2 Samuel 22
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Davi falou ao SENHOR as palavras deste cântico no dia em que o SENHOR o livrou das mãos de todos os seus inimigos e das mãos de Saul,
1Давид а ындрептат кэтре Домнул кувинтеле ачестей кынтэрь дупэ че Домнул л-а избэвит дин мына тутурор врэжмашилор луй ши дин мына луй Саул.
2e ele disse: “O SENHOR é a minha rocha, a minha fortaleza, e o meu libertador, sim, o meu;
2Ел а зис: „Домнул есте стынка мя, четэцуя мя, Избэвиторул меу.
3Deus é a minha rocha, em quem me refugio; o meu escudo e o poder da minha salvação, a minha torre alta e o meu refúgio. Meu salvador, tu me salvas da violência.
3Думнезеу есте стынка мя ла каре гэсеск ун адэпост, скутул меу ши путеря каре мэ мынтуеште, турнул меу чел ыналт ши скэпаря мя. Мынтуиторуле, Ту мэ скапь де силничие!
4Invoco o SENHOR, que é digno de ser louvado; e assim serei salvo dos meus inimigos.
4Еу кем пе Домнул чел вредник де лаудэ ши сунт избэвит де врэжмаший мей.
5Pois as ondas da morte me cercaram. As torrentes da impiedade me aterrorizaram.
5Кэч валуриле морций мэ ынконжурасерэ, шувоаеле нимичирий мэ ынспэймынтасерэ,
6As cordas do Seol me envolveram. As armadilhas da morte me confrontaram.
6легэтуриле мормынтулуй мэ ынконжурасерэ, лацуриле морций мэ принсесерэ.
7Na minha angústia, clamei ao SENHOR. Sim, clamei ao meu Deus. Do seu templo ele ouviu a minha voz. O meu clamor chegou aos seus ouvidos.
7Ын стрымтораря мя, ам кемат пе Домнул, ам кемат пе Думнезеул меу; дин локашул Луй, Ел мь-а аузит гласул ши стригэтул меу а ажунс ла урекиле Луй.
8Então a terra se abalou e tremeu. Os fundamentos dos céus se moveram e foram abalados, porque ele estava irado.
8Атунч, пэмынтул с-а кутремурат ши с-а клэтинат, темелииле черулуй с-ау мишкат ши с-ау згудуит, пентру кэ Ел Се мыниясе.
9Das suas narinas subiu fumaça. Da sua boca saiu fogo consumidor. Brasas se acenderam dele.
9Фум се ридика дин нэриле Луй ши ун фок мистуитор ешя дин гура Луй: кэрбунь априншь цышняу дин еа.
10Ele também curvou os céus e desceu. Densas trevas estavam debaixo dos seus pés.
10А плекат черуриле ши С-а коборыт: ун нор грос ера суб пичоареле Луй.
11Ele cavalgou sobre um querubim, e voou. Sim, ele foi visto sobre as asas do vento.
11Кэлэря пе ун херувим ши збура, веня пе арипиле вынтулуй;
12Ele fez das trevas um abrigo ao seu redor, ajuntamento de águas e densas nuvens dos céus.
12ера ынконжурат ку ынтунерикул ка ши ку ун корт, ера ынконжурат ку грэмезь де апе ши ку норь ынтунекошь.
13Do resplendor diante dele, brasas de fogo se acenderaram.
13Дин стрэлучиря каре ера ынаинтя Луй скынтеяу кэрбунь де фок.
14O SENHOR trovejou dos céus. O Altíssimo levantou a sua voz.
14Домнул а тунат дин черурь, Чел Пряыналт а фэкут сэ-Й рэсуне гласул;
15Ele lançou flechas e os espalhou, raios, e os confundiu.
15а арункат сэӂець ши а рисипит пе врэжмаший мей, а арункат фулӂерул ши й-а пус пе фугэ.
16Então apareceram os canais do mar. Os fundamentos do mundo foram postos a descoberto pela repreensão do SENHOR, pelo sopro do alento das suas narinas.
