Јеврејима 10
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1Јер закон имајући сен добара која ће доћи, а не само обличје ствари, не може никада савршити оне који приступају сваке године и приносе оне исте жртве.
1כי התורה בהיות בה צל הטבות העתידות ולא מראה עצם הדברים אין ביכלתה להשלים את הקרבים בקרבנות ההם אשר יקריבו תמיד מדי שנה בשנה׃
2Иначе би се престале приносити се, кад они који служе не би више имали никакве савести за грехе, кад се једном очисте;
2כי לולא זאת חדלו מהביאם באשר המקריבים בהטהרם פעם אחת לא היתה בהם עוד רגשת חטאים׃
3него се њима сваке године чини спомен за грехе.
3אבל יש שם הזכרת החטאים שנה בשנה׃
4Јер крв јунчија и јарчија не може узети грехе.
4כי דם הפרים והשעירים לא יוכל להסיר חטאים׃
5Зато, улазећи у свет говори: Жртава и дарова ниси хтео, али си ми тело приправио.
5ובעבור זאת אמר בבואו לעולם זבח ומנחה לא חפצת גוף כוננת לי׃
6Жртве и прилози за грех нису Ти били угодни.
6עולה וחטאה לא שאלת׃
7Тада рекох: Ево дођох, у почетку књиге писано је за мене, да учиним вољу Твоју, Боже.
7אז אמרתי הנה באתי במגלת ספר כתוב עלי לעשות רצונך אלהי׃
8И више казавши: Прилога и приноса и жртава, и жртава за грехе ниси хтео, нити су Ти били угодни, што се по закону приносе;
8אחרי אמרו למעלה זבח ומנחה עולה וחטאה לא חפצת ולא שאלת אשר יקריבו אתם על פי התורה׃
9тада рече: Ево дођох да учиним вољу Твоју, Боже. Укида прво да постави друго.
9אז אמר הנה באתי לעשות רצונך אלהי מעביר בזה את הראשונה למען הקים את השניה׃
10По којој смо вољи ми освећени приносом тела Исуса Христа једном.
10וברצון הזה מקדשים אנחנו על ידי הקרבת קרבן גוף ישוע המשיח בפעם אחת׃
11И сваки свештеник стоји сваки дан служећи и једне жртве много пута приносећи које никад не могу узети грехе.
11וכל כהן עמד יום יום לשרת ומוסיף פעמים רבות להקריב אתן הקרבנות אשר לא יוכלו לעולם להעביר חטאים׃
12А Он принесавши једину жртву за грехе седи свагда с десне стране Богу.
12אולם זה אחרי הקריבו זבח אחד על החטאים ישב עד עולם לימין האלהים׃
13Чекајући даље док се положе непријатељи Његови подножје ногама Његовим.
13וחכה יחכה עד כי יושתו איביו הדם לרגליו׃
14Јер једним приносом савршио је вавек оне који бивају освећени.
14כי הוא בקרבן אחת השלים לנצח את המקדשים׃
15А сведочи нам и Дух Свети; јер као што је напред казано:
15ואף רוח הקדש מעיד לנו על זאת כי אחרי אמרו׃
16Ово је завет који ћу начинити с њима после оних дана, говори Господ: Даћу законе своје у срца њихова, и у мислима њиховим написаћу их;
16זאת הברית אשר אכרת אתם אחרי הימים ההם אמר יהוה נתתי את תורתי בקרבם ועל לבם אכתבנה׃
17И грехе њихове и безакоња њихова нећу више спомињати.
17ולעונם ולחטאתם לא אזכר עוד׃
18А где је опроштење ових онде више нема прилога за грехе.
18והנה באשר נסלחו החטאים אין עוד קרבן עליהם׃
19Имајући, дакле, слободу, браћо, улазити у светињу крвљу Исуса Христа, путем новим и живим.
