2 Samuel 23
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ora, estas são as últimas palavras de Davi. Davi, filho de Jessé, diz, o homem que foi exaltado diz, o ungido do Deus de Jacó, o doce salmista de Israel:
1А ово су последње речи Давидове: Рече Давид син Јесејев, рече човек који би постављен високо, помазаник Бога Јаковљевог, и љубак у песмама Израиљевим:
2“O Espírito do SENHOR falou por mim. A sua palavra esteve na minha língua.
2Дух Господњи говори преко мене, и беседа Његова би на мом језику.
3O Deus de Israel disse, a Rocha de Israel falou a mim: 'Aquele que governa sobre os homens com justiça, que governa no temor de Deus,
3Рече Бог Израиљев, каза ми Стена Израиљева; који влада људима нека је праведан, владајући у страху Божијем;
4será como a luz da manhã quando o sol nasce, uma manhã sem nuvens, quando a grama tenra brota da terra, pelo brilho claro após a chuva.'
4И биће као светлост јутарња, кад сунце излази јутром без облака, и као трава која расте из земље од светлости иза дажда.
5Não está assim firmada a minha casa com Deus? Pois ele fez comigo uma aliança eterna, ordenada em todas as coisas e segura, porque nela está toda a minha salvação e todo o meu desejo. Não fará ele que ela floresça?
5Ако и није такав дом мој пред Богом, ипак је учинио завет вечан са мном, у свему добро уређен и утврђен. И то је све спасење моје и сва жеља моја, ако и не да да расте.
6Mas todos os ímpios serão como espinhos que se jogam fora, porque não podem ser pegos com as mãos.
6А безаконици ће свиколики бити као трње почупани, које се не хвата руком.
7O homem que os toca deve estar armado com ferro e com a haste de uma lança. Eles serão totalmente queimados com fogo no seu próprio lugar.”
7Него ко хоће да га се дохвати, узме гвожђе или копљачу; и сажиже се огњем на месту.
8Estes são os nomes dos valentes que Davi tinha: Josebe-Bassebete, o taquemonita, o principal dos capitães; ele era chamado Adino, o eznita, que matou oitocentos de uma só vez.
8Ово су имена јунака Давидових: Јосев-Васевет Тахмонац први између тројице; њему милина би ударити копљем на осам стотина и поби их уједанпут.
9Depois dele estava Eleazar, filho de Dodai, filho de um aoíta, um dos três valentes com Davi quando desafiaram os filisteus que estavam ali reunidos para a batalha, e os homens de Israel haviam recuado.
9За њим Елеазар син Додона сина Ахоховог, између три јунака који беху с Давидом, и осрамотише Филистеје скупљене на бој, кад Израиљци отидоше;
10Ele se levantou e feriu os filisteus até que a sua mão ficasse cansada, e a sua mão ficou grudada na espada; e o SENHOR operou um grande livramento naquele dia; e o povo voltou atrás dele apenas para tomar os despojos.
10он се подиже, и би Филистеје докле му се рука не умори и укочи се при мачу: и Господ даде велико спасење онај дан, те се народ врати за њим само да покупи плен.
11Depois dele estava Samá, filho de Age, o hararita. Os filisteus haviam se reunido em uma tropa onde havia um pedaço de terra cheio de lentilhas; e o povo fugiu dos filisteus.
11А за њим Сама син Агејев Араранин; кад се Филистеји скупише у гомилу, и онде беше њива пуна лећа, и народ побеже од Филистеја,
12Mas ele se colocou no meio do terreno e o defendeu, e matou os filisteus; e o SENHOR operou um grande livramento.
12стаде усред њиве, и одбрани је, и поби Филистеје, и Бог даде велико спасење.
13Três dos trinta líderes desceram, e vieram a Davi na época da colheita, à caverna de Adulão; e a tropa dos filisteus estava acampada no vale de Refaim.
13И та три прва између тридесет сиђоше и дођоше о жетви к Давиду у пећину одоламску, кад војска филистејска стајаше у логору, у долини рафајској.
14Davi estava então na fortaleza; e a guarnição dos filisteus estava então em Belém.
14А Давид беше онда у граду, и беше онда стража филистејска у Витлејему.
15Davi disse com saudade: “Quem dera alguém me desse de beber da água do poço de Belém, que fica junto à porta da cidade!”
15А Давид зажеле, и рече: Ко би ми донео воде да пијем из студенца витлејемског што је код врата!
16Os três valentes romperam pelo exército dos filisteus, tiraram água do poço de Belém que ficava junto à porta da cidade, a pegaram e a trouxeram a Davi; mas ele não quis bebê-la, mas a derramou ao SENHOR.