16Фундул мэрий с-а вэзут, темелииле лумий ау фост дескоперите де мустраря Домнулуй, де вуетул суфлэрий нэрилор Луй.
17Do alto ele estendeu a mão e me segurou. Ele me tirou das águas profundas.
17Ел Шь-а ынтинс мына де сус, дин ынэлциме, м-а апукат, м-а скос дин апеле челе марь;
18Ele me livrou do meu forte inimigo, daqueles que me odiavam, pois eram fortes demais para mim.
18м-а избэвит де потривникул меу чел путерник, де врэжмаший мей каре ерау май тарь декыт мине.
19Eles me enfrentaram no dia da minha calamidade, mas o SENHOR foi o meu amparo.
19Ей мэ принсесерэ ын зиуа стрымторэрий меле, дар Домнул а фост сприжиниторул меу,
20Ele também me levou para um lugar espaçoso. Ele me livrou, porque se agradou de mim.
20Ел м-а скос ла лок ларг. Ел м-а мынтуит, пентру кэ мэ юбеште.
21O SENHOR me recompensou segundo a minha retidão. Ele me recompensou segundo a pureza das minhas mãos.
21Домнул мь-а рэсплэтит дупэ невиновэция мя, мь-а фэкут дупэ курэция мынилор меле;
22Pois tenho guardado os caminhos do SENHOR, e não me afastei perversamente do meu Deus.
22кэч ам пэзит кэиле Домнулуй, ну м-ам фэкут виноват фацэ де Думнезеул меу.
23Pois todas as suas ordenanças estavam diante de mim. Quanto aos seus estatutos, não me desviei deles.
23Тоате порунчиле Луй ау фост ынаинтя мя ши ну м-ам депэртат де ла леӂиле Луй.
24Também fui íntegro para com ele. Guardei-me da minha iniquidade.
24Ам фост фэрэ винэ ынаинтя Луй, м-ам пэзит де фэрэделеӂя мя.
25Portanto, o SENHOR me recompensou segundo a minha retidão, Segundo a minha pureza aos seus olhos.
25Де ачея, Домнул мь-а рэсплэтит невиновэция мя дупэ курэция мя ынаинтя Луй.
26Para com o misericordioso tu te mostras misericordioso. Para com o homem íntegro tu te mostras íntegro.
26Ку чел бун Ту ешть бун, ку омул дрепт Те порць дупэ дрептате,
27Para com o puro tu te mostras puro. Para com o perverso tu te mostras astuto.
27ку чел курат ешть курат, ку чел ындэрэтник Те порць дупэ ындэрэтничия луй.
28Tu salvarás o povo aflito, mas os teus olhos estão sobre os arrogantes, para que os humilhes.
28Ту мынтуешть пе попорул каре се смереште, ши ку привиря Та коборь пе чей мындри.
29Pois tu és a minha lâmpada, SENHOR. O SENHOR iluminará as minhas trevas.
29Да, Ту ешть лумина мя, Доамне! Домнул луминязэ ынтунерикул меу.
30Pois contigo eu ataco uma tropa. Com o meu Deus, salto uma muralha.
30Ку Тине мэ нэпустеск асупра уней ошть ынармате, ку Думнезеул меу сар песте зид.
31Quanto a Deus, o seu caminho é perfeito. A palavra do SENHOR é provada. Ele é um escudo para todos os que nele se refugiam.
31Кэиле луй Думнезеу сунт десэвыршите, Кувынтул Домнулуй есте курэцит; Ел есте ун скут пентру тоць чей че каутэ адэпост ын Ел.
32Pois quem é Deus, além do SENHOR? Quem é a rocha, além do nosso Deus?
32Кэч чине есте Думнезеу, афарэ де Домнул? Ши чине есте о стынкэ, афарэ де Думнезеул ностру?
33Deus é a minha forte fortaleza. Ele torna perfeito o meu caminho.
33Думнезеу есте четэцуя мя чя таре ши Ел мэ кэлэузеште пе каля чя дряптэ.
34Ele faz os seus pés como os das corças, e me firma nos meus lugares altos.
34Ел ымь фаче пичоареле ка але чербоайчелор ши Ел мэ ашазэ пе локуриле меле челе ыналте.
