2 Samuel 22
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1David adressa à l’Éternel les paroles de ce cantique, lorsque l’Éternel l’eut délivré de la main de tous ses ennemis et de la main de Saül.
1و داود در روزی که خداوند او را ازدست جمیع دشمنانش و از دست شاول رهایی داد، کلمات این سرود را برای خداوند انشا نمود.
2Il dit: L’Éternel est mon rocher, ma forteresse, mon libérateur.
2و گفت: «خداوند صخره من و قلعه من و رهاننده من است.
3Dieu est mon rocher, où je trouve un abri, Mon bouclier et la force qui me sauve, Ma haute retraite et mon refuge. O mon Sauveur! Tu me garantis de la violence.
3خدای صخره من که بر او توکل خواهم نمود، سپر من و شاخ نجاتم، برج بلند و ملجای من، ای نجات‌دهنده من، مرا از ظلم خواهی رهانید.
4Je m’écrie: Loué soit l’Éternel! Et je suis délivré de mes ennemis.
4خداوند را که سزاوار کل حمد است، خواهم خواند. پس از دشمنان خود خلاصی خواهم یافت.
5Car les flots de la mort m’avaient environné, Les torrents de la destruction m’avaient épouvanté;
5زیرا که موجهای موت مرا احاطه نموده، وسیلهای عصیان مرا ترسانیده بود.
6Les liens du sépulcre m’avaient entouré, Les filets de la mort m’avaient surpris.
6رسنهای گور مرا احاطه نمودند. دامهای موت مرا دریافتند.
7Dans ma détresse, j’ai invoqué l’Éternel, J’ai invoqué mon Dieu; De son palais, il a entendu ma voix, Et mon cri est parvenu à ses oreilles.
7در تنگی خود خداوند را خواندم. و نزد خدای خویش دعا نمودم. و او آواز مرا از هیکل خودشنید. و استغاثه من به گوش وی رسید.
8La terre fut ébranlée et trembla, Les fondements des cieux frémirent, Et ils furent ébranlés, parce qu’il était irrité.
8آنگاه زمین متزلزل و مرتعش گردید. واساسهای آسمان بلرزیدند. و از حدت خشم اومتحرک گردیدند.
9Il s’élevait de la fumée dans ses narines, Et un feu dévorant sortait de sa bouche: Il en jaillissait des charbons embrasés.
9از بینی وی دود متصاعد شد. و از دهان او آتش سوزان درآمد و اخگرها از آن افروخته گردید.
10Il abaissa les cieux, et il descendit: Il y avait une épaisse nuée sous ses pieds.
10و او آسمانها را خم کرده، نزول فرمود. وتاریکی غلیظ زیر پایهایش بود.
11Il était monté sur un chérubin, et il volait, Il paraissait sur les ailes du vent.
11بر کروبین سوار شده، پرواز نمود. و بر بالهای باد نمایان گردید.
12Il faisait des ténèbres une tente autour de lui, Il était enveloppé d’amas d’eaux et de sombres nuages.
12ظلمت را به اطراف خود سایبانها ساخت. واجتماع آبها و ابرهای متراکم افلاک را.
13De la splendeur qui le précédait S’élançaient des charbons de feu.
13از درخشندگی‌ای که پیش روی وی بود، اخگرهای آتش افروخته گردید.
14L’Éternel tonna des cieux, Le Très-Haut fit retentir sa voix;
14خداوند از آسمان رعد نمود. و حضرت اعلی آواز خویش را مسموع گردانید.
15Il lança des flèches et dispersa mes ennemis, La foudre, et les mit en déroute.
15تیرها فرستاده، ایشان را پراکنده ساخت. و برق را جهانیده، ایشان را سراسیمه گردانید.
16Le lit de la mer apparut, Les fondements du monde furent découverts, Par la menace de l’Éternel, Par le bruit du souffle de ses narines.
16پس عمق های دریا ظاهر شد. و اساسهای ربع مسکون منکشف گردید. از توبیخ خداوند و ازنفخه باد بینی وی.
