Hebru 10
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Kaalok loe krang tangtang to amtuengsak ai, angzo han koi kahoih hmuennawk ih pakhra tahlip ni amtuengsak, to pongah saning kruek angbawnhaih hoiah anih khaeah angzo kaminawk to natuek naah doeh akoephaih paek thai ai.
1زیرا که چون شریعت را سایه نعمتهای آینده است، نه نفس صورت آن چیزها، آن هرگز نمی تواند هر سال به همان قربانی هایی که پیوسته می‌گذرانند، تقرب جویندگان را کامل گرداند.
2Koepsak thaih nahaeloe, Sithaw bok kaminawk vaito ciim o boeh loe zaehaih panoek o mak ai boeh, to pongah angbawnhaih to toengh o sut mak ai boeh maw?
2والا آیا گذرانیدن آنها موقوف نمی شدچونکه عبادت‌کنندگان، بعد از آنکه یک بار پاک شدند، دیگر حس گناهان را در ضمیر نمی داشتند؟
3Toe to tiah saning kruek sak ih angbawnhaih loe zaehaih panoeksakkung ah ni oh.
3بلکه در اینها هر سال یادگاری گناهان می‌شود.
4Maitaw tae ih athii hoi maeh ih athiinawk mah zaehaih ciimsak han angcoeng thai ai.
4زیرا محال است که خون گاوهاو بزها رفع گناهان را بکند.
5To pongah Anih long nuiah angzoh naah, Anih mah, Nang loe angbawnhaih hoi hmuenpaekhaih to na koeh ai e, kai hanah takpum maeto na paroep pae boeh:
5لهذا هنگامی که داخل جهان می‌شود، می‌گوید: «قربانی و هدیه را نخواستی، لکن جسدی برای من مهیا ساختی.
6zae pongah sak ih hmai angbawnhaih hoi hmuenpaekhaih to na koeh ai, tiah thuih.
6به قربانی های سوختنی و قربانی های گناه رغبت نداشتی.
7To naah kai mah, Khenah, (cabu thungah loe kai ih akawng ni tarik o) Aw Sithaw, na koehhaih sak han ih ni kang zoh, tiah thuih.
7آنگاه گفتم، اینک می‌آیم (در طومار کتاب درحق من مکتوب است ) تا اراده تو را‌ای خدا بجاآورم.»
8Anih mah, Kaalok mah thuih ih baktih toengah, angbawnhaih, hmuenpaekhaih, hmai angbawnhaih, zae pongah hmuenpaekhaihnawk to na koeh ai, to baktih hmuen nuiah doeh palung nang hoe ai, tiah thuih.
8چون پیش می‌گوید: «هدایا و قربانی‌ها وقربانی های سوختنی و قربانی های گناه رانخواستی و به آنها رغبت نداشتی، » که آنها رابحسب شریعت می‌گذرانند،
9To pacoengah anih mah, Khenah, Aw Sithaw, na koehhaih sak han ih ni kang zoh; hnetto haih to caksak hanah, kaom hmaloe to takhoe ving boeh, tiah thuih.
9بعد گفت که «اینک می‌آیم تا اراده تو را‌ای خدا بجا آورم.» پس اول را برمی دارد، تا دوم را استوار سازد.
10To tiah koehhaih baktih toengah, kaminawk boih hanah vaito Jesu Kri mah takpum angpaekhaih rang hoiah aicae loe ciim boeh.
10و به این اراده مقدس شده‌ایم، به قربانی جسد عیسی مسیح، یک مرتبه فقط.
11Qaima boih mah natuek naah doeh zaehaih ciimsak thai ai, angbawnhaih hoi hmuenpaekhaih to nithokkruek vaihi hoi vaihi a sak o.
11و هر کاهن هر روزه به خدمت مشغول بوده، می‌ایستد وهمان قربانی‌ها را مکرر می‌گذراند که هرگز رفع گناهان را نمی تواند کرد.
12Toe hae kami loe, dungzan ah zaehaih ciimsak hanah vaito angpaekhaih sak pacoengah, Sithaw ih bantang bangah anghnut boeh;
12لکن او چون یک قربانی برای گناهان گذرانید، به‌دست راست خدابنشست تا ابدالاباد.