35Ele treina as minhas mãos para a guerra, de modo que os meus braços envergam um arco de bronze.
35Ымь депринде мыниле ла луптэ ши брацеле меле ынтинд аркул де арамэ.
36Tu também me deste o escudo da tua salvação. A tua bondade me engrandeceu.
36Ту ымь дай скутул мынтуирий Тале ши ажунг маре прин бунэтатя Та.
37Alargaste os meus passos debaixo de mim. Os meus pés não vacilaram.
37Лэрӂешть друмул суб паший мей ши пичоареле меле ну се клатинэ.
38Persegui os meus inimigos e os destruí. Não voltei até que fossem consumidos.
38Урмэреск пе врэжмаший мей ши-й нимическ, ну мэ ынторк пынэ ну-й нимическ.
39Eu os consumi, e os atravessei, de modo que não podem se levantar. Sim, eles caíram debaixo dos meus pés.
39Ый нимическ, ый здробеск, де ну се май скоалэ; кад суб пичоареле меле.
40Pois tu me armaste de força para a batalha. Subjugaste debaixo de mim aqueles que se levantaram contra mim.
40Ту мэ ынчинӂь ку путере пентру луптэ, рэпуй суб мине пе потривничий мей.
41Tu também fizeste os meus inimigos me darem as costas, para que eu destruísse os que me odeiam.
41Фачь пе врэжмаший мей сэ дя досул ынаинтя мя ши нимическ пе чей че мэ урэск.
42Eles olharam, mas não havia quem os salvasse; até mesmo para o SENHOR, mas ele não lhes respondeu.
42Се уйтэ ын журул лор ши ну-й чине сэ-й скапе. Стригэ кэтре Домнул, дар ну ле рэспунде!
43Então eu os esmaguei como o pó da terra. Eu os pisei como a lama das ruas, e os espalhei.
43Ый писез ка пулберя пэмынтулуй, ый здробеск, ый калк ын пичоаре, ка нороюл де пе улице.
44Tu também me livraste das contendas do meu povo. Tu me guardaste para ser o cabeça das nações. Um povo que eu não conhecia me servirá.
44Мэ скапь дин неынцелеӂериле попорулуй меу; мэ пэстрезь дрепт кэпетение а нямурилор; ун попор пе каре ну-л куноштям ымь есте супус.
45Os estrangeiros se submeterão a mim. Assim que ouvirem a meu respeito, eles me obedecerão.
45Фиий стрэинулуй мэ лингушеск; мэ аскултэ ла чя динтый порункэ.
46Os estrangeiros definharão, e sairão tremendo dos seus esconderijos.
46Фиий стрэинулуй лешинэ де ла инимэ, тремурэ кынд ес дин четэцуе.
47O SENHOR vive! Bendita seja a minha rocha! Exaltado seja Deus, a rocha da minha salvação,
47Трэяскэ Домнул ши бинекувынтатэ сэ фие Стынка мя! Ынэлцат сэ фие Думнезеу, Стынка мынтуирий меле,
48o próprio Deus que executa vingança por mim, que sujeita os povos debaixo de mim,
48Думнезеу, каре есте рэзбунэторул меу, каре-мь супуне попоареле
49que me livra dos meus inimigos. Sim, tu me exaltas acima daqueles que se levantam contra mim. Tu me livras do homem violento.
49ши каре мэ фаче сэ скап де врэжмаший мей! Ту мэ ыналць май пресус де потривничий мей, мэ избэвешть де омул асупритор.
50Portanto, eu te renderei graças, ó SENHOR, entre as nações, e cantarei louvores ao teu nome.
50Де ачея Те вой лэуда принтре нямурь, Доамне, ши вой кынта спре слава Нумелуй Тэу!
51Ele dá grandes livramentos ao seu rei, e mostra amor leal ao seu ungido, a Davi e à sua descendência, para todo o sempre.”
51Ел дэ марь избэвирь ымпэратулуй Сэу ши аратэ милэ унсулуй Сэу: луй Давид ши семинцей луй пентру тотдяуна.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.