Ii Samuelis
Chapter 22
Clementine Vulgate, 1598
vs Diodati Bibbia 1885
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Ii Samuelis 22

Clementine Vulgate, 1598
Diodati Bibbia 1885
1Locutus est autem David Domino verba carminis hujus in die qua liberavit eum Dominus de manu omnium inimicorum suorum, et de manu Saul.
1E DAVIDE proferì al Signore le parole di questo cantico, al giorno che il Signore l'ebbe riscosso dalla mano di tutti i suoi nemici, e dalla mano di Saulle;
2Et ait: [Dominus petra mea, et robur meum, et salvator meus.
2e disse: Il Signore è la mia rocca, e la mia fortezza, e il mio liberatore;
3Deus fortis meus: sperabo in eum; scutum meum, et cornu salutis meæ: elevator meus, et refugium meum; salvator meus: de iniquitate liberabis me.
3Egli è l'Iddio della mia rupe, io spererò in lui; Egli è il mio scudo, e il corno della mia salute; Il mio alto ricetto, il mio rifugio; Il mio Salvatore, che mi salva di violenza.
4Laudabilem invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero.
4Io invocai il Signore, al quale appartiene ogni lode, E fui salvato da' miei nemici.
5Quia circumdederunt me contritiones mortis: torrentes Belial terruerunt me.
5Perciocchè onde di morte mi aveano intorniato, Torrenti di scellerati mi aveano spaventato.
6Funes inferni circumdederunt me: prævenerunt me laquei mortis.
6Legami di sepolcro, mi aveano circondato, Lacci di morte mi aveano incontrato.
7In tribulatione mea invocabo Dominum, et ad Deum meum clamabo: et exaudiet de templo suo vocem meam, et clamor meus veniet ad aures ejus.
7Mentre io era distretto, io invocai il Signore, E gridai all'Iddio mio; Ed egli udì la mia voce dal suo Tempio, E il mio grido pervenne a' suoi orecchi.
8Commota est et contremuit terra; fundamenta montium concussa sunt, et conquassata: quoniam iratus est eis.
8Allora la terra fu smossa, e tremò; I fondamenti de' cieli furono crollati e scossi; Perciocchè egli era acceso nell'ira.
9Ascendit fumus de naribus ejus, et ignis de ore ejus vorabit: carbones succensi sunt ab eo.
9Fumo gli saliva per le nari, E fuoco consumante per la bocca; Da lui procedevano brace accese.
10Inclinavit cælos, et descendit: et caligo sub pedibus ejus.
10Ed egli abbassò i cieli, e discese, Avendo una caligine sotto a' suoi piedi.
11Et ascendit super cherubim, et volavit: et lapsus est super pennas venti.
11E cavalcava sopra Cherubini, e volava, Ed appariva sopra le ale del vento.
12Posuit tenebras in circuitu suo latibulum, cribrans aquas de nubibus cælorum.
12Ed avea poste d'intorno a sè, per tabernacoli, tenebre, Viluppi d'acque, e nubi dell'aria,
13Præ fulgore in conspectu ejus, succensi sunt carbones ignis.
13Dallo splendore che scoppiava davanti a lui, Procedevano brace accese.
14Tonabit de cælo Dominus, et excelsus dabit vocem suam.
14Il Signore tonò dal cielo, E l'Altissimo mandò fuori la sua voce;
15Misit sagittas et dissipavit eos; fulgur, et consumpsit eos.
15Ed avventò saette, e disperse coloro; Folgore, e li mise in rotta.
16Et apparuerunt effusiones maris, et revelata sunt fundamenta orbis ab increpatione Domini, ab inspiratione spiritus furoris ejus.
16E, per lo sgridare del Signore, E per lo soffiar dell'alito delle sue nari, I canali del mare furon veduti, I fondamenti del mondo furono scoperti.
17Misit de excelso, et assumpsit me, et extraxit me de aquis multis.
17Egli da alto distese la mano , Mi prese, mi trasse fuori di grandi acque.
18Liberavit me ab inimico meo potentissimo, et ab his qui oderant me: quoniam robustiores me erant.
18Egli mi riscosse dal mio potente nemico, Da quelli che mi odiavano; perciocchè erano più forti di me.
19Prævenit me in die afflictionis meæ, et factus est Dominus firmamentum meum.
19Essi mi erano venuti incontro al giorno della mia calamità; Ma il Signore fu il mio sostegno.
20Et eduxit me in latitudinem: liberavit me, quia complacui ei.
20E mi trasse fuori in luogo largo; Egli mi liberò; perciocchè egli mi gradisce.
21Retribuet mihi Dominus secundum justitiam meam: et secundum munditiam manuum mearum reddet mihi.
21Il Signore mi ha fatta la retribuzione secondo la mia giustizia; Egli mi ha renduto secondo la purità delle mie mani.
22Quia custodivi vias Domini, et non egi impie a Deo meo.
22Perciocchè io ho osservate le vie del Signore, E non mi sono empiamente rivolto dall'Iddio mio.
23Omnia enim judicia ejus in conspectu meo, et præcepta ejus non amovi a me.
23Perciocchè io ho tenute davanti agli occhi tutte le sue leggi, E non mi son rivolto da' suoi statuti.
24Et ero perfectus cum eo, et custodiam me ab iniquitate mea.
24E sono stato intiero inverso lui, E mi son guardato dalla mia iniquità.
25Et restituet mihi Dominus secundum justitiam meam, et secundum munditiam manuum mearum in conspectu oculorum suorum.
