2. Самуилова 22
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1И изговори Давид Господу речи ове песме, кад га избави Господ из руку свих непријатеља његових и из руке Саулове;
1E DAVIDE proferì al Signore le parole di questo cantico, al giorno che il Signore l'ebbe riscosso dalla mano di tutti i suoi nemici, e dalla mano di Saulle;
2и рече: Господ је моја Стена и Град мој и Избавитељ мој.
2e disse: Il Signore è la mia rocca, e la mia fortezza, e il mio liberatore;
3Бог је Стена моја, у Њега ћу се уздати, Штит мој и Рог спасења мог, Заклон мој и Уточиште моје, Спаситељ мој, који ме избавља од силе.
3Egli è l'Iddio della mia rupe, io spererò in lui; Egli è il mio scudo, e il corno della mia salute; Il mio alto ricetto, il mio rifugio; Il mio Salvatore, che mi salva di violenza.
4Призивам Господа, кога ваља хвалити, и опраштам се непријатеља својих.
4Io invocai il Signore, al quale appartiene ogni lode, E fui salvato da' miei nemici.
5Јер обузеше ме смртни болови, потоци неваљалих људи уплашише ме.
5Perciocchè onde di morte mi aveano intorniato, Torrenti di scellerati mi aveano spaventato.
6Болови гробни опколише ме, стегоше ме замке смртне.
6Legami di sepolcro, mi aveano circondato, Lacci di morte mi aveano incontrato.
7У тескоби својој призвах Господа, и к Богу свом повиках, Он чу из двора свог глас мој, и вика моја дође му до ушију.
7Mentre io era distretto, io invocai il Signore, E gridai all'Iddio mio; Ed egli udì la mia voce dal suo Tempio, E il mio grido pervenne a' suoi orecchi.
8Затресе се и поколеба се земља, темељи небесима задрмаше се и померише се, јер се Он разгневи.
8Allora la terra fu smossa, e tremò; I fondamenti de' cieli furono crollati e scossi; Perciocchè egli era acceso nell'ira.
9Подиже се дим из ноздрва Његових и из уста Његових огањ који прождире, живо угљевље одскакаше од Њега.
9Fumo gli saliva per le nari, E fuoco consumante per la bocca; Da lui procedevano brace accese.
10Сави небеса и сиђе; а мрак беше под ногама Његовим.
10Ed egli abbassò i cieli, e discese, Avendo una caligine sotto a' suoi piedi.
11И седе на херувима и полете, и показа се на крилима ветреним.
11E cavalcava sopra Cherubini, e volava, Ed appariva sopra le ale del vento.
12Од мрака начини око себе шатор, од мрачних вода, облака ваздушних.
12Ed avea poste d'intorno a sè, per tabernacoli, tenebre, Viluppi d'acque, e nubi dell'aria,
13Од севања пред Њим гораше живо угљевље.
13Dallo splendore che scoppiava davanti a lui, Procedevano brace accese.
14Загрме с небеса Господ, и Вишњи пусти глас свој.
14Il Signore tonò dal cielo, E l'Altissimo mandò fuori la sua voce;
15Пусти стреле своје, и разметну их; муње, и разасу их.
15Ed avventò saette, e disperse coloro; Folgore, e li mise in rotta.
16Показаше се дубине морске, и открише се темељи васиљеној од претње Господње, од дихања духа из ноздрва Његових.
16E, per lo sgridare del Signore, E per lo soffiar dell'alito delle sue nari, I canali del mare furon veduti, I fondamenti del mondo furono scoperti.
17Тада пружи с висине руку и ухвати ме, извуче ме из воде велике.
17Egli da alto distese la mano , Mi prese, mi trasse fuori di grandi acque.
18Избави ме од непријатеља мог силног и од мојих ненавидника, кад беху јачи од мене.
18Egli mi riscosse dal mio potente nemico, Da quelli che mi odiavano; perciocchè erano più forti di me.
19Устадоше на ме у дан невоље моје, али ми Господ би потпора.
19Essi mi erano venuti incontro al giorno della mia calamità; Ma il Signore fu il mio sostegno.
20И изведе ме на пространо место, избави ме, јер сам му мио.
20E mi trasse fuori in luogo largo; Egli mi liberò; perciocchè egli mi gradisce.
21Даде ми Господ по правди мојој, по чистоти руку мојих дарива ме.
21Il Signore mi ha fatta la retribuzione secondo la mia giustizia; Egli mi ha renduto secondo la purità delle mie mani.
22Јер се држах путева Господњих, и не одметнух се Бога свог.
22Perciocchè io ho osservate le vie del Signore, E non mi sono empiamente rivolto dall'Iddio mio.
23Него су сви закони Његови преда мном, и заповести Његове не уклањам од себе.
23Perciocchè io ho tenute davanti agli occhi tutte le sue leggi, E non mi son rivolto da' suoi statuti.
24И бих му веран, и чувах се од безакоња свог.
24E sono stato intiero inverso lui, E mi son guardato dalla mia iniquità.
25Даде ми Господ по правди мојој, по чистоти мојој пред очима Његовим.
25E il Signore mi ha fatta la retribuzione secondo la mia giustizia, Secondo la purità che io ho guardata davanti agli occhi suoi.
