2 Samuel 22
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1David adressa à l’Éternel les paroles de ce cantique, lorsque l’Éternel l’eut délivré de la main de tous ses ennemis et de la main de Saül.
1Давид а ындрептат кэтре Домнул кувинтеле ачестей кынтэрь дупэ че Домнул л-а избэвит дин мына тутурор врэжмашилор луй ши дин мына луй Саул.
2Il dit: L’Éternel est mon rocher, ma forteresse, mon libérateur.
2Ел а зис: „Домнул есте стынка мя, четэцуя мя, Избэвиторул меу.
3Dieu est mon rocher, où je trouve un abri, Mon bouclier et la force qui me sauve, Ma haute retraite et mon refuge. O mon Sauveur! Tu me garantis de la violence.
3Думнезеу есте стынка мя ла каре гэсеск ун адэпост, скутул меу ши путеря каре мэ мынтуеште, турнул меу чел ыналт ши скэпаря мя. Мынтуиторуле, Ту мэ скапь де силничие!
4Je m’écrie: Loué soit l’Éternel! Et je suis délivré de mes ennemis.
4Еу кем пе Домнул чел вредник де лаудэ ши сунт избэвит де врэжмаший мей.
5Car les flots de la mort m’avaient environné, Les torrents de la destruction m’avaient épouvanté;
5Кэч валуриле морций мэ ынконжурасерэ, шувоаеле нимичирий мэ ынспэймынтасерэ,
6Les liens du sépulcre m’avaient entouré, Les filets de la mort m’avaient surpris.
6легэтуриле мормынтулуй мэ ынконжурасерэ, лацуриле морций мэ принсесерэ.
7Dans ma détresse, j’ai invoqué l’Éternel, J’ai invoqué mon Dieu; De son palais, il a entendu ma voix, Et mon cri est parvenu à ses oreilles.
7Ын стрымтораря мя, ам кемат пе Домнул, ам кемат пе Думнезеул меу; дин локашул Луй, Ел мь-а аузит гласул ши стригэтул меу а ажунс ла урекиле Луй.
8La terre fut ébranlée et trembla, Les fondements des cieux frémirent, Et ils furent ébranlés, parce qu’il était irrité.
8Атунч, пэмынтул с-а кутремурат ши с-а клэтинат, темелииле черулуй с-ау мишкат ши с-ау згудуит, пентру кэ Ел Се мыниясе.
9Il s’élevait de la fumée dans ses narines, Et un feu dévorant sortait de sa bouche: Il en jaillissait des charbons embrasés.
9Фум се ридика дин нэриле Луй ши ун фок мистуитор ешя дин гура Луй: кэрбунь априншь цышняу дин еа.
10Il abaissa les cieux, et il descendit: Il y avait une épaisse nuée sous ses pieds.
10А плекат черуриле ши С-а коборыт: ун нор грос ера суб пичоареле Луй.
11Il était monté sur un chérubin, et il volait, Il paraissait sur les ailes du vent.
11Кэлэря пе ун херувим ши збура, веня пе арипиле вынтулуй;
12Il faisait des ténèbres une tente autour de lui, Il était enveloppé d’amas d’eaux et de sombres nuages.
12ера ынконжурат ку ынтунерикул ка ши ку ун корт, ера ынконжурат ку грэмезь де апе ши ку норь ынтунекошь.
13De la splendeur qui le précédait S’élançaient des charbons de feu.
13Дин стрэлучиря каре ера ынаинтя Луй скынтеяу кэрбунь де фок.
14L’Éternel tonna des cieux, Le Très-Haut fit retentir sa voix;
14Домнул а тунат дин черурь, Чел Пряыналт а фэкут сэ-Й рэсуне гласул;
15Il lança des flèches et dispersa mes ennemis, La foudre, et les mit en déroute.
15а арункат сэӂець ши а рисипит пе врэжмаший мей, а арункат фулӂерул ши й-а пус пе фугэ.
16Le lit de la mer apparut, Les fondements du monde furent découverts, Par la menace de l’Éternel, Par le bruit du souffle de ses narines.
