2 Samuel 24
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1A ira do SENHOR se acendeu novamente contra Israel, e ele incitou Davi contra eles, dizendo: “Vá e conte Israel e Judá.”
1А Господ се опет разгневи на Израиља, и надражи Давида на њих говорећи: Хајде изброј Израиља и Јуду.
2O rei disse a Joabe, o comandante do exército, que estava com ele: “Agora percorra todas as tribos de Israel, desde Dã até Berseba, e conte o povo, para que eu saiba o número do povo.”
2И рече цар Јоаву, војводи свом: Прођи по свим племенима Израиљевим од Дана до Вирсавеје, и избројте народ, да знам колико има народа.
3Joabe disse ao rei: “Que o SENHOR seu Deus multiplique o povo, por mais que sejam, cem vezes mais; e que os olhos do meu senhor, o rei, o vejam. Mas por que o meu senhor, o rei, tem prazer nisso?”
3А Јоав рече цару: Нека дода Господ Бог твој к народу колико га је сад још сто пута толико, и да цар господар мој види својим очима; али зашто цар господар мој хоће то?
4Não obstante, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe e contra os comandantes do exército. Joabe e os comandantes do exército saíram da presença do rei para contar o povo de Israel.
4Али реч царева би јача од Јоава и војвода; и отиде Јоав и војводе од цара да преброје народ Израиљев.
5Eles atravessaram o Jordão e acamparam em Aroer, do lado direito da cidade que fica no meio do vale de Gade, e seguiram para Jazer;
5И прешавши преко Јордана стадоше у логор у Ароиру, с десне стране града, који је на средини потока Гадовог, и код Јазира.
6então chegaram a Gileade e à terra de Tatim-Hodsi; e chegaram a Dã-Jaã e contornaram até Sidom,
6Потом дођоше у Галад, и у доњу земљу Одсију, а одатле отидоше у Дан-Јан и у околину сидонску.
7e chegaram à fortaleza de Tiro, e a todas as cidades dos heveus e dos cananeus; e saíram para o sul de Judá, em Berseba.
7Потом дођоше до града Тира и у све градове јевејске и хананејске; и отидоше на јужну страну Јудину у Вирсавеју.
8Assim, depois de terem percorrido toda a terra, eles chegaram a Jerusalém ao fim de nove meses e vinte dias.
8И обишавши сву земљу вратише се у Јерусалим после девет месеци и двадесет дана.
9Joabe entregou o total do censo do povo ao rei; e havia em Israel oitocentos mil homens valentes que puxavam a espada, e os homens de Judá eram quinhentos mil homens.
9И Јоав даде цару број преписаног народа; и беше од Израиља осам стотина хиљада људи за војску који махаху мачем, а људи од Јуде пет стотина хиљада.
10O coração de Davi pesou depois que ele contou o povo. Davi disse ao SENHOR: “Pequei gravemente no que fiz. Mas agora, ó SENHOR, eu te peço, perdoa a iniquidade do teu servo; pois agi com muita loucura.”
10Тада Давида такну у срце, пошто преброја народ, и рече Давид Господу: Сагреших веома што то урадих. Али, Господе, узми безакоње слуге свог, јер веома лудо радих.
11Quando Davi se levantou de manhã, a palavra do SENHOR veio ao profeta Gade, o vidente de Davi, dizendo:
11А кад Давид уста ујутру, дође реч Господња Гаду, пророку који беше Давиду виделац, и рече:
12“Vá e fale a Davi: 'Assim diz o SENHOR: “Eu te ofereço três coisas. Escolha uma delas, para que eu a faça a você.”'”
12Иди и кажи Давиду: Овако вели Господ: Троје ти дајем, изабери једно да ти учиним.
13Assim, Gade foi a Davi e o informou, dizendo: “Haverá sete anos de fome na sua terra? Ou você fugirá três meses diante dos seus inimigos enquanto eles o perseguem? Ou haverá três dias de praga na sua terra? Agora responda e considere que resposta deverei levar àquele que me enviou.”
13И дође Гад к Давиду, и каза му говорећи: Хоћеш ли ти да буде седам гладних година у земљи твојој, или да бежиш три месеца од непријатеља својих и они да те гоне, или да буде три дана помор у твојој земљи? Сад промисли и гледај шта ћу одговорити Ономе који ме је послао.