19ועתה אחי בהיות לנו בטחון דרך הקדש בדם ישוע׃
20Који нам је обновио заветом, то јест телом својим,
20דרך חדש וחי אשר חדש לנו בפרכת היא בשרו׃
21и свештеника великог над домом Божијим:
21ובהיות לנו כהן גדול על בית אלהים׃
22Да приступамо с истиним срцем у пуној вери, очишћени у срцима од зле савести, и умивени по телу водом чистом;
22נקרבה נא בלבב שלם ובאמונה תמימה מטהרים בהזית לבבנו מרוח רעה ורחוצי בשר במים טהורים׃
23да се држимо тврдо признања наде: јер је веран онај који је обећао;
23נחזיקה בהודית התקוה בל נמוט כי נאמן המבטיח׃
24и да разумевамо један другог у подбуњивању к љубави и добрим делима,
24ונתבוננה זה על זה לעורר אתנו לאהבה ולמעשים טובים׃
25не остављајући скупштину своју, као што неки имају обичај, него један другог саветујући, толико већма колико видите да се приближује дан судни.
25ואל נעזב את כנאיתנו כמנהג קצת אנשים כי אם נוכיח איש את אחיו וביותר בראתכם כי קרוב היום׃
26Јер кад ми грешимо намерно, пошто смо примили познање истине, нема више жртве за грехе;
26כי אם נחטא בזדון אחרי אשר קבלנו דעת האמת לא ישאר עוד זבח קרבן לכפר על החטא׃
27него страшно чекање суда, и ревност огња који ће да поједе оне који се супроте.
27כי אם בעותי הדין העתיד ואש קנאה אשר תאכל את הצררים׃
28Ко преступи закон Мојсијев, без милости умире код два или три сведока.
28הן איש כי יפר תורת משה מות ימות בלי חמלה על פי שנים עדים או שלשה׃
29Колико мислите да ће горе муке заслужити онај који сина Божијег погази, и крв завета којом се освети за погану уздржи, и Духа благодати наружи?
29מה תחשבו כמה יגדל הענש הראוי לרמס ברגלו את בן האלהים וחשב לחל את דם הברית אשר הוא מקדש בו ומחרף את רוח החסד׃
30Јер знамо Оног који рече: Моја је освета, ја ћу вратити, говори Господ; и опет: Господ ће судити народу свом.
30כי ידענו את האמר לי נקם ושלם ועוד כי ידין יהוה עמו׃
31Страшно је упасти у руке Бога Живога.
31מה נורא לנפל ביד אלהים חיים׃
32Опомињите се, пак, првих дана својих, у које се просветлисте и многу борбу страдања поднесосте,
32אבל זכרו נא את הימים הראשונים כי אז אחרי ארו עיניכם נשאתם כבד ענוים רבים׃
33које поставши гледање са срамота и невоља, а које поставши другови онима који живе тако.
33פעם בהיותכם לראי בחרפה ותוגה פעם בהשתתף לאשר הגיע אליהם כזאת׃
34Јер се на окове моје сажалисте, и дадосте с радошћу да се разграби ваше имање, знајући да имате себи имање боље и непропадљиво на небесима.
34כי הצטערתם על מוסרי וגזלת רכושכם סבלתם בשמחה מדעתכם בנפשכם שיש לכם בשמים קנין טוב ממנו וקים לעד׃
35Не одбацујте, дакле, слободу своју, која има велику плату.
35לכן אל תשליכו את בטחונכם כי יש לו שכר רב׃
36Јер вам је трпљење од потребе да вољу Божију савршивши примите обећање.
36כי צריכים אתם לסבלנות למען תעשו רצון אלהים ונשאתם את ההבטחה׃
37Јер још мало, врло мало, па ће доћи Онај који треба да дође и неће одоцнити.
37כי עוד מעט רגע והבא יבא לא יאחר׃
38А праведник живеће од вере; ако ли одступи неће бити по вољи моје душе.
38הצדיק באמונתו יחיה ואם יסג אחור לא רצתה נפשי בו׃
39А ми, браћо, нисмо од оних који одступају на погибао, него од оних који верују да спасу душе.
39אמנם אנחנו איננו מן הנסוגים אחור לאבדם כי אם מן המאמינים להצלת הנפש׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.