2. Самуилова 22
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1И изговори Давид Господу речи ове песме, кад га избави Господ из руку свих непријатеља његових и из руке Саулове;
1و داود در روزی که خداوند او را ازدست جمیع دشمنانش و از دست شاول رهایی داد، کلمات این سرود را برای خداوند انشا نمود.
2и рече: Господ је моја Стена и Град мој и Избавитељ мој.
2و گفت: «خداوند صخره من و قلعه من و رهاننده من است.
3Бог је Стена моја, у Њега ћу се уздати, Штит мој и Рог спасења мог, Заклон мој и Уточиште моје, Спаситељ мој, који ме избавља од силе.
3خدای صخره من که بر او توکل خواهم نمود، سپر من و شاخ نجاتم، برج بلند و ملجای من، ای نجات‌دهنده من، مرا از ظلم خواهی رهانید.
4Призивам Господа, кога ваља хвалити, и опраштам се непријатеља својих.
4خداوند را که سزاوار کل حمد است، خواهم خواند. پس از دشمنان خود خلاصی خواهم یافت.
5Јер обузеше ме смртни болови, потоци неваљалих људи уплашише ме.
5زیرا که موجهای موت مرا احاطه نموده، وسیلهای عصیان مرا ترسانیده بود.
6Болови гробни опколише ме, стегоше ме замке смртне.
6رسنهای گور مرا احاطه نمودند. دامهای موت مرا دریافتند.
7У тескоби својој призвах Господа, и к Богу свом повиках, Он чу из двора свог глас мој, и вика моја дође му до ушију.
7در تنگی خود خداوند را خواندم. و نزد خدای خویش دعا نمودم. و او آواز مرا از هیکل خودشنید. و استغاثه من به گوش وی رسید.
8Затресе се и поколеба се земља, темељи небесима задрмаше се и померише се, јер се Он разгневи.
8آنگاه زمین متزلزل و مرتعش گردید. واساسهای آسمان بلرزیدند. و از حدت خشم اومتحرک گردیدند.
9Подиже се дим из ноздрва Његових и из уста Његових огањ који прождире, живо угљевље одскакаше од Њега.
9از بینی وی دود متصاعد شد. و از دهان او آتش سوزان درآمد و اخگرها از آن افروخته گردید.
10Сави небеса и сиђе; а мрак беше под ногама Његовим.
10و او آسمانها را خم کرده، نزول فرمود. وتاریکی غلیظ زیر پایهایش بود.
11И седе на херувима и полете, и показа се на крилима ветреним.
11بر کروبین سوار شده، پرواز نمود. و بر بالهای باد نمایان گردید.
12Од мрака начини око себе шатор, од мрачних вода, облака ваздушних.
12ظلمت را به اطراف خود سایبانها ساخت. واجتماع آبها و ابرهای متراکم افلاک را.
13Од севања пред Њим гораше живо угљевље.
13از درخشندگی‌ای که پیش روی وی بود، اخگرهای آتش افروخته گردید.
14Загрме с небеса Господ, и Вишњи пусти глас свој.
14خداوند از آسمان رعد نمود. و حضرت اعلی آواز خویش را مسموع گردانید.
15Пусти стреле своје, и разметну их; муње, и разасу их.
15تیرها فرستاده، ایشان را پراکنده ساخت. و برق را جهانیده، ایشان را سراسیمه گردانید.
16Показаше се дубине морске, и открише се темељи васиљеној од претње Господње, од дихања духа из ноздрва Његових.
16پس عمق های دریا ظاهر شد. و اساسهای ربع مسکون منکشف گردید. از توبیخ خداوند و ازنفخه باد بینی وی.
17Тада пружи с висине руку и ухвати ме, извуче ме из воде велике.
17از اعلی علیین فرستاده، مرا گرفت. و از آبهای بسیار مرا بیرون کشید.
18Избави ме од непријатеља мог силног и од мојих ненавидника, кад беху јачи од мене.
18مرا از دشمنان زورآورم رهایی داد. و ازمبغضانم، چونکه از من قویتر بودند.
19Устадоше на ме у дан невоље моје, али ми Господ би потпора.
19در روز شقاوت من، ایشان مرا دریافته بودند. لیکن خداوند تکیه گاه من بود.
20И изведе ме на пространо место, избави ме, јер сам му мио.
20مرا به مکان وسیع بیرون آورد. و مرا خلاصی داد چونکه به من رغبت می‌داشت.
21Даде ми Господ по правди мојој, по чистоти руку мојих дарива ме.
21پس خداوند مرا به حسب عدالتم جزا خواهدداد. و به حسب پاکیزگی دستم مرا مکافات خواهد رسانید.
22Јер се држах путева Господњих, и не одметнух се Бога свог.
22زیرا که طریق های خداوند را حفظ نمودم. و ازخدای خویش عصیان نورزیدم.
23Него су сви закони Његови преда мном, и заповести Његове не уклањам од себе.
23چونکه جمیع احکام او در مد نظر من است. واز فرایض او انحراف نورزیدم.
24И бих му веран, и чувах се од безакоња свог.
24و به حضور او کامل شدم. و از عصیان ورزیدن، خویشتن را بازداشتم.
25Даде ми Господ по правди мојој, по чистоти мојој пред очима Његовим.
25بنابراین خداوند مرا به حسب عدالتم جزا داد. و بر‌حسب صداقتی که در نظر وی داشتم.