26Са светима поступаш свето, с човеком верним верно;
26Tu ti mostri pietoso inverso il pio, Intiero inverso l'uomo intiero.
27С чистим чисто поступаш, а с неваљалим насупрот њему.
27Puro inverso il puro, E ritroso inverso il perverso;
28Јер помажеш народу невољном, а на поносите спушташ очи своје и понижаваш их.
28E salvi la gente afflitta, E bassi gli occhi in su gli altieri.
29Ти си видело моје, Господе, и Господ просветљује таму моју.
29Perciocchè tu sei la mia lampana, o Signore; E il Signore allumina le mie tenebre.
30С Тобом разбијам војску, с Богом својим скачем преко зида.
30Perciocchè per te io rompo tutta una schiera; Per l'Iddio mio io salgo sopra il muro.
31Пут је Божји веран, реч Господња чиста. Он је штит свима који се уздају у Њ.
31La via di Dio è intiera; La parola del Signore è purgata col fuoco; Egli è scudo a tutti coloro che sperano in lui.
32Јер ко је Бог осим Господа? И ко је стена осим Бога нашег?
32Perciocchè, chi è Dio, fuor che il Signore? E chi è Rocca, fuor che l'Iddio nostro?
33Бог је крепост моја и сила моја, и чини да ми је пут без мане.
33Iddio è la mia forza; e il mio valore; Ed ha renduta spedita e appianata la mia via.
34Даје ми ноге као у јелена, и на висине моје ставља ме.
34Egli rende i miei piedi simili a quelli delle cerve, E mi fa star ritto in su i miei alti luoghi.
35Учи руке моје боју, те ломе лук бронзани мишице моје.
35Egli ammaestra le mie mani alla battaglia, E con le mie braccia un arco di rame è spezzato.
36Ти ми дајеш штит спасења свог, и милост твоја чини ме велика.
36Tu mi hai ancora dato lo scudo della tua salvezza, E la tua benignità mi ha accresciuto.
37Шириш кораке моје пода мном, те се не омичу глежњи моји.
37Tu hai allargati i miei passi sotto me, E le mie calcagna non son vacillate.
38Терам непријатеље своје, и потирем их, и не враћам се докле их не истребим.
38Io ho perseguiti i miei nemici, e li ho sterminati; E non me ne son tornato indietro , finchè non li avessi distrutti.
39И истребљујем их, и обарам их да не могу устати, него падају под ноге моје.
39Io li ho distrutti, e li ho trafitti, e non son potuti risorgere; E mi son caduti sotto a' piedi.
40Јер ме Ти опасујеш снагом за бој; који устану на ме, обараш их пода ме.
40E tu mi hai cinto di prodezza per la guerra; Tu hai abbassati sotto me quelli che si levavano contro a me.
41Непријатеља мојих плећи Ти ми обраћаш, и потирем ненавиднике своје.
41Ed hai fatte voltar le spalle a' miei nemici, Ed a coloro che mi odiavano, davanti a me; Ed io li ho sterminati.
42Обзиру се, али нема помагача; вичу ка Господу, али их не слуша.
42Essi riguardavano in qua ed in là , ma non vi fu chi li salvasse; Riguardarono al Signore, ma egli non rispose loro.
43Сатирем их као прах земаљски, као блато по улицама газим их и размећем.
43Ed io li ho stritolati minuto come polvere della terra; Io li ho calpestati, schiacciati, come il fango delle strade.
44Ти ме избављаш од буне народа мог, чуваш ме да сам глава народима; народ ког не познавах служи ми.
44Tu mi hai ancora scampato dalle brighe del mio popolo; Tu mi hai guardato per esser capo di genti; Il popolo che io non conosceva, mi è divenuto servo.
45Туђини ласкају ми, чујући покоравају ми се.
45Gli stranieri si sono infinti inverso me; Al solo udire degli orecchi, si son renduti ubbidienti a me.
46Туђини бледе, дрхћу у градовима својим.
46Gli stranieri son divenuti fiacchi, Ed hanno tremato di paura fin dentro i lor ricetti chiusi.
47Жив је Господ, и да је благословена Стена моја. Да се узвиси Бог, Стена спасења мог.
47Viva il Signore, e benedetta sia la mia Rocca; E sia esaltato Iddio, ch'è la Rocca della mia salvezza.
48Бог, који ми даје освету, и покорава ми народе,
48Iddio è quel che mi dà modo di far le mie vendette, E che abbassa i popoli sotto me.
49Који ме изводи из непријатеља мојих, и подиже ме над оне који устају на ме, и од човека жестоког избавља ме.
49Ed è quel che mi trae fuori da' miei nemici; Tu mi levi ad alto d'infra coloro che mi assaltano, E mi riscuoti dagli uomini violenti.
50Тога ради хвалим Те, Господе, по народима, и појем имену твом,
50Perciò, o Signore, io ti celebrerò fra le nazioni, E salmeggerò al tuo Nome;
51Који славно избављаш цара свог, и чиниш милост помазанику свом Давиду и семену његовом довека.
51Il quale rende magnifiche le vittorie del suo re, Ed usa benignità inverso Davide, suo Unto, E inverso la sua progenie, in sempiterno.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.