2 Samuel 22
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Davi falou ao SENHOR as palavras deste cântico no dia em que o SENHOR o livrou das mãos de todos os seus inimigos e das mãos de Saul,
1И изговори Давид Господу речи ове песме, кад га избави Господ из руку свих непријатеља његових и из руке Саулове;
2e ele disse: “O SENHOR é a minha rocha, a minha fortaleza, e o meu libertador, sim, o meu;
2и рече: Господ је моја Стена и Град мој и Избавитељ мој.
3Deus é a minha rocha, em quem me refugio; o meu escudo e o poder da minha salvação, a minha torre alta e o meu refúgio. Meu salvador, tu me salvas da violência.
3Бог је Стена моја, у Њега ћу се уздати, Штит мој и Рог спасења мог, Заклон мој и Уточиште моје, Спаситељ мој, који ме избавља од силе.
4Invoco o SENHOR, que é digno de ser louvado; e assim serei salvo dos meus inimigos.
4Призивам Господа, кога ваља хвалити, и опраштам се непријатеља својих.
5Pois as ondas da morte me cercaram. As torrentes da impiedade me aterrorizaram.
5Јер обузеше ме смртни болови, потоци неваљалих људи уплашише ме.
6As cordas do Seol me envolveram. As armadilhas da morte me confrontaram.
6Болови гробни опколише ме, стегоше ме замке смртне.
7Na minha angústia, clamei ao SENHOR. Sim, clamei ao meu Deus. Do seu templo ele ouviu a minha voz. O meu clamor chegou aos seus ouvidos.
7У тескоби својој призвах Господа, и к Богу свом повиках, Он чу из двора свог глас мој, и вика моја дође му до ушију.
8Então a terra se abalou e tremeu. Os fundamentos dos céus se moveram e foram abalados, porque ele estava irado.
8Затресе се и поколеба се земља, темељи небесима задрмаше се и померише се, јер се Он разгневи.
9Das suas narinas subiu fumaça. Da sua boca saiu fogo consumidor. Brasas se acenderam dele.
9Подиже се дим из ноздрва Његових и из уста Његових огањ који прождире, живо угљевље одскакаше од Њега.
10Ele também curvou os céus e desceu. Densas trevas estavam debaixo dos seus pés.
10Сави небеса и сиђе; а мрак беше под ногама Његовим.
11Ele cavalgou sobre um querubim, e voou. Sim, ele foi visto sobre as asas do vento.
11И седе на херувима и полете, и показа се на крилима ветреним.
12Ele fez das trevas um abrigo ao seu redor, ajuntamento de águas e densas nuvens dos céus.
12Од мрака начини око себе шатор, од мрачних вода, облака ваздушних.
13Do resplendor diante dele, brasas de fogo se acenderaram.
13Од севања пред Њим гораше живо угљевље.
14O SENHOR trovejou dos céus. O Altíssimo levantou a sua voz.
14Загрме с небеса Господ, и Вишњи пусти глас свој.
15Ele lançou flechas e os espalhou, raios, e os confundiu.
15Пусти стреле своје, и разметну их; муње, и разасу их.
16Então apareceram os canais do mar. Os fundamentos do mundo foram postos a descoberto pela repreensão do SENHOR, pelo sopro do alento das suas narinas.
16Показаше се дубине морске, и открише се темељи васиљеној од претње Господње, од дихања духа из ноздрва Његових.
17Do alto ele estendeu a mão e me segurou. Ele me tirou das águas profundas.
17Тада пружи с висине руку и ухвати ме, извуче ме из воде велике.
18Ele me livrou do meu forte inimigo, daqueles que me odiavam, pois eram fortes demais para mim.
18Избави ме од непријатеља мог силног и од мојих ненавидника, кад беху јачи од мене.
19Eles me enfrentaram no dia da minha calamidade, mas o SENHOR foi o meu amparo.
19Устадоше на ме у дан невоље моје, али ми Господ би потпора.
20Ele também me levou para um lugar espaçoso. Ele me livrou, porque se agradou de mim.
20И изведе ме на пространо место, избави ме, јер сам му мио.
21O SENHOR me recompensou segundo a minha retidão. Ele me recompensou segundo a pureza das minhas mãos.
21Даде ми Господ по правди мојој, по чистоти руку мојих дарива ме.
22Pois tenho guardado os caminhos do SENHOR, e não me afastei perversamente do meu Deus.
22Јер се држах путева Господњих, и не одметнух се Бога свог.
23Pois todas as suas ordenanças estavam diante de mim. Quanto aos seus estatutos, não me desviei deles.
23Него су сви закони Његови преда мном, и заповести Његове не уклањам од себе.
24Também fui íntegro para com ele. Guardei-me da minha iniquidade.
24И бих му веран, и чувах се од безакоња свог.
25Portanto, o SENHOR me recompensou segundo a minha retidão, Segundo a minha pureza aos seus olhos.