26Са светима поступаш свето, с човеком верним верно;
26با شخص رحیم، خویشتن را رحیم خواهی نمود. و با مرد کامل با کاملیت رفتار خواهی کرد.
27С чистим чисто поступаш, а с неваљалим насупрот њему.
27با شخص طاهر به طهارت عمل خواهی نمود. و با کج خلقان مخالفت خواهی کرد.
28Јер помажеш народу невољном, а на поносите спушташ очи своје и понижаваш их.
28و قوم مستمند را نجات خواهی داد. اماچشمان تو بر متکبران است تا ایشان را پست گردانی.
29Ти си видело моје, Господе, и Господ просветљује таму моју.
29زیرا که تو‌ای خداوند، نور من هستی. وخداوند، تاریکی مرا به روشنایی مبدل خواهدساخت.
30С Тобом разбијам војску, с Богом својим скачем преко зида.
30زیرا که به استعانت تو بر لشکری تاخت آوردم. و به مدد خدای خود بر حصارها جست وخیز نمودم.
31Пут је Божји веран, реч Господња чиста. Он је штит свима који се уздају у Њ.
31و اما خدا، طریق وی کامل است؛ و کلام خداوند مصفا؛ و او برای جمیع متوکلانش سپرمی باشد.
32Јер ко је Бог осим Господа? И ко је стена осим Бога нашег?
32زیرا کیست خدا غیر از یهوه؟ و کیست صخره غیر از خدای ما؟
33Бог је крепост моја и сила моја, и чини да ми је пут без мане.
33خدا قلعه استوار من است. و طریق مرا کامل می سازد.
34Даје ми ноге као у јелена, и на висине моје ставља ме.
34و پایهایم را مثل پای غزال می‌گرداند، و مرا برمکانهای بلندم برپا می‌دارد.
35Учи руке моје боју, те ломе лук бронзани мишице моје.
35دستهای مرا به جنگ تعلیم می‌دهد، و به بازوی خود کمان برنجین را می‌کشم.
36Ти ми дајеш штит спасења свог, и милост твоја чини ме велика.
36و سپر نجات خود را به من خواهی داد، و لطف تو مرا بزرگ خواهد ساخت.
37Шириш кораке моје пода мном, те се не омичу глежњи моји.
37قدمهای مرا در زیر من وسعت دادی که پایهایم نلغزید.
38Терам непријатеље своје, и потирем их, и не враћам се докле их не истребим.
38دشمنان خود را تعاقب نموده، ایشان را هلاک خواهم ساخت، و تا نابود نشوند بر نخواهم گشت.
39И истребљујем их, и обарам их да не могу устати, него падају под ноге моје.
39ایشان را خراب کرده، خرد خواهم ساخت تادیگر برنخیزند، و زیر پایهایم خواهند افتاد.
40Јер ме Ти опасујеш снагом за бој; који устану на ме, обараш их пода ме.
40زیرا کمر مرا برای جنگ به قوت خواهی بست، و آنانی را که به ضد من برخیزند در زیر من خم خواهی ساخت.
41Непријатеља мојих плећи Ти ми обраћаш, и потирем ненавиднике своје.
41و دشمنانم را پیش من منهزم خواهی کرد تاخصمان خود را منقطع سازم.
42Обзиру се, али нема помагача; вичу ка Господу, али их не слуша.
42فریاد برمی آورند، اما رهاننده‌ای نیست؛ و به سوی خداوند، لیکن ایشان را اجابت نخواهدکرد.
43Сатирем их као прах земаљски, као блато по улицама газим их и размећем.
43پس ایشان را مثل غبار زمین نرم می‌کنم. و مثل گل کوچه‌ها کوبیده، پایمال می‌سازم.
44Ти ме избављаш од буне народа мог, чуваш ме да сам глава народима; народ ког не познавах служи ми.
44و تو مرا از مخاصمات قوم من خواهی رهانید، و مرا برای سرداری امت‌ها حفظ خواهی کرد، وقومی را که نشناخته بودم، مرا بندگی خواهندنمود.
45Туђини ласкају ми, чујући покоравају ми се.
45غریبان نزد من تذلل خواهند کرد و به مجردشنیدن من، مرا اطاعت خواهند نمود.
46Туђини бледе, дрхћу у градовима својим.
46غریبان پژمرده خواهند گردید و از مکان های مخفی خود با ترس بیرون خواهند آمد.
47Жив је Господ, и да је благословена Стена моја. Да се узвиси Бог, Стена спасења мог.
47خداوند زنده است و صخره من متبارک وخدای صخره نجات من متعال باد.
48Бог, који ми даје освету, и покорава ми народе,
48ای خدایی که برای من انتقام می‌کشی و قومهارا زیر من پست می‌سازی.
49Који ме изводи из непријатеља мојих, и подиже ме над оне који устају на ме, и од човека жестоког избавља ме.
49و مرا از دست دشمنانم بیرون می‌آوری و برمقاومت کنندگانم مرا بلند می‌گردانی. تو مرا ازمرد ظالم خلاصی خواهی داد.
50Тога ради хвалим Те, Господе, по народима, и појем имену твом,
50بنابراین‌ای خداوند، تو را در میان امت‌ها حمدخواهم گفت. و به نام تو ترنم خواهم نمود.
51Који славно избављаш цара свог, и чиниш милост помазанику свом Давиду и семену његовом довека.
51نجات عظیمی برای پادشاه خود می‌نماید. وبرای مسیح خویش رحمت را پدید می‌آورد. به جهت داود و ذریت وی تا ابدالاباد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.