16Фундул мэрий с-а вэзут, темелииле лумий ау фост дескоперите де мустраря Домнулуй, де вуетул суфлэрий нэрилор Луй.
17Il étendit sa main d’en haut, il me saisit, Il me retira des grandes eaux;
17Ел Шь-а ынтинс мына де сус, дин ынэлциме, м-а апукат, м-а скос дин апеле челе марь;
18Il me délivra de mon adversaire puissant, De mes ennemis qui étaient plus forts que moi.
18м-а избэвит де потривникул меу чел путерник, де врэжмаший мей каре ерау май тарь декыт мине.
19Ils m’avaient surpris au jour de ma détresse, Mais l’Éternel fut mon appui.
19Ей мэ принсесерэ ын зиуа стрымторэрий меле, дар Домнул а фост сприжиниторул меу,
20Il m’a mis au large, Il m’a sauvé, parce qu’il m’aime.
20Ел м-а скос ла лок ларг. Ел м-а мынтуит, пентру кэ мэ юбеште.
21L’Éternel m’a traité selon ma droiture, Il m’a rendu selon la pureté de mes mains;
21Домнул мь-а рэсплэтит дупэ невиновэция мя, мь-а фэкут дупэ курэция мынилор меле;
22Car j’ai observé les voies de l’Éternel, Et je n’ai point été coupable envers mon Dieu.
22кэч ам пэзит кэиле Домнулуй, ну м-ам фэкут виноват фацэ де Думнезеул меу.
23Toutes ses ordonnances ont été devant moi, Et je ne me suis point écarté de ses lois.
23Тоате порунчиле Луй ау фост ынаинтя мя ши ну м-ам депэртат де ла леӂиле Луй.
24J’ai été sans reproche envers lui, Et je me suis tenu en garde contre mon iniquité.
24Ам фост фэрэ винэ ынаинтя Луй, м-ам пэзит де фэрэделеӂя мя.
25Aussi l’Éternel m’a rendu selon ma droiture, Selon ma pureté devant ses yeux.
25Де ачея, Домнул мь-а рэсплэтит невиновэция мя дупэ курэция мя ынаинтя Луй.
26Avec celui qui est bon tu te montres bon, Avec l’homme droit tu agis selon la droiture,
26Ку чел бун Ту ешть бун, ку омул дрепт Те порць дупэ дрептате,
27Avec celui qui est pur tu te montres pur, Et avec le pervers tu agis selon sa perversité.
27ку чел курат ешть курат, ку чел ындэрэтник Те порць дупэ ындэрэтничия луй.
28Tu sauves le peuple qui s’humilie, Et de ton regard, tu abaisses les orgueilleux.
28Ту мынтуешть пе попорул каре се смереште, ши ку привиря Та коборь пе чей мындри.
29Oui, tu es ma lumière, ô Éternel! L’Éternel éclaire mes ténèbres.
29Да, Ту ешть лумина мя, Доамне! Домнул луминязэ ынтунерикул меу.
30Avec toi je me précipite sur une troupe en armes, Avec mon Dieu je franchis une muraille.
30Ку Тине мэ нэпустеск асупра уней ошть ынармате, ку Думнезеул меу сар песте зид.
31Les voies de Dieu sont parfaites, La parole de l’Éternel est éprouvée; Il est un bouclier pour tous ceux qui se confient en lui.
31Кэиле луй Думнезеу сунт десэвыршите, Кувынтул Домнулуй есте курэцит; Ел есте ун скут пентру тоць чей че каутэ адэпост ын Ел.
32Car qui est Dieu, si ce n’est l’Éternel? Et qui est un rocher, si ce n’est notre Dieu?
32Кэч чине есте Думнезеу, афарэ де Домнул? Ши чине есте о стынкэ, афарэ де Думнезеул ностру?
33C’est Dieu qui est ma puissante forteresse, Et qui me conduit dans la voie droite.
33Думнезеу есте четэцуя мя чя таре ши Ел мэ кэлэузеште пе каля чя дряптэ.
34Il rend mes pieds semblables à ceux des biches, Et il me place sur mes lieux élevés.
