Јеврејима 10
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Јер закон имајући сен добара која ће доћи, а не само обличје ствари, не може никада савршити оне који приступају сваке године и приносе оне исте жртве.
1زیرا که چون شریعت را سایه نعمتهای آینده است، نه نفس صورت آن چیزها، آن هرگز نمی تواند هر سال به همان قربانی هایی که پیوسته می‌گذرانند، تقرب جویندگان را کامل گرداند.
2Иначе би се престале приносити се, кад они који служе не би више имали никакве савести за грехе, кад се једном очисте;
2والا آیا گذرانیدن آنها موقوف نمی شدچونکه عبادت‌کنندگان، بعد از آنکه یک بار پاک شدند، دیگر حس گناهان را در ضمیر نمی داشتند؟
3него се њима сваке године чини спомен за грехе.
3بلکه در اینها هر سال یادگاری گناهان می‌شود.
4Јер крв јунчија и јарчија не може узети грехе.
4زیرا محال است که خون گاوهاو بزها رفع گناهان را بکند.
5Зато, улазећи у свет говори: Жртава и дарова ниси хтео, али си ми тело приправио.
5لهذا هنگامی که داخل جهان می‌شود، می‌گوید: «قربانی و هدیه را نخواستی، لکن جسدی برای من مهیا ساختی.
6Жртве и прилози за грех нису Ти били угодни.
6به قربانی های سوختنی و قربانی های گناه رغبت نداشتی.
7Тада рекох: Ево дођох, у почетку књиге писано је за мене, да учиним вољу Твоју, Боже.
7آنگاه گفتم، اینک می‌آیم (در طومار کتاب درحق من مکتوب است ) تا اراده تو را‌ای خدا بجاآورم.»
8И више казавши: Прилога и приноса и жртава, и жртава за грехе ниси хтео, нити су Ти били угодни, што се по закону приносе;
8چون پیش می‌گوید: «هدایا و قربانی‌ها وقربانی های سوختنی و قربانی های گناه رانخواستی و به آنها رغبت نداشتی، » که آنها رابحسب شریعت می‌گذرانند،
9тада рече: Ево дођох да учиним вољу Твоју, Боже. Укида прво да постави друго.
9بعد گفت که «اینک می‌آیم تا اراده تو را‌ای خدا بجا آورم.» پس اول را برمی دارد، تا دوم را استوار سازد.
10По којој смо вољи ми освећени приносом тела Исуса Христа једном.
10و به این اراده مقدس شده‌ایم، به قربانی جسد عیسی مسیح، یک مرتبه فقط.
11И сваки свештеник стоји сваки дан служећи и једне жртве много пута приносећи које никад не могу узети грехе.
11و هر کاهن هر روزه به خدمت مشغول بوده، می‌ایستد وهمان قربانی‌ها را مکرر می‌گذراند که هرگز رفع گناهان را نمی تواند کرد.
12А Он принесавши једину жртву за грехе седи свагда с десне стране Богу.
12لکن او چون یک قربانی برای گناهان گذرانید، به‌دست راست خدابنشست تا ابدالاباد.
13Чекајући даље док се положе непријатељи Његови подножје ногама Његовим.
13و بعد از آن منتظر است تادشمنانش پای انداز او شوند.
14Јер једним приносом савршио је вавек оне који бивају освећени.
14از آنرو که به یک قربانی مقدسان را کامل گردانیده است تا ابدالاباد.
15А сведочи нам и Дух Свети; јер као што је напред казано:
15و روح‌القدس نیزبرای ما شهادت می‌دهد، زیرا بعد از آنکه گفته بود:
16Ово је завет који ћу начинити с њима после оних дана, говори Господ: Даћу законе своје у срца њихова, и у мислима њиховим написаћу их;
16«این است آن عهدی که بعد از آن ایام باایشان خواهم بست، خداوند می‌گوید احکام خود را در دلهای ایشان خواهم نهاد و بر ذهن ایشان مرقوم خواهم داشت،
17И грехе њихове и безакоња њихова нећу више спомињати.
17(باز می‌گوید) وگناهان و خطایای ایشان را دیگر به یاد نخواهم آورد.»
18А где је опроштење ових онде више нема прилога за грехе.
18اما جایی که آمرزش اینها هست، دیگرقربانی گناهان نیست.
19Имајући, дакле, слободу, браћо, улазити у светињу крвљу Исуса Христа, путем новим и живим.
