Hebru 10
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Kaalok loe krang tangtang to amtuengsak ai, angzo han koi kahoih hmuennawk ih pakhra tahlip ni amtuengsak, to pongah saning kruek angbawnhaih hoiah anih khaeah angzo kaminawk to natuek naah doeh akoephaih paek thai ai.
1Ĉar la leĝo, havante ombron de estontaj bonaĵoj, ne la bildon mem de la aferoj, neniam povas, per tiuj samaj oferoj, kiujn oni oferadas senĉese jaron post jaro, perfektigi la tien venantajn.
2Koepsak thaih nahaeloe, Sithaw bok kaminawk vaito ciim o boeh loe zaehaih panoek o mak ai boeh, to pongah angbawnhaih to toengh o sut mak ai boeh maw?
2Ĉar alie ĉu ili ne ĉesus esti oferataj? tial, ke la adorantoj, unufoje purigite, jam ne havus konsciencon pri pekoj.
3Toe to tiah saning kruek sak ih angbawnhaih loe zaehaih panoeksakkung ah ni oh.
3Sed en tiuj oferoj estas ĉiujara rememorigo pri pekoj.
4Maitaw tae ih athii hoi maeh ih athiinawk mah zaehaih ciimsak han angcoeng thai ai.
4Ĉar ne eble estas, ke la sango de bovoj kaj kaproj forprenus pekojn.
5To pongah Anih long nuiah angzoh naah, Anih mah, Nang loe angbawnhaih hoi hmuenpaekhaih to na koeh ai e, kai hanah takpum maeto na paroep pae boeh:
5Tial, venante en la mondon, li diris: Oferojn kaj donacojn Vi ne deziras, Sed korpon Vi preparis por mi;
6zae pongah sak ih hmai angbawnhaih hoi hmuenpaekhaih to na koeh ai, tiah thuih.
6Bruloferojn kaj pekoferojn Vi ne ŝatis.
7To naah kai mah, Khenah, (cabu thungah loe kai ih akawng ni tarik o) Aw Sithaw, na koehhaih sak han ih ni kang zoh, tiah thuih.
7Tiam mi diris: Jen mi venis (En la rulaĵo de la libro estas skribite pri mi), Por plenumi Vian volon, ho Dio!
8Anih mah, Kaalok mah thuih ih baktih toengah, angbawnhaih, hmuenpaekhaih, hmai angbawnhaih, zae pongah hmuenpaekhaihnawk to na koeh ai, to baktih hmuen nuiah doeh palung nang hoe ai, tiah thuih.
8Antaŭe dirinte: Oferojn kaj donacojn kaj bruloferojn kaj pekoferojn Vi nek deziris nek ŝatis (kiuj estas oferataj laŭ la leĝo),
9To pacoengah anih mah, Khenah, Aw Sithaw, na koehhaih sak han ih ni kang zoh; hnetto haih to caksak hanah, kaom hmaloe to takhoe ving boeh, tiah thuih.
9tiam li diris: Jen mi venis, por plenumi Vian volon. Li forprenas la unuan, por ke li starigu la duan.
10To tiah koehhaih baktih toengah, kaminawk boih hanah vaito Jesu Kri mah takpum angpaekhaih rang hoiah aicae loe ciim boeh.
10Laŭ tiu volo ni estas sanktigitaj per la ofero de la korpo de Jesuo Kristo unufoje por ĉiam.
11Qaima boih mah natuek naah doeh zaehaih ciimsak thai ai, angbawnhaih hoi hmuenpaekhaih to nithokkruek vaihi hoi vaihi a sak o.
11Kaj ĉiu pastro staradas ĉiutage, servante kaj oferante ofte la samajn oferojn, kiuj neniam povas forpreni pekojn;
12Toe hae kami loe, dungzan ah zaehaih ciimsak hanah vaito angpaekhaih sak pacoengah, Sithaw ih bantang bangah anghnut boeh;
12sed li, oferinte unu oferon por pekoj por ĉiam, sidiĝis dekstre de Dio;
13vaihi hoi kamtong anih ih misanawk to a khokkoenghaih ah suem ai karoek to a zing.
