2 Samuel
Chapter 22
Petrus Canisius Bible, 1…
vs Daničić–Karadžić B…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ook heeft David tot Jahweh de woorden van dit lied gericht, toen Jahweh hem verlost had uit de hand van al zijn vijanden en ook uit de hand van Saul.
1И изговори Давид Господу речи ове песме, кад га избави Господ из руку свих непријатеља његових и из руке Саулове;
2En hij sprak:
2и рече: Господ је моја Стена и Град мој и Избавитељ мој.
3Jahweh, mijn toevlucht, mijn burcht en mijn veste; Mijn God, mijn rots, waarop ik kan schuilen. Mijn schild, de hoorn van mijn heil, mijn schutse en mijn toevlucht, Mijn redder heeft mij uit de verdrukking verlost.
3Бог је Стена моја, у Њега ћу се уздати, Штит мој и Рог спасења мог, Заклон мој и Уточиште моје, Спаситељ мој, који ме избавља од силе.
4Ik roep: Geprezen zij Jahweh! En ben van mijn vijand verlost.
4Призивам Господа, кога ваља хвалити, и опраштам се непријатеља својих.
5De branding van de dood had mij al gegrepen, De golven van de onderwereld sloegen over mij heen;
5Јер обузеше ме смртни болови, потоци неваљалих људи уплашише ме.
6De strikken van het dodenrijk hielden mij vast, De klemmen van de dood lagen voor mij gereed:
6Болови гробни опколише ме, стегоше ме замке смртне.
7Maar ik riep tot Jahweh in mijn nood, En tot God verhief ik mijn stem. En Hij hoorde mijn stem in zijn vorstelijke woning, Mijn hulpgeroep drong door tot zijn oren:
7У тескоби својој призвах Господа, и к Богу свом повиках, Он чу из двора свог глас мој, и вика моја дође му до ушију.
8Daar schudde en beefde de aarde, Rilden en dreunden de fundamenten des hemels; Want Hij was in woede ontstoken.
8Затресе се и поколеба се земља, темељи небесима задрмаше се и померише се, јер се Он разгневи.
9Rook steeg op uit zijn neus, Verslindend vuur spoot uit zijn mond, En gloeiende kolen spatten er uit.
9Подиже се дим из ноздрва Његових и из уста Његових огањ који прождире, живо угљевље одскакаше од Њега.
10Hij boog de hemel, en daalde neer, Grauwe wolken onder zijn voeten.
10Сави небеса и сиђе; а мрак беше под ногама Његовим.
11Hij besteeg den cherub en vloog in het rond, Zwevend op de windewieken.
11И седе на херувима и полете, и показа се на крилима ветреним.
12Hij sloeg de duisternis als een dek om zich heen, Donkere nevels, dreigende wolken waren zijn tent.
12Од мрака начини око себе шатор, од мрачних вода, облака ваздушних.
13En door de gloed, die voor Hem uitging, Braakten zijn wolken vurige kolen.
13Од севања пред Њим гораше живо угљевље.
14En in de hemel donderde Jahweh, Verhief de Allerhoogste zijn stem;
14Загрме с небеса Господ, и Вишњи пусти глас свој.
15Hij schoot zijn pijlen en strooide ze rond, Slingerde bliksems en joeg ze uiteen:
15Пусти стреле своје, и разметну их; муње, и разасу их.
16Open lag de bedding der zee, Het fundament van de aarde kwam bloot; Door het dreigen van Jahweh, Door het snuivend gebries van zijn neus.
16Показаше се дубине морске, и открише се темељи васиљеној од претње Господње, од дихања духа из ноздрва Његових.
17Van boven boog Hij Zich neer, greep mij vast, En trok mij weg uit de onstuimige wateren;
17Тада пружи с висине руку и ухвати ме, извуче ме из воде велике.
18Hij verloste mij van mijn grimmigen vijand En van mijn haters, want ze waren te machtig.
18Избави ме од непријатеља мог силног и од мојих ненавидника, кад беху јачи од мене.
19Ze waren uitgetrokken op de dag van mijn rampspoed, Maar Jahweh was mijn beschermer;
19Устадоше на ме у дан невоље моје, али ми Господ би потпора.
20Hij beveiligde mij, En bracht mij redding, omdat Hij mij liefhad.
20И изведе ме на пространо место, избави ме, јер сам му мио.
21Toen werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, Mijn reinheid van handen vergolden:
21Даде ми Господ по правди мојој, по чистоти руку мојих дарива ме.
22Want ik had de wegen van Jahweh bewandeld, Niet gezondigd tegen mijn God;
22Јер се држах путева Господњих, и не одметнух се Бога свог.
23Ik had al zijn geboden voor ogen gehouden, Niet zijn wetten ontweken;
23Него су сви закони Његови преда мном, и заповести Његове не уклањам од себе.
24Ik was voor Hem zonder smet, Had mij zuiver van zonde bewaard.
24И бих му веран, и чувах се од безакоња свог.
25Daarom werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, En mijn reinheid in zijn ogen.