25Даде ми Господ по правди мојој, по чистоти мојој пред очима Његовим.
26Para com o misericordioso tu te mostras misericordioso. Para com o homem íntegro tu te mostras íntegro.
26Са светима поступаш свето, с човеком верним верно;
27Para com o puro tu te mostras puro. Para com o perverso tu te mostras astuto.
27С чистим чисто поступаш, а с неваљалим насупрот њему.
28Tu salvarás o povo aflito, mas os teus olhos estão sobre os arrogantes, para que os humilhes.
28Јер помажеш народу невољном, а на поносите спушташ очи своје и понижаваш их.
29Pois tu és a minha lâmpada, SENHOR. O SENHOR iluminará as minhas trevas.
29Ти си видело моје, Господе, и Господ просветљује таму моју.
30Pois contigo eu ataco uma tropa. Com o meu Deus, salto uma muralha.
30С Тобом разбијам војску, с Богом својим скачем преко зида.
31Quanto a Deus, o seu caminho é perfeito. A palavra do SENHOR é provada. Ele é um escudo para todos os que nele se refugiam.
31Пут је Божји веран, реч Господња чиста. Он је штит свима који се уздају у Њ.
32Pois quem é Deus, além do SENHOR? Quem é a rocha, além do nosso Deus?
32Јер ко је Бог осим Господа? И ко је стена осим Бога нашег?
33Deus é a minha forte fortaleza. Ele torna perfeito o meu caminho.
33Бог је крепост моја и сила моја, и чини да ми је пут без мане.
34Ele faz os seus pés como os das corças, e me firma nos meus lugares altos.
34Даје ми ноге као у јелена, и на висине моје ставља ме.
35Ele treina as minhas mãos para a guerra, de modo que os meus braços envergam um arco de bronze.
35Учи руке моје боју, те ломе лук бронзани мишице моје.
36Tu também me deste o escudo da tua salvação. A tua bondade me engrandeceu.
36Ти ми дајеш штит спасења свог, и милост твоја чини ме велика.
37Alargaste os meus passos debaixo de mim. Os meus pés não vacilaram.
37Шириш кораке моје пода мном, те се не омичу глежњи моји.
38Persegui os meus inimigos e os destruí. Não voltei até que fossem consumidos.
38Терам непријатеље своје, и потирем их, и не враћам се докле их не истребим.
39Eu os consumi, e os atravessei, de modo que não podem se levantar. Sim, eles caíram debaixo dos meus pés.
39И истребљујем их, и обарам их да не могу устати, него падају под ноге моје.
40Pois tu me armaste de força para a batalha. Subjugaste debaixo de mim aqueles que se levantaram contra mim.
40Јер ме Ти опасујеш снагом за бој; који устану на ме, обараш их пода ме.
41Tu também fizeste os meus inimigos me darem as costas, para que eu destruísse os que me odeiam.
41Непријатеља мојих плећи Ти ми обраћаш, и потирем ненавиднике своје.
42Eles olharam, mas não havia quem os salvasse; até mesmo para o SENHOR, mas ele não lhes respondeu.
42Обзиру се, али нема помагача; вичу ка Господу, али их не слуша.
43Então eu os esmaguei como o pó da terra. Eu os pisei como a lama das ruas, e os espalhei.
43Сатирем их као прах земаљски, као блато по улицама газим их и размећем.
44Tu também me livraste das contendas do meu povo. Tu me guardaste para ser o cabeça das nações. Um povo que eu não conhecia me servirá.
44Ти ме избављаш од буне народа мог, чуваш ме да сам глава народима; народ ког не познавах служи ми.
45Os estrangeiros se submeterão a mim. Assim que ouvirem a meu respeito, eles me obedecerão.
45Туђини ласкају ми, чујући покоравају ми се.
46Os estrangeiros definharão, e sairão tremendo dos seus esconderijos.
46Туђини бледе, дрхћу у градовима својим.
47O SENHOR vive! Bendita seja a minha rocha! Exaltado seja Deus, a rocha da minha salvação,
47Жив је Господ, и да је благословена Стена моја. Да се узвиси Бог, Стена спасења мог.
48o próprio Deus que executa vingança por mim, que sujeita os povos debaixo de mim,
48Бог, који ми даје освету, и покорава ми народе,
49que me livra dos meus inimigos. Sim, tu me exaltas acima daqueles que se levantam contra mim. Tu me livras do homem violento.
49Који ме изводи из непријатеља мојих, и подиже ме над оне који устају на ме, и од човека жестоког избавља ме.
50Portanto, eu te renderei graças, ó SENHOR, entre as nações, e cantarei louvores ao teu nome.
50Тога ради хвалим Те, Господе, по народима, и појем имену твом,
51Ele dá grandes livramentos ao seu rei, e mostra amor leal ao seu ungido, a Davi e à sua descendência, para todo o sempre.”
51Који славно избављаш цара свог, и чиниш милост помазанику свом Давиду и семену његовом довека.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.