14Davi respondeu a Gade: “Estou em grande angústia. Que caiamos agora nas mãos do SENHOR, pois as suas misericórdies são grandes. Mas que eu não caia nas mãos dos homens.”
14А Давид рече Гаду: У тескоби сам љутој; али нека западнемо Господу у руке, јер је милост Његова велика; а људима да не западнем у руке.
15Então o SENHOR enviou uma praga sobre Israel, desde a manhã até o tempo determinado; e morreram do povo, de Dã até Berseba, setenta mil homens.
15И тако пусти Господ помор на Израиља од јутра до одређеног времена, и помре народа од Дана до Вирсавеје седамдесет хиљада људи.
16Quando o anjo estendeu a sua mão em direção a Jerusalém para destruí-la, o SENHOR se arrependeu do desastre e disse ao anjo que destruía o povo: “Basta. Agora retire a sua mão.” O anjo do SENHOR estava junto à eira de Araúna, o jebuseu.
16А кад анђео пружи руку своју на Јерусалим да га убија, сажали се Господу са зла, и рече анђелу који убијаше народ: Доста, спусти руку. А анђео Господњи беше код гумна Орне Јевусејина.
17Davi falou ao SENHOR quando viu o anjo que feria o povo, e disse: “Eis que eu pequei e agi perversamente; mas estas ovelhas, o que elas fizeram? Por favor, que a tua mão seja contra mim e contra a casa de meu pai.”
17А Давид кад виде анђела где бије народ, проговори и рече Господу: Ево, ја сам згрешио, ја сам зло учинио, а те овце шта су учиниле? Нека се рука Твоја обрати на мене и на дом оца мог.
18Gade veio naquele dia a Davi e lhe disse: “Suba e construa um altar ao SENHOR na eira de Araúna, o jebuseu.”
18Потом опет дође Гад к Давиду исти дан, и рече му: Иди, начини Господу олтар на гумну Орне Јевусејина.
19Davi subiu de acordo com a palavra de Gade, conforme o SENHOR havia ordenado.
19И отиде Давид по речи Гадовој, како Господ заповеди.
20Araúna olhou e viu o rei e os seus servos vindo em sua direção. Então Araúna saiu e se prostrou diante do rei com o rosto em terra.
20Тада Орна обазревши се угледа цара и слуге његове где иду к њему; и отиде Орна и поклони се цару лицем до земље,
21Araúna perguntou: “Por que o meu senhor, o rei, veio ao seu servo?” Davi respondeu: “Para comprar a sua eira, a fim de construir um altar ao SENHOR, para que a praga cesse de afligir o povo.”
21и рече: Што је дошао цар господар мој слузи свом? А Давид рече: Да купим од тебе то гумно, да начиним на њему олтар Господу да би престао помор у народу.
22Araúna disse a Davi: “Que o meu senhor, o rei, pegue e ofereça o que lhe parecer bem. Eis os bois para o holocausto, e os trilhos de debulhar e as cangas dos bois para a lenha.
22А Орна рече Давиду: Нека узме цар господар мој и принесе на жртву шта му је воља; ево волова за жртву паљеницу, и кола и јармова волујских за дрва.
23Tudo isso, ó rei, Araúna dá ao rei.” Araúna disse ainda ao rei: “Que o SENHOR seu Deus o aceite.”
23Све то даваше цару Орна као цар, и рече Орна цару: Господ Бог твој нека те милостиво прими.
24O rei disse a Araúna: “Não, mas com toda a certeza eu o comprarei de você por um preço. Não oferecerei holocaustos ao SENHOR meu Deus que não me custem nada.” Assim, Davi comprou a eira e os bois por cinquenta siclos de prata.
24А цар рече Орни: Не; него ћу купити од тебе по цени, нити ћу принети Господу Богу свом жртву паљеницу поклоњену. И тако купи Давид гумно и волове за педесет сикала сребра.
25Davi construiu ali um altar ao SENHOR, e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas. Assim o SENHOR atendeu às súplicas em favor da terra, e a praga foi retirada de Israel.
25И онде начини Давид олтар Господу, и принесе жртве паљенице и жртве захвалне. И Господ се умилостиви земљи, и преста помор у Израиљу.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.