25Даде ми Господ по правди мојој, по чистоти мојој пред очима Његовим.
26Want voor getrouwen toont Gij U trouw, Voor rechtschapenen rechtschapen,
26Са светима поступаш свето, с човеком верним верно;
27Rein voor den reine, Maar voor de listigaards listig;
27С чистим чисто поступаш, а с неваљалим насупрот њему.
28Want Gij redt het deemoedige volk, Maar vernedert hovaardige blikken.
28Јер помажеш народу невољном, а на поносите спушташ очи своје и понижаваш их.
29Gij zijt, o Jahweh, mijn lamp, Mijn God, die licht in mijn duisternis straalt;
29Ти си видело моје, Господе, и Господ просветљује таму моју.
30Met U durf ik de stormloop beginnen, Met mijn God de wallen bespringen.
30С Тобом разбијам војску, с Богом својим скачем преко зида.
31God! Volmaakt zijn Zijn wegen, Jahweh’s woord is gelouterd. Hij is voor allen een schild, Die vluchten tot Hem.
31Пут је Божји веран, реч Господња чиста. Он је штит свима који се уздају у Њ.
32Wie toch is God, dan Jahweh alleen; Wie een rots, dan alleen onze God!
32Јер ко је Бог осим Господа? И ко је стена осим Бога нашег?
33God! Hij omgordt mij met kracht, En baant mij een veilige weg;
33Бог је крепост моја и сила моја, и чини да ми је пут без мане.
34Hij maakt mijn voeten vlug als hinden, En doet mij de hoogste toppen beklimmen;
34Даје ми ноге као у јелена, и на висине моје ставља ме.
35Hij oefent mijn handen ten strijde, Mijn armen tot het spannen van de koperen boog.
35Учи руке моје боју, те ломе лук бронзани мишице моје.
36Zo hebt Gij mij het schild van uw heil gereikt; Uw goedheid maakte mij groot.
36Ти ми дајеш штит спасења свог, и милост твоја чини ме велика.
37Gij hebt een weg voor mijn stappen gebaand, En mijn voeten wankelden niet.
37Шириш кораке моје пода мном, те се не омичу глежњи моји.
38Ik vervolgde mijn vijanden, haalde ze in, En keerde niet terug, eer ik ze had verslagen.
38Терам непријатеље своје, и потирем их, и не враћам се докле их не истребим.
39Ik heb ze verslagen, verpletterd, zodat ze niet opstaan, Maar onder mijn voet blijven liggen.
39И истребљујем их, и обарам их да не могу устати, него падају под ноге моје.
40Gij hebt mij met kracht omgord tot de strijd, Mijn tegenstanders voor mij doen bukken;
40Јер ме Ти опасујеш снагом за бој; који устану на ме, обараш их пода ме.
41Gij liet mij de rug van mijn vijanden zien. Mijn haters heb ik verdelgd.
41Непријатеља мојих плећи Ти ми обраћаш, и потирем ненавиднике своје.
42Nu huilen ze, maar niemand helpt: Tot Jahweh zelfs, maar Hij antwoordt hun niet;
42Обзиру се, али нема помагача; вичу ка Господу, али их не слуша.
43Ik vermaal ze als stof der aarde, Vertrap en vertreed ze als slijk op de straten.
43Сатирем их као прах земаљски, као блато по улицама газим их и размећем.
44Gij hebt mij gered uit de strijd met de volkeren. En mij aan het hoofd van de naties gesteld: Volkeren, die ik niet kende, werden mij dienstbaar,
44Ти ме избављаш од буне народа мог, чуваш ме да сам глава народима; народ ког не познавах служи ми.
45Vreemden brachten mij hulde; Nauwelijks hadden ze van mij gehoord, Of ze gehoorzaamden mij;
45Туђини ласкају ми, чујући покоравају ми се.
46Anderen lagen uitgeput neer, En kropen sidderend uit hun burchten.
46Туђини бледе, дрхћу у градовима својим.
47Leve Jahweh! Gezegend mijn Rots; Hoogverheven de God, de Rots van mijn heil!
47Жив је Господ, и да је благословена Стена моја. Да се узвиси Бог, Стена спасења мог.
48Gij hebt mij gewroken, o God, Volkeren aan mij onderworpen;
48Бог, који ми даје освету, и покорава ми народе,
49Mij van mijn grimmigen vijand verlost, Zege over mijn bestrijders verleend, mij van geweldenaars bevrijd.
49Који ме изводи из непријатеља мојих, и подиже ме над оне који устају на ме, и од човека жестоког избавља ме.
50Daarom wil ik U prijzen, o Jahweh, Uw naam verheerlijken onder de volken!
50Тога ради хвалим Те, Господе, по народима, и појем имену твом,
51Machtige hulp verleent Hij zijn koning, En genade aan zijn Gezalfde, Aan David en zijn geslacht Voor altijd!
51Који славно избављаш цара свог, и чиниш милост помазанику свом Давиду и семену његовом довека.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.