17Il étendit sa main d’en haut, il me saisit, Il me retira des grandes eaux;
17از اعلی علیین فرستاده، مرا گرفت. و از آبهای بسیار مرا بیرون کشید.
18Il me délivra de mon adversaire puissant, De mes ennemis qui étaient plus forts que moi.
18مرا از دشمنان زورآورم رهایی داد. و ازمبغضانم، چونکه از من قویتر بودند.
19Ils m’avaient surpris au jour de ma détresse, Mais l’Éternel fut mon appui.
19در روز شقاوت من، ایشان مرا دریافته بودند. لیکن خداوند تکیه گاه من بود.
20Il m’a mis au large, Il m’a sauvé, parce qu’il m’aime.
20مرا به مکان وسیع بیرون آورد. و مرا خلاصی داد چونکه به من رغبت می‌داشت.
21L’Éternel m’a traité selon ma droiture, Il m’a rendu selon la pureté de mes mains;
21پس خداوند مرا به حسب عدالتم جزا خواهدداد. و به حسب پاکیزگی دستم مرا مکافات خواهد رسانید.
22Car j’ai observé les voies de l’Éternel, Et je n’ai point été coupable envers mon Dieu.
22زیرا که طریق های خداوند را حفظ نمودم. و ازخدای خویش عصیان نورزیدم.
23Toutes ses ordonnances ont été devant moi, Et je ne me suis point écarté de ses lois.
23چونکه جمیع احکام او در مد نظر من است. واز فرایض او انحراف نورزیدم.
24J’ai été sans reproche envers lui, Et je me suis tenu en garde contre mon iniquité.
24و به حضور او کامل شدم. و از عصیان ورزیدن، خویشتن را بازداشتم.
25Aussi l’Éternel m’a rendu selon ma droiture, Selon ma pureté devant ses yeux.
25بنابراین خداوند مرا به حسب عدالتم جزا داد. و بر‌حسب صداقتی که در نظر وی داشتم.
26Avec celui qui est bon tu te montres bon, Avec l’homme droit tu agis selon la droiture,
26با شخص رحیم، خویشتن را رحیم خواهی نمود. و با مرد کامل با کاملیت رفتار خواهی کرد.
27Avec celui qui est pur tu te montres pur, Et avec le pervers tu agis selon sa perversité.
27با شخص طاهر به طهارت عمل خواهی نمود. و با کج خلقان مخالفت خواهی کرد.
28Tu sauves le peuple qui s’humilie, Et de ton regard, tu abaisses les orgueilleux.
28و قوم مستمند را نجات خواهی داد. اماچشمان تو بر متکبران است تا ایشان را پست گردانی.
29Oui, tu es ma lumière, ô Éternel! L’Éternel éclaire mes ténèbres.
29زیرا که تو‌ای خداوند، نور من هستی. وخداوند، تاریکی مرا به روشنایی مبدل خواهدساخت.
30Avec toi je me précipite sur une troupe en armes, Avec mon Dieu je franchis une muraille.
30زیرا که به استعانت تو بر لشکری تاخت آوردم. و به مدد خدای خود بر حصارها جست وخیز نمودم.
31Les voies de Dieu sont parfaites, La parole de l’Éternel est éprouvée; Il est un bouclier pour tous ceux qui se confient en lui.
31و اما خدا، طریق وی کامل است؛ و کلام خداوند مصفا؛ و او برای جمیع متوکلانش سپرمی باشد.
32Car qui est Dieu, si ce n’est l’Éternel? Et qui est un rocher, si ce n’est notre Dieu?
32زیرا کیست خدا غیر از یهوه؟ و کیست صخره غیر از خدای ما؟
33C’est Dieu qui est ma puissante forteresse, Et qui me conduit dans la voie droite.
33خدا قلعه استوار من است. و طریق مرا کامل می سازد.
34Il rend mes pieds semblables à ceux des biches, Et il me place sur mes lieux élevés.
34و پایهایم را مثل پای غزال می‌گرداند، و مرا برمکانهای بلندم برپا می‌دارد.
35Il exerce mes mains au combat, Et mes bras tendent l’arc d’airain.
