلیم کرد.
20И дођоше у кућу, и сабра се опет народ да не могаху ни хлеба јести.
20و چون به خانه درآمدند، باز جمعی فراهم آمدند بطوری که ایشان فرصت نان خوردن هم نکردند.
21И чувши то род Његов изиђоше да Га ухвате; јер говораху да је изван себе.
21و خویشان او چون شنیدند، بیرون آمدند تا او را بردارند زیرا گفتند بی‌خود شده است.
22А књижевници који беху сишли из Јерусалима говораху: У њему је Веелзевул. Он помоћу кнеза ђаволског изгони ђаволе.
22و کاتبانی که از اورشلیم آمده بودند، گفتند که بعلزبول دارد و به یاری رئیس دیوها، دیوها را اخراج می‌کند.
23И дозвавши их говораше им у причама: Како може сотона сотону изгонити?
23پس ایشان را پیش طلبیده، مثلها زده، بدیشان گفت: «چطور می‌تواندشیطان، شیطان را بیرون کند؟
24И ако се царство само по себи раздели, не може остати царство оно;
24و اگر مملکتی برخلاف خود منقسم شود، آن مملکت نتواندپایدار بماند.
25и ако се дом сам по себи раздели, не може остати дом онај;
25و هرگاه خانه‌ای به ضد خویش منقسم شد، آن خانه نمی تواند استقامت داشته باشد.
26и ако сотона устане сам на се и раздели се, не може остати, него ће пропасти.
26و اگر شیطان با نفس خود مقاومت نمایدو منقسم شود، او نمی تواند قائم ماند بلکه هلاک می‌گردد.
27Нико не може покућство јакога, ушавши у кућу његову, отети ако најпре јакога не свеже: и онда ће кућу његову опленити.
27و هیچ‌کس نمی تواند به خانه مردزورآور درآمده، اسباب او را غارت نماید، جزآنکه اول آن زورآور را ببندد و بعد از آن خانه اورا تاراج می‌کند.
28Заиста вам кажем: сви греси опростиће се синовима човечјим, и хуљења на Бога, макар каква била:
28هرآینه به شما می‌گویم که همه گناهان از بنی آدم آمرزیده می‌شود و هر قسم کفر که گفته باشند،
29А који похули на Духа Светог нема опроштења вавек, него је крив вечном суду.
29لیکن هر‌که به روح‌القدس کفر گوید، تا به ابد آمرزیده نشود بلکه مستحق عذاب جاودانی بود.»
30Јер говораху: У њему је нечисти дух.
30زیرا که می‌گفتند روحی پلید دارد.
31И дође мати Његова и браћа Његова, и стојећи напољу послаше к Њему да Га зову.
31پس برادران و مادر او آمدند و بیرون ایستاده، فرستادند تا او را طلب کنند.
32И сеђаше народ око Њега. И рекоше Му: Ето мати Твоја и браћа Твоја и сестре Твоје напољу питају за Те.
32آنگاه جماعت گرد او نشسته بودند و به وی گفتند: «اینک مادرت و برادرانت بیرون تو را می‌طلبند.»
33И одговори им говорећи: Ко је мати моја или браћа моја?
33در جواب ایشان گفت: «کیست مادر من وبرادرانم کیانند؟»
34И погледавши на народ који сеђаше рече: Ево мати моја и браћа моја.
34پس بر آنانی که گرد وی نشسته بودند، نظر افکنده، گفت: «اینانند مادر وبرادرانم،
35Јер ко изврши вољу Божју, онај је брат мој и сестра моја и мати моја.
35زیرا هر‌که اراده خدا را به‌جا آردهمان برادر و خواهر و مادر من باشد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.