13de nun atendante, ĝis liaj malamikoj fariĝos benketo por liaj piedoj.
14Vaito angpaekhaih rang hoiah Anih mah ciimsak ih kaminawk to dungzan akoephaih a hnuksak.
14Ĉar per unu ofero li perfektigis ĝis eterneco la sanktigatojn.
15Anih mah to tiah lokthuih pacoengah, Kacai Muithla loe aicae khaeah hnukung ah oh,
15Kaj la Sankta Spirito ankaŭ atestas al ni; ĉar, dirinte:
16to pacoengah nihcae khae ka sak han ih lokmaihaih loe hae ni, Nihcae ih palung thungah ka patuk ih lok to ka suek moe, nihcae poekhaih thungah ka tarik pae han, tiah Angraeng mah thuih;
16Jen estas la interligo, kiun Mi faros kun ili Post tiu tempo, diras la Eternulo: Mi metos Miajn leĝojn en ilian internon, Kaj sur ilia koro Mi ilin skribos; li ankaŭ diras:
17Nihcae zaehaih hoi sakpazaehaihnawk to ka pakuem pae mak ai boeh, tiah a thuih let bae.
17Kaj iliajn pekojn kaj malbonaĵojn Mi ne plu rememoros.
18Zae tahmenhaih oh boeh loe, zae angbawnhaih om mak ai boeh.
18Sed kie estas absolvo de ĉi tiuj, ne plu estas oferado pro peko.
19To pongah nawkamyanawk, Jesu athii rang hoiah Kaciim Koek ahmuen thungah misahoihaih hoiah akunhaih,
19Havante do, fratoj, kuraĝon eniri en la plejsanktejon per la sango de Jesuo,
20taksa ah kaom, kahni payanghaih rang hoiah anih mah aicae han pae ih hinghaih loklam kangtha ah akun thaihaih to a tawnh o boeh;
20per la vojo nova kaj vivanta, kiun li dediĉis por ni, tra la kurteno, tio estas, lia karno,
21Sithaw imthung ah kalen qaima to a tawnh o boeh pongah,
21kaj havante grandan pastron super la domo de Dio,
22kasae poekhaih aicae ih palung to tui hoiah bawh moe, aicae ih takpum doeh kaciim tui hoiah pasaeh hanah, kacak tanghaih hoiah Sithaw khaeah anghnai o si.
22ni alproksimiĝu kun sincera koro, en pleneco de fido, kun niaj koroj aspergitaj for de malbona konscienco, kaj kun la korpoj lavitaj per akvo pura;
23A tawnh o ih tanghaih to hnuk angnawn taak ai ah, kacakah patawn o si; (lokkamhaih sahkung loe oepthoh;)
23ni tenu firme la konfeson de nia espero sendekliniĝe; ĉar la promesinto estas fidela;
24amlunghaih hoi kahoih hmuen sakhaih bangah maeto hoi maeto kawbangah maw thapaek thaih han, tiah poek o si:
24kaj ni pripensu unu la alian, por instigi al amo kaj bonaj faroj;
25thoemto kaminawk mah sak o ih baktih toengah, aicae doeh nawnto amkhuenghaih to pahnawt o sut hmah si; atue phak tom boeh pongah, maeto hoi maeto tha angpaek o si loe, tha pathok o aep si.
25ne forlasante nian kunvenadon, kiel estas la kutimo de iuj; sed konsilante unu la alian, kaj des pli forte, ju pli vi vidas la tagon alproksimiĝanta.
26Loktang a hnuk o pacoengah, sak koehhaih palung hoiah zaehaih a sak o let nahaeloe, zaehaih akrang hanah hmuenpaekhaih om mak ai boeh,
26Ĉar se, ricevinte la scion de la vero, ni pekos memvole, jam ne restas ofero pro pekoj,
27toe zit kathok lokcaekhaih to ni a hnu o tih boeh, hmai baktih kangqong palungphuihaih mah lok kaaek misanawk to kangh tih.