16Тада она три јунака продреше кроз логор филистејски, и захватише воде из студенца витлејемског што је код врата, и донесоше и дадоше Давиду; али он је не хте пити, него је проли пред Господом;
17Ele disse: “Longe de mim, SENHOR, que eu faça isso! Não é este o sangue dos homens que arriscaram as suas vidas para ir?” Portanto, ele não quis bebê-la. Estas coisas fizeram os três valentes.
17и рече: Не дај Боже да бих то учинио. Није ли то крв ових људи, који не марећи за живот свој идоше. И не хте пити. То учинише ова три јунака.
18Abisai, o irmão de Joabe, filho de Zeruia, era o líder dos três. Ele levantou a sua lança contra trezentos e os matou, e obteve fama entre os três.
18И Ависај брат Јоавов син Серујин беше први између тројице; он махну копљем својим на три стотине, и поби их, и прослави се међу тројицом.
19Não era ele o mais honrado dos três? Portanto, ele foi feito comandante deles. No entanto, ele não foi incluído como um dos três principais.
19Између те тројице беше најславнији, и поста им поглавар; али оне тројице не стиже.
20Benaia, filho de Joiada, filho de um homem valente de Cabzeel, que havia feito grandes feitos, matou os dois filhos de Ariel de Moabe. Ele também desceu e matou um leão no meio de uma cova em tempo de neve.
20И Венаја син Јодајев, син човека јунака, велик делима, из Кавсеила; он погуби два јунака моавска, и сишав уби лава у јами кад беше снег.
21Ele matou um egípcio enorme, e o egípcio tinha uma lança na mão; mas ele desceu contra ele com um cajado, arrancou a lança da mão do egípcio e o matou com a sua própria lança.
21Он уби и једног Мисирца, знатног човека; имаше Мисирац копље у руци, а он изиђе на њ са штапом, и истрже Мисирцу копље из руке, и уби га његовим копљем.
22Benaia, filho de Joiada, fez estas coisas, e obteve fama entre os três valentes.
22То учини Венаја син Јодајев, и би славан међу ова три јунака.
23Ele era mais honrado do que os trinta, mas não chegou aos três. E Davi o colocou no comando da sua guarda.
23Беше најславнији између тридесеторице, али оне тројице не стиже; и Давид га постави над пратиоцима својим.
24Asael, irmão de Joabe, era um dos trinta: Elanã, filho de Dodô, de Belém,
24Асаило брат Јоавов беше међу тридесеторицом, а то беху: Елханан син Додонов из Витлејема,
25Samá, o harodita, Elica, o harodita,
25Сама Арођанин, Елика Арођанин.
26Helez, o paltita, Ira, filho de Iques, o tecoíta,
26Хелис Фалћанин, Ира син Икисов Текујанин,
27Abiezer, o anatotita, Mebunai, o husatita,
27Авијезер Анатоћанин, Мевунеј Хусаћанин,
28Zalmom, o aoíta, Maarai, o netofatita,
28Салмон Ахошанин, Марај Нетофаћанин,
29Helebe, filho de Baaná, o netofatita, Itai, filho de Ribai, de Gibeá dos filhos de Benjamim,
29Хелев син Ванин Нетофаћанин, Итај син Ривајев из Гаваје синова Венијаминових,
30Benaia, um piratonita, Hidai, dos ribeiros de Gaás,
30Венаја Пиротоњанин, Идај из долине Гаса.
31Abialbom, o arbatita, Azmavete, o barumita,
31Ави-Алвон Арваћанин, Азмавет Варумљанин,
32Eliaba, o saalbonita, os filhos de Jasém, Jônatas,
32Елијава Салвоњанин, Јонатан од синова Јасинових,
33Samá, o hararita, Aião, filho de Sarar, o ararita,
33Сама Араранин, Ахијам син Сахаров Араранин,
34Elifelete, filho de Aasbai, filho do maacatita, Eliã, filho de Aitofel, o gilonita,
34Елифелет, син Асвеја Махаћанина, Елијем син Ахитофела Гилоњанина.
35Hezro, o carmelita, Paarai, o arbita,
35Есрај Кармилац, Фареј Арвљанин,
36Igal, filho de Natã, de Zobá, Bani, o gadita,
36Игал син Натанов из Сове, Ванија од Гада,
37Zeleque, o amonita, Naarai, o beerotita, escudeiro de Joabe, filho de Zeruia,
37Селек Амонац, Нареј Вироћанин, који ношаше оружје Јоаву сину Серујином,
38Ira, o itrita, Garebe, o itrita,
38Ира Јетранин, Гарив Јетранин,
39e Urias, o heteu: trinta e sete ao todo.
39Урија Хетејин; свега тридесет и седам.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.