25E il Signore mi ha fatta la retribuzione secondo la mia giustizia, Secondo la purità che io ho guardata davanti agli occhi suoi.
26Cum sancto sanctus eris, et cum robusto perfectus.
26Tu ti mostri pietoso inverso il pio, Intiero inverso l'uomo intiero.
27Cum electo electus eris, et cum perverso perverteris.
27Puro inverso il puro, E ritroso inverso il perverso;
28Et populum pauperem salvum facies: oculisque tuis excelsos humiliabis.
28E salvi la gente afflitta, E bassi gli occhi in su gli altieri.
29Quia tu lucerna mea, Domine, et tu, Domine, illuminabis tenebras meas.
29Perciocchè tu sei la mia lampana, o Signore; E il Signore allumina le mie tenebre.
30In te enim curram accinctus: in Deo meo transiliam murum.
30Perciocchè per te io rompo tutta una schiera; Per l'Iddio mio io salgo sopra il muro.
31Deus, immaculata via ejus; eloquium Domini igne examinatum: scutum est omnium sperantium in se.
31La via di Dio è intiera; La parola del Signore è purgata col fuoco; Egli è scudo a tutti coloro che sperano in lui.
32Quis est Deus præter Dominum, et quis fortis præter Deum nostrum?
32Perciocchè, chi è Dio, fuor che il Signore? E chi è Rocca, fuor che l'Iddio nostro?
33Deus qui accinxit me fortitudine, et complanavit perfectam viam meam.
33Iddio è la mia forza; e il mio valore; Ed ha renduta spedita e appianata la mia via.
34Coæquans pedes meos cervis, et super excelsa mea statuens me;
34Egli rende i miei piedi simili a quelli delle cerve, E mi fa star ritto in su i miei alti luoghi.
35docens manus meas ad prælium, et componens quasi arcum æreum brachia mea.
35Egli ammaestra le mie mani alla battaglia, E con le mie braccia un arco di rame è spezzato.
36Dedisti mihi clypeum salutis tuæ, et mansuetudo tua multiplicavit me.
36Tu mi hai ancora dato lo scudo della tua salvezza, E la tua benignità mi ha accresciuto.
37Dilatabis gressus meos subtus me, et non deficient tali mei.
37Tu hai allargati i miei passi sotto me, E le mie calcagna non son vacillate.
38Persequar inimicos meos, et conteram, et non convertar donec consumam eos.
38Io ho perseguiti i miei nemici, e li ho sterminati; E non me ne son tornato indietro , finchè non li avessi distrutti.
39Consumam eos et confringam, ut non consurgant: cadent sub pedibus meis.
39Io li ho distrutti, e li ho trafitti, e non son potuti risorgere; E mi son caduti sotto a' piedi.
40Accinxisti me fortitudine ad prælium: incurvasti resistentes mihi subtus me.
40E tu mi hai cinto di prodezza per la guerra; Tu hai abbassati sotto me quelli che si levavano contro a me.
41Inimicos meos dedisti mihi dorsum; odientes me, et disperdam eos.
41Ed hai fatte voltar le spalle a' miei nemici, Ed a coloro che mi odiavano, davanti a me; Ed io li ho sterminati.
42Clamabunt, et non erit qui salvet; ad Dominum, et non exaudiet eos.
42Essi riguardavano in qua ed in là , ma non vi fu chi li salvasse; Riguardarono al Signore, ma egli non rispose loro.
43Delebo eos ut pulverem terræ; quasi lutum platearum comminuam eos atque confringam.
43Ed io li ho stritolati minuto come polvere della terra; Io li ho calpestati, schiacciati, come il fango delle strade.
44Salvabis me a contradictionibus populi mei; custodies me in caput gentium: populus quem ignoro serviet mihi.
44Tu mi hai ancora scampato dalle brighe del mio popolo; Tu mi hai guardato per esser capo di genti; Il popolo che io non conosceva, mi è divenuto servo.
45Filii alieni resistent mihi; auditu auris obedient mihi.
45Gli stranieri si sono infinti inverso me; Al solo udire degli orecchi, si son renduti ubbidienti a me.
46Filii alieni defluxerunt, et contrahentur in angustiis suis.
46Gli stranieri son divenuti fiacchi, Ed hanno tremato di paura fin dentro i lor ricetti chiusi.
47Vivit Dominus, et benedictus Deus meus, et exaltabitur Deus fortis salutis meæ.
47Viva il Signore, e benedetta sia la mia Rocca; E sia esaltato Iddio, ch'è la Rocca della mia salvezza.
48Deus qui das vindictas mihi, et dejicis populos sub me.
48Iddio è quel che mi dà modo di far le mie vendette, E che abbassa i popoli sotto me.
49Qui educis me ab inimicis meis, et a resistentibus mihi elevas me: a viro iniquo liberabis me.
49Ed è quel che mi trae fuori da' miei nemici; Tu mi levi ad alto d'infra coloro che mi assaltano, E mi riscuoti dagli uomini violenti.
50Propterea confitebor tibi, Domine, in gentibus, et nomini tuo cantabo:
50Perciò, o Signore, io ti celebrerò fra le nazioni, E salmeggerò al tuo Nome;
51magnificans salutes regis sui, et faciens misericordiam christo suo David, et semini ejus in sempiternum.]
51Il quale rende magnifiche le vittorie del suo re, Ed usa benignità inverso Davide, suo Unto, E inverso la sua progenie, in sempiterno.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.