27sed ia timoplena atendo de juĝo, kaj de fajra kolero, kiu ekstermos la kontraŭulojn.
28Hnukung hnetto maw, thumto maw om nahaeloe, Mosi ih kaalok aek kami to palungnathaih tawn ai ah hum o:
28Tiu, kiu malŝatis la leĝon de Moseo, sen kompato mortas ĉe du aŭ tri atestantoj;
29Sithaw Capa khok hoiah cawh kami, aicae ciimcaihaih ah kaom, athii hoi sak ih lokmaihaih to ciimcai ai, tiah poek kami, tahmenhaih paekkung Muithla kasae thui kami loe, kawkruk ah kalen danpaekhaih maw hnu tih? tito poek oh.
29kiom pli severan punon, vi opinias, ke meritos tiu, kiu piedpremis la Filon de Dio kaj rigardas kiel ne sanktan la sangon de la interligo, per kiu li estis sanktigita, kaj kiu spitis la Spiriton de graco?
30Lu lakhaih loe kai ih ni, kai mah pathok han, tiah Angraeng mah thuih. Angraeng mah, angmah ih kaminawk to lokcaek tih, tiah thui kami to a panoek o.
30Ĉar ni konas Tiun, kiu diris: Ĉe Mi estas venĝo, Mi repagos. Kaj ankaŭ: La Eternulo juĝos Sian popolon.
31Kahing Sithaw ban thungah krak han zitthoh parai.
31Terure estas fali en la manojn de la vivanta Dio.
32Toe Aanghaih na hnuk o pacoengah, kawkruk kalen patangkhanghaih maw na tongh o vop;
32Sed memoru la antaŭajn tagojn, en kiuj vi, jam allumite, elportis grandan konflikton de suferoj;
33kawbaktih naah maw loe, minawk hma ah kasae ang thuih o moe, ang pacaekthlaek o, kawbaktih naah maw loe to tiah patangkhang kaminawk baktih toengah ang sak o, canghni ah kaom to baktih atuenawk to pahnet o hmah.
33unuflanke, kiam vi fariĝis spektaklo per riproĉoj kaj doloroj, kaj aliflanke, kiam vi partoprenis kun tiuj, kiuj tian sperton havis.
34Thongim ka krak naah nang tahmen o, minawk mah hmuenmae ang lomh pae o naah doeh, van ah kahoih kue dungzan ah kacak qawk ka tawnh, tiah na panoek o pongah anghoehaih hoiah na pauep o.
34Ĉar vi kompatis tiujn, kiuj estis en katenoj, kaj ĝoje akceptis la rabadon de via posedaĵo, sciante, ke vi mem havas pli bonan kaj restantan posedaĵon.
35To pongah na tawnh o ih oephaih to va o ving hmah, kalen parai tangqum to na hnu o tih.
35Tial ne forĵetu vian kuraĝon, kiu havas rekompencon grandan.
36Sithaw koehhaih na sak o pacoengah, lokkamhaih na hnuk o thai hanah, palungsawkhaih na tawnh o han angaih.
36Ĉar vi havas bezonon de pacienco, por ke, plenuminte la volon de Dio, vi ricevu la promeson.
37Tipongah tih nahaeloe angzo han koi kami loe, atue kasawkah om mak ai, akra ai ah angzo tih boeh.
37Ĉar ankoraŭ iomete da tempo, La venonto venos, kaj ne malfruos.
38Katoeng kami loe tanghaih hoiah hing tih: toe mi kawbaktih doeh hnuk angnawn kami loe, a nuiah ka hinghaih pakhra anghoe mak ai.
38Sed virtulo vivos per sia fideleco; Kaj se li sin tiros malantaŭen, mia spirito ne ĝojos en li.
39Toe aicae loe amro hanah hnukbang angnawn kami na ai ni; pakhra pahlonghaih hnuk hanah tanghaih tawn kami ah ni a oh o.
39Sed ni ne estas el la malantaŭen tiriĝantaj en pereon, sed el la kredantaj por la gajnado de la animo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.