19پس‌ای برادران، چونکه به خون عیسی دلیری داریم تا به مکان اقدس داخل شویم
20Који нам је обновио заветом, то јест телом својим,
20ازطریق تازه و زنده که آن را بجهت ما از میان پرده یعنی جسم خود مهیا نموده است،
21и свештеника великог над домом Божијим:
21و کاهنی بزرگ را بر خانه خدا داریم،
22Да приступамо с истиним срцем у пуној вери, очишћени у срцима од зле савести, и умивени по телу водом чистом;
22پس به دل راست، در یقین ایمان، دلهای خود را از ضمیر بد پاشیده و بدنهای خود را به آب پاک غسل داده، نزدیک بیاییم؛
23да се држимо тврдо признања наде: јер је веран онај који је обећао;
23و اعتراف امید را محکم نگاه داریم زیراکه وعده‌دهنده امین است.
24и да разумевамо један другог у подбуњивању к љубави и добрим делима,
24و ملاحظه یکدیگررا بنماییم تا به محبت و اعمال نیکو ترغیب نماییم.
25не остављајући скупштину своју, као што неки имају обичај, него један другог саветујући, толико већма колико видите да се приближује дан судни.
25و از با هم آمدن در جماعت غافل نشویم چنانکه بعضی را عادت است، بلکه یکدیگر را نصیحت کنیم و زیادتر به اندازه‌ای که می‌بینید که آن روز نزدیک می‌شود.
26Јер кад ми грешимо намерно, пошто смо примили познање истине, нема више жртве за грехе;
26زیرا که بعد از پذیرفتن معرفت راستی اگرعمد گناهکار شویم، دیگر قربانی گناهان باقی نیست،
27него страшно чекање суда, и ревност огња који ће да поједе оне који се супроте.
27بلکه انتظار هولناک عذاب و غیرت آتشی که مخالفان را فرو خواهد برد.
28Ко преступи закон Мојсијев, без милости умире код два или три сведока.
28هر‌که شریعت موسی را خوار شمرد، بدون رحم به دویا سه شاهد کشته می‌شود.
29Колико мислите да ће горе муке заслужити онај који сина Божијег погази, и крв завета којом се освети за погану уздржи, и Духа благодати наружи?
29پس به چه مقدارگمان می‌کنید که آن کس، مستحق عقوبت سخت‌تر شمرده خواهد شد که پسر خدا راپایمال کرد و خون عهدی را که به آن مقدس گردانیده شد، ناپاک شمرد و روح نعمت رابی حرمت کرد؟
30Јер знамо Оног који рече: Моја је освета, ја ћу вратити, говори Господ; и опет: Господ ће судити народу свом.
30زیرا می‌شناسیم او را که گفته است: «خداوند می‌گوید انتقام از آن من است؛ من مکافات خواهم داد.» و ایض: «خداوند قوم خودرا داوری خواهد نمود.»
31Страшно је упасти у руке Бога Живога.
31افتادن به‌دستهای خدای زنده چیزی هولناک است.
32Опомињите се, пак, првих дана својих, у које се просветлисте и многу борбу страдања поднесосте,
32ولیکن ایام سلف را به یاد آورید که بعد ازآنکه منور گردیدید، متحمل مجاهده‌ای عظیم ازدردها شدید،
33које поставши гледање са срамота и невоља, а које поставши другови онима који живе тако.
33چه از اینکه از دشنامها وزحمات تماشای مردم می‌شدید، و چه از آنکه شریک با کسانی می‌بودید که در چنین چیزها بسرمی بردند.
34Јер се на окове моје сажалисте, и дадосте с радошћу да се разграби ваше имање, знајући да имате себи имање боље и непропадљиво на небесима.
34زیرا که با اسیران نیز همدردمی بودید و تاراج اموال خود را نیز به خوشی می‌پذیرفتید، چون دانستید که خود شما را درآسمان مال نیکوتر و باقی است.
35Не одбацујте, дакле, слободу своју, која има велику плату.
35پس ترک مکنید دلیری خود را که مقرون به مجازات عظیم می‌باشد.
36Јер вам је трпљење од потребе да вољу Божију савршивши примите обећање.
36زیرا که شما را صبر لازم است تااراده خدا را بجا آورده، وعده را بیابید.
37Јер још мало, врло мало, па ће доћи Онај који треба да дође и неће одоцнити.
37زیرا که «بعد از اندک زمانی، آن آینده خواهد آمد وتاخیر نخواهد نمود.
38А праведник живеће од вере; ако ли одступи неће бити по вољи моје душе.
38لکن عادل به ایمان زیست خواهد نمود و اگر مرتد شود نفس من باوی خوش نخواهد شد.»
39А ми, браћо, нисмо од оних који одступају на погибао, него од оних који верују да спасу душе.
39لکن ما از مرتدان نیستیم تا هلاک شویم، بلکه از ایمانداران تا جان خود را دریابیم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.