34Ел ымь фаче пичоареле ка але чербоайчелор ши Ел мэ ашазэ пе локуриле меле челе ыналте.
35Il exerce mes mains au combat, Et mes bras tendent l’arc d’airain.
35Ымь депринде мыниле ла луптэ ши брацеле меле ынтинд аркул де арамэ.
36Tu me donnes le bouclier de ton salut, Et je deviens grand par ta bonté.
36Ту ымь дай скутул мынтуирий Тале ши ажунг маре прин бунэтатя Та.
37Tu élargis le chemin sous mes pas, Et mes pieds ne chancellent point.
37Лэрӂешть друмул суб паший мей ши пичоареле меле ну се клатинэ.
38Je poursuis mes ennemis, et je les détruis; Je ne reviens pas avant de les avoir anéantis.
38Урмэреск пе врэжмаший мей ши-й нимическ, ну мэ ынторк пынэ ну-й нимическ.
39Je les anéantis, je les brise, et ils ne se relèvent plus; Ils tombent sous mes pieds.
39Ый нимическ, ый здробеск, де ну се май скоалэ; кад суб пичоареле меле.
40Tu me ceins de force pour le combat, Tu fais plier sous moi mes adversaires.
40Ту мэ ынчинӂь ку путере пентру луптэ, рэпуй суб мине пе потривничий мей.
41Tu fais tourner le dos à mes ennemis devant moi, Et j’extermine ceux qui me haïssent.
41Фачь пе врэжмаший мей сэ дя досул ынаинтя мя ши нимическ пе чей че мэ урэск.
42Ils regardent autour d’eux, et personne pour les sauver! Ils crient à l’Éternel, et il ne leur répond pas!
42Се уйтэ ын журул лор ши ну-й чине сэ-й скапе. Стригэ кэтре Домнул, дар ну ле рэспунде!
43Je les broie comme la poussière de la terre, Je les écrase, je les foule, comme la boue des rues.
43Ый писез ка пулберя пэмынтулуй, ый здробеск, ый калк ын пичоаре, ка нороюл де пе улице.
44Tu me délivres des dissensions de mon peuple; Tu me conserves pour chef des nations; Un peuple que je ne connaissais pas m’est asservi.
44Мэ скапь дин неынцелеӂериле попорулуй меу; мэ пэстрезь дрепт кэпетение а нямурилор; ун попор пе каре ну-л куноштям ымь есте супус.
45Les fils de l’étranger me flattent, Ils m’obéissent au premier ordre.
45Фиий стрэинулуй мэ лингушеск; мэ аскултэ ла чя динтый порункэ.
46Les fils de l’étranger sont en défaillance, Ils tremblent hors de leurs forteresses.
46Фиий стрэинулуй лешинэ де ла инимэ, тремурэ кынд ес дин четэцуе.
47Vive l’Éternel, et béni soit mon rocher! Que Dieu, le rocher de mon salut, soit exalté,
47Трэяскэ Домнул ши бинекувынтатэ сэ фие Стынка мя! Ынэлцат сэ фие Думнезеу, Стынка мынтуирий меле,
48Le Dieu qui est mon vengeur, Qui m’assujettit les peuples,
48Думнезеу, каре есте рэзбунэторул меу, каре-мь супуне попоареле
49Et qui me fait échapper à mes ennemis! Tu m’élèves au-dessus de mes adversaires, Tu me délivres de l’homme violent.
49ши каре мэ фаче сэ скап де врэжмаший мей! Ту мэ ыналць май пресус де потривничий мей, мэ избэвешть де омул асупритор.
50C’est pourquoi je te louerai parmi les nations, ô Éternel! Et je chanterai à la gloire de ton nom.
50Де ачея Те вой лэуда принтре нямурь, Доамне, ши вой кынта спре слава Нумелуй Тэу!
51Il accorde de grandes délivrances à son roi, Et il fait miséricorde à son oint, A David, et à sa postérité, pour toujours.
51Ел дэ марь избэвирь ымпэратулуй Сэу ши аратэ милэ унсулуй Сэу: луй Давид ши семинцей луй пентру тотдяуна.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.