13vaihi hoi kamtong anih ih misanawk to a khokkoenghaih ah suem ai karoek to a zing.
13و بعد از آن منتظر است تادشمنانش پای انداز او شوند.
14Vaito angpaekhaih rang hoiah Anih mah ciimsak ih kaminawk to dungzan akoephaih a hnuksak.
14از آنرو که به یک قربانی مقدسان را کامل گردانیده است تا ابدالاباد.
15Anih mah to tiah lokthuih pacoengah, Kacai Muithla loe aicae khaeah hnukung ah oh,
15و روح‌القدس نیزبرای ما شهادت می‌دهد، زیرا بعد از آنکه گفته بود:
16to pacoengah nihcae khae ka sak han ih lokmaihaih loe hae ni, Nihcae ih palung thungah ka patuk ih lok to ka suek moe, nihcae poekhaih thungah ka tarik pae han, tiah Angraeng mah thuih;
16«این است آن عهدی که بعد از آن ایام باایشان خواهم بست، خداوند می‌گوید احکام خود را در دلهای ایشان خواهم نهاد و بر ذهن ایشان مرقوم خواهم داشت،
17Nihcae zaehaih hoi sakpazaehaihnawk to ka pakuem pae mak ai boeh, tiah a thuih let bae.
17(باز می‌گوید) وگناهان و خطایای ایشان را دیگر به یاد نخواهم آورد.»
18Zae tahmenhaih oh boeh loe, zae angbawnhaih om mak ai boeh.
18اما جایی که آمرزش اینها هست، دیگرقربانی گناهان نیست.
19To pongah nawkamyanawk, Jesu athii rang hoiah Kaciim Koek ahmuen thungah misahoihaih hoiah akunhaih,
19پس‌ای برادران، چونکه به خون عیسی دلیری داریم تا به مکان اقدس داخل شویم
20taksa ah kaom, kahni payanghaih rang hoiah anih mah aicae han pae ih hinghaih loklam kangtha ah akun thaihaih to a tawnh o boeh;
20ازطریق تازه و زنده که آن را بجهت ما از میان پرده یعنی جسم خود مهیا نموده است،
21Sithaw imthung ah kalen qaima to a tawnh o boeh pongah,
21و کاهنی بزرگ را بر خانه خدا داریم،
22kasae poekhaih aicae ih palung to tui hoiah bawh moe, aicae ih takpum doeh kaciim tui hoiah pasaeh hanah, kacak tanghaih hoiah Sithaw khaeah anghnai o si.
22پس به دل راست، در یقین ایمان، دلهای خود را از ضمیر بد پاشیده و بدنهای خود را به آب پاک غسل داده، نزدیک بیاییم؛
23A tawnh o ih tanghaih to hnuk angnawn taak ai ah, kacakah patawn o si; (lokkamhaih sahkung loe oepthoh;)
23و اعتراف امید را محکم نگاه داریم زیراکه وعده‌دهنده امین است.
24amlunghaih hoi kahoih hmuen sakhaih bangah maeto hoi maeto kawbangah maw thapaek thaih han, tiah poek o si:
24و ملاحظه یکدیگررا بنماییم تا به محبت و اعمال نیکو ترغیب نماییم.
25thoemto kaminawk mah sak o ih baktih toengah, aicae doeh nawnto amkhuenghaih to pahnawt o sut hmah si; atue phak tom boeh pongah, maeto hoi maeto tha angpaek o si loe, tha pathok o aep si.
25و از با هم آمدن در جماعت غافل نشویم چنانکه بعضی را عادت است، بلکه یکدیگر را نصیحت کنیم و زیادتر به اندازه‌ای که می‌بینید که آن روز نزدیک می‌شود.
26Loktang a hnuk o pacoengah, sak koehhaih palung hoiah zaehaih a sak o let nahaeloe, zaehaih akrang hanah hmuenpaekhaih om mak ai boeh,
26زیرا که بعد از پذیرفتن معرفت راستی اگرعمد گناهکار شویم، دیگر قربانی گناهان باقی نیست،
27toe zit kathok lokcaekhaih to ni a hnu o tih boeh, hmai baktih kangqong palungphuihaih mah lok kaaek misanawk to kangh tih.
27بلکه انتظار هولناک عذاب و غیرت آتشی که مخالفان را فرو خواهد برد.
28Hnukung hnetto maw, thumto maw om nahaeloe, Mosi ih kaalok aek kami to palungnathaih tawn ai ah hum o:
28هر‌که شریعت موسی را خوار شمرد، بدون رحم به دویا سه شاهد کشته می‌شود.
29Sithaw Capa khok hoiah cawh kami, aicae ciimcaihaih ah kaom, athii hoi sak ih lokmaihaih to ciimcai ai, tiah poek kami, tahmenhaih paekkung Muithla kasae thui kami loe, kawkruk ah kalen danpaekhaih maw hnu tih? tito poek oh.
29پس به چه مقدارگمان می‌کنید که آن کس، مستحق عقوبت سخت‌تر شمرده خواهد شد که پسر خدا راپایمال کرد و خون عهدی را که به آن مقدس گردانیده شد، ناپاک شمرد و روح نعمت رابی حرمت کرد؟
30Lu lakhaih loe kai ih ni, kai mah pathok han, tiah Angraeng mah thuih. Angraeng mah, angmah ih kaminawk to lokcaek tih, tiah thui kami to a panoek o.
30زیرا می‌شناسیم او را که گفته است: «خداوند می‌گوید انتقام از آن من است؛ من مکافات خواهم داد.» و ایض: «خداوند قوم خودرا داوری خواهد نمود.»
31Kahing Sithaw ban thungah krak han zitthoh parai.
31افتادن به‌دستهای خدای زنده چیزی هولناک است.
32Toe Aanghaih na hnuk o pacoengah, kawkruk kalen patangkhanghaih maw na tongh o vop;
32ولیکن ایام سلف را به یاد آورید که بعد ازآنکه منور گردیدید، متحمل مجاهده‌ای عظیم ازدردها شدید،
33kawbaktih naah maw loe, minawk hma ah kasae ang thuih o moe, ang pacaekthlaek o, kawbaktih naah maw loe to tiah patangkhang kaminawk baktih toengah ang sak o, canghni ah kaom to baktih atuenawk to pahnet o hmah.
33چه از اینکه از دشنامها وزحمات تماشای مردم می‌شدید، و چه از آنکه شریک با کسانی می‌بودید که در چنین چیزها بسرمی بردند.
34Thongim ka krak naah nang tahmen o, minawk mah hmuenmae ang lomh pae o naah doeh, van ah kahoih kue dungzan ah kacak qawk ka tawnh, tiah na panoek o pongah anghoehaih hoiah na pauep o.
34زیرا که با اسیران نیز همدردمی بودید و تاراج اموال خود را نیز به خوشی می‌پذیرفتید، چون دانستید که خود شما را درآسمان مال نیکوتر و باقی است.
35To pongah na tawnh o ih oephaih to va o ving hmah, kalen parai tangqum to na hnu o tih.
35پس ترک مکنید دلیری خود را که مقرون به مجازات عظیم می‌باشد.
36Sithaw koehhaih na sak o pacoengah, lokkamhaih na hnuk o thai hanah, palungsawkhaih na tawnh o han angaih.
36زیرا که شما را صبر لازم است تااراده خدا را بجا آورده، وعده را بیابید.
37Tipongah tih nahaeloe angzo han koi kami loe, atue kasawkah om mak ai, akra ai ah angzo tih boeh.
37زیرا که «بعد از اندک زمانی، آن آینده خواهد آمد وتاخیر نخواهد نمود.
38Katoeng kami loe tanghaih hoiah hing tih: toe mi kawbaktih doeh hnuk angnawn kami loe, a nuiah ka hinghaih pakhra anghoe mak ai.
38لکن عادل به ایمان زیست خواهد نمود و اگر مرتد شود نفس من باوی خوش نخواهد شد.»
39Toe aicae loe amro hanah hnukbang angnawn kami na ai ni; pakhra pahlonghaih hnuk hanah tanghaih tawn kami ah ni a oh o.
39لکن ما از مرتدان نیستیم تا هلاک شویم، بلکه از ایمانداران تا جان خود را دریابیم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.