35دستهای مرا به جنگ تعلیم می‌دهد، و به بازوی خود کمان برنجین را می‌کشم.
36Tu me donnes le bouclier de ton salut, Et je deviens grand par ta bonté.
36و سپر نجات خود را به من خواهی داد، و لطف تو مرا بزرگ خواهد ساخت.
37Tu élargis le chemin sous mes pas, Et mes pieds ne chancellent point.
37قدمهای مرا در زیر من وسعت دادی که پایهایم نلغزید.
38Je poursuis mes ennemis, et je les détruis; Je ne reviens pas avant de les avoir anéantis.
38دشمنان خود را تعاقب نموده، ایشان را هلاک خواهم ساخت، و تا نابود نشوند بر نخواهم گشت.
39Je les anéantis, je les brise, et ils ne se relèvent plus; Ils tombent sous mes pieds.
39ایشان را خراب کرده، خرد خواهم ساخت تادیگر برنخیزند، و زیر پایهایم خواهند افتاد.
40Tu me ceins de force pour le combat, Tu fais plier sous moi mes adversaires.
40زیرا کمر مرا برای جنگ به قوت خواهی بست، و آنانی را که به ضد من برخیزند در زیر من خم خواهی ساخت.
41Tu fais tourner le dos à mes ennemis devant moi, Et j’extermine ceux qui me haïssent.
41و دشمنانم را پیش من منهزم خواهی کرد تاخصمان خود را منقطع سازم.
42Ils regardent autour d’eux, et personne pour les sauver! Ils crient à l’Éternel, et il ne leur répond pas!
42فریاد برمی آورند، اما رهاننده‌ای نیست؛ و به سوی خداوند، لیکن ایشان را اجابت نخواهدکرد.
43Je les broie comme la poussière de la terre, Je les écrase, je les foule, comme la boue des rues.
43پس ایشان را مثل غبار زمین نرم می‌کنم. و مثل گل کوچه‌ها کوبیده، پایمال می‌سازم.
44Tu me délivres des dissensions de mon peuple; Tu me conserves pour chef des nations; Un peuple que je ne connaissais pas m’est asservi.
44و تو مرا از مخاصمات قوم من خواهی رهانید، و مرا برای سرداری امت‌ها حفظ خواهی کرد، وقومی را که نشناخته بودم، مرا بندگی خواهندنمود.
45Les fils de l’étranger me flattent, Ils m’obéissent au premier ordre.
45غریبان نزد من تذلل خواهند کرد و به مجردشنیدن من، مرا اطاعت خواهند نمود.
46Les fils de l’étranger sont en défaillance, Ils tremblent hors de leurs forteresses.
46غریبان پژمرده خواهند گردید و از مکان های مخفی خود با ترس بیرون خواهند آمد.
47Vive l’Éternel, et béni soit mon rocher! Que Dieu, le rocher de mon salut, soit exalté,
47خداوند زنده است و صخره من متبارک وخدای صخره نجات من متعال باد.
48Le Dieu qui est mon vengeur, Qui m’assujettit les peuples,
48ای خدایی که برای من انتقام می‌کشی و قومهارا زیر من پست می‌سازی.
49Et qui me fait échapper à mes ennemis! Tu m’élèves au-dessus de mes adversaires, Tu me délivres de l’homme violent.
49و مرا از دست دشمنانم بیرون می‌آوری و برمقاومت کنندگانم مرا بلند می‌گردانی. تو مرا ازمرد ظالم خلاصی خواهی داد.
50C’est pourquoi je te louerai parmi les nations, ô Éternel! Et je chanterai à la gloire de ton nom.
50بنابراین‌ای خداوند، تو را در میان امت‌ها حمدخواهم گفت. و به نام تو ترنم خواهم نمود.
51Il accorde de grandes délivrances à son roi, Et il fait miséricorde à son oint, A David, et à sa postérité, pour toujours.
51نجات عظیمی برای پادشاه خود می‌نماید. وبرای مسیح خویش رحمت را پدید می‌آورد. به جهت داود و ذریت وی